Unattainable Novels & Stories

Ano iyon pangrampa at pampapasikat lang tapos kapag nawala na ang atraksyon, goodbye feelings na then hanap ng iba? Bakit kasi hindi mag-set ng standard saka maghanap ng taong magsa-satisfied doon? Hindi naman porke’t naglagay ka ng list sa lalaking gusto mo ay para ka ng nasa fairytale. Bakit pisikal lang ba ang mahalaga sa listahan, hindi ba puwedeng nakaugnay sa mental at emosyonal ang standards na hinahanap sa isang makakapareha.

“Papuntahin mo dito agad bukas, sayang ang isang araw naming dito!!!” Galit na galit ito na nag-walk out muli. Ano kayang tumatakbo sa isip non? Naglakad lakad ako sa dalampasigan, dumadampi ang init ng araw sa balat ko. Tinitigan ko ang dagat at napabuntong hininga na lamang ako. Parang ang bigat ng utak ko. Naglakad pa ako nang sa di kalayuan ay natanaw ko si Sir.

Di porket babae ako di ko na kayang magbuhat pero alam kong hindi rin pwede kasi buntis ako. Naghanap pa ako sa ibang may pwesto pero walang tumanggap sa akin. "Naku gusto sana kitang kunin kasi maganda ka, makakaattract yan ng lalaking bibili ng mga isda ko kaya lang makakapos ako kapag kumuha pa ako ng assistant kayang kaya ko naman ng mag isa lang." Malungkot na ngumiti ako at nagpaalam na.

tanong ko hindi naman po , mga 15minutes po base dito sa waze ko. pwede ba wag ka nang mag PO sakin, mukang magkaedad lang naman tayo. natatawa kong sabi. mejo humina na ang ulan sa parteng ito kaya mabilis na ang pagpapatakbo ni kira na tahimik na nagmamaneho. KIRA'S POV

So near. Mas lalo ko siyang idiniin sa pagkababae ko. Para na akong mababaliw sa sobrang sarap na hirap na akong pigilan pa ang sarili ko. Wala na ako sa tamang pag iisip para magkaroon pa ng pake sa kanya. All I want in this very moment is my climax. I fucking want to reach it. Mas lalo akong mababaliw kung hindi. "Ahhh!"

sabi ni Kaelion ng malumanay, "May mga bagay na hindi ko kayang i-share pa. May mga aspeto ng aking buhay na hindi ko kayang gawing bahagi ng atin, lalo na ngayon. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin ito sa'yo nang hindi ka masasaktan." Tahimik si Anathalia sa sandaling iyon, ngunit ang kanyang puso ay puno ng kalituhan at takot. Tila may pader na itinatayo si Kaelion sa pagitan nila, at siya lang ang nakikita ito. Naiintindihan ni Anathalia na may mga bagay na maaaring mahirap pag-usapan, ngunit hindi niya kayang mawalan ng koneksyon kay Kaelion sa ganitong paraan. Hindi siya sanay sa ganitong uri ng distansya.

Hindi kami dapat mahalata. Hindi pa sapat na hindi kami nagpapansinan sa school. Hindi pa sapat na hindi kami nag-uusap pag nasa classroom. Dapat ay hindi na rin sabay na dumadating. Dapat ay hindi na rin sabay na umaalis. Kasi baka may makahalata. Baka may makapansin. Baka may makaalam. And that would surely be a shame on his part. Because of course no one would want to be involved with a ridiculous person like me. No one would. Not even Sky. Not even him.

To those things that are not meant to be. Atleast we tried, atleast...

Gayunpaman, patuloy siyang nabigo sa tuwing sinusubukan niyang makamit ang Greater Martial Arts Marquis. "Parang kailangan ko ng isang perpektong pagkakataon upang makamit ang napakalaking tagumpay sa antas ng paglilinang." James Napabuntong-hininga nang walang magawa. Kung hindi ko ito magagawa dito, maaari ko ring iwanan ang Encanta Island. Kailangan kong maghanap Para sa perpektong pagkakataong iyon!

At ang pinakamasakit? Wala siyang maipantapat. Dahil bawat salitang sinabi ni Carmelle ay totoo. Hindi niya ito minahal. Hindi niya ito pinahalagahan. At hindi rin niya ito pinili. “Ano...” halos pabulong niyang sabi. Ngunit wala nang sumunod na salita. Tumingin lang sa kanya si Carmelle. At iyon ang pinakakinainisan ni Anton. Parang wala na siyang halaga sa buhay nito.