Unattainable Novels & Stories

Kaya nagtanong siya, "Paano makakamit isang selfless state?" Ipinaliwanag ni Master Jeevika, "Ang selfless state ay siya ring tinukoy ni Buddha bilang unconscious realm. Isa itong kalagayan na maaari lamang maunawaan, ngunit hindi maipapaliwanag. Ako man, hindi ko agad naunawaan noon kung paano makakamit ang tunay na kawalan ng sarili, at inabot ako ng walong taon bago ko ito natagpuan. Kaya’t patawad, pero wala akong maibibigay na tiyak na payo o tulong. Ikaw lamang ang makakahahanap nito sa sarili mong pagsisikap."

Basta alam niya sa kanyang sarili na may natutunan siya. At Oo, sabay kaming napapa-grown up ni Sean. Sa bagong kabanata ng kwento namin, merong progress sa mga pananaw sa buhay. Yung ilan napapatunayan naming tama. Ang ilan hindi. Ang mundong to na maraming kailangan matutunan tungkol sa buhay. Kailangan magkamali para lang may matutunan. Kaya nga nobody's perfect. And the greatest opponent of success is being perfectionist.

Katulad ng nangyayari ngayon. "Salamat Mar, kung hindi dahil sayo hindi to mangyayari" Tinawanan lang ako nito. "Ang taas naman ng pangarap mo Anna, hindi ko maabot" sarcastikong sabi nito. "Mahirap mangarap ng mas mataas, kaya pangangarapin ko nalang yung bagay na kaya kong abutin katulad nito." Dahil mahirap mag ambisyon ng mataas.

Kung ganon, ikalimang anibersaryo na ito ng pagkamatay ng kanyang ina. “Relatives of rhe deceased comes here every to flt lanterns for their loved ones. Their death were sudden so they'll write a message on their lanterns and fly it to the sky, hoping that it will reach their loved ones and they'll be able to know what they think or feel.“ Tuluyan na ngang tumayo si Zeke. Tumayo rin ako. “But those lanterna won't be able to reach the heavens, let alone reach the sky. Fifty meters from land might be the highest that they can fly.“ I said.

“At pipiliin kita… kahit hindi mo na ako piliin.” Ngumiti si Annatalia—isang ngiting puno ng kapayapaan, hindi pangako. At sa unang pagkakataon, pareho nilang naintindihan: Hindi pa ito ang katapusan. Ngunit hindi rin ito simula. Isa itong paghaharap—na kailangang mangyari bago ang tunay na pagpili.

matigas na wika ng matanda. Nanghihinayang man ang matanda dahil, mukhang papalpak ang plano niya para sa apo niyang si Lucas, ay wala naman siyang kontrol sa pangyayari. Napabuntong hininga na lang siya, sa kawalan ng pag-asa. Mamatay na lang yata siya, ay wala pa ring balak mag-asawa ng apo niya.

“Sabay-sabay na nagpunta ang lahat sa lugar na ito. Hindi pa tayo umaabot ng sampung araw. ‘Wag mong sabihing nakarating na kaagad sila sa second-grade ultimate god realm? O maging sa third grade? Kung hindi, bakit sila magtatapang na sumugod doon?” “Imposible. Maswerte na tayong makarating sa first-grade ultimate god realm. Kahit na ang mga taong nauna sa atin ay nakarating na sa first-grade ultimate god realm, sa ngayon ay pinapatibay pa lamang nila ang kapangyarihan nila. Imposible namang makarating sila sa second-grade ultimate god realm diba?”

I hate waiting. *******

Hindi magulo, hindi marangya, hindi maingay. Just a simple Avi. Ngunit ang pangarap na Avi, ay pangarap lang. Kahit na pansamantala niyang naabot, hindi niya pa rin makukuha nang tuluyan. Avi is not true. Kahit na simple lamang ang buhay niya, pinagsisisikan naman niya ang kaniyang sarili sa mga taong hindi siya tanggap. Kahit na kasama niya ang kaniyang minamahal, kailangan naman niyang masaktan dahil hindi nito masuklian ang kaniyang nararamdaman. Avi is like a distant dream... like a fading unreal dream.

It is a short word, easy to spell, difficult to define, and impossible to live without. It sucks when you know in your head that you need to let go of something, but you don't because you still have hope in your heart that the impossible might happen. Gusto mo man magalit sa kanila kasi sinaktan ka pero hindi mo magawa kasi mahal mo. Kaya nakakatakot talaga minsan magmahal kasi sakit lang ibinibigay nito pero ano nga bang magagawa natin? Wala tayong magagawa para pigilan ang puso natin sa pagtibok sa taong magugustuhan nito. Lahat ng tao naranasan nang masaktan kaya kung hindi mo pa naranasan iyon siguro ay hindi ka tao. Alien ka, tang'ina!