Novel & Cerita Unattainable

Kesa naman sa ma-feel ko na naman 'yong pagkailang. This class is one of my major subjects and I'm not sure if this will be easy or not. Hindi naman kasi ako kasing talino ng naturally genius kong kapatid na si Faith. Kung biniyayaan man ako ng talino, maybe just enough for me to pass in this university. I might be a consistent honor during my Elementary and High School, but that doesn't mean I will still be one here in College. Ibang usapan na kasi 'to. Feel ko nga na-chamba ko lang 'yong pagkakasali ko sa Dean's List for the previous sems. Wala lang 'yon sa pagiging consistent Chancellor's Lister ni Faith.

Hindi naman enough para saktan ako nang sobra, pero enough para ipaalala na hindi ako free. Every step pababa, parang mas lumalala yung pakiramdam ko. Parang bawat hakbang ko, papalapit ako sa something na hindi ko na kaya takasan. YOLO na lang ata ‘to. Pagliko namin sa isang corridor— bigla akong kumilos. Tumakbo ako. Second attempt na ‘to. Escape plan version 2.0. Will it work? Syempre hindi. Pero at least may attempt, diba?

Natatakot ako… nasasaktan… at nalilito. “Huhuhuhu… Nick, patawarin mo ako, pero kailangan kitang palayain… Nick!!!” “Huhuhu…” Akala ko tanggap na ni Ate Andrea na kami na ni Nick, pero nagkamali ako. Dahil sa mga sinabi niya kanina, parang hindi siya ang Ate Andrea na kilala ko. Ang lambing at pagmamalasakit niya ay napalitan ng matalim na pananalita at malamig na titig. Handa pala niyang gawin ang lahat kahit saktan ako para lang hindi bumalik ang pagmamahal ni Nick sa akin. Handa niyang ilayo si Nick sa akin, kahit masaktan ako… kahit masaktan si Nick… kahit masira ang lahat.

Doon sila natahimik at napayuko. Napaiwas din ng tingin si Ate Clara. "Gusto kong intindihin ang naging desisyon niyo noon. Alam kong mahirap din para sainyo. Pero sana..." napalunok ako. "...sana intindihin niyo rin ang nararamdaman ni Viah. Alam niyo naman siguro ang hirap na pinagdaanan niya rin diba? Kayo nga nahirapan kahit magkakaramay kayo eh. Pano pa si Viah na mag-isang naniwala at mag-isang naghirap? Tumigil kayo noon pagkatapos ng mahigit isang taong paghahanap sakin. Bakit? Dahil sobrang lungkot ang naramdaman niyo at halos nawalan na kayo ng pag-asa? Oo naiintindihan ko naman. Pero naisip niyo ba kung gaano kahirap yun para kay Viah sa loob ng tatlong taon?!"

Dati pa naman iyong gano'n. Naramdaman niya na naman ang bigat sa damdamin at luha sa mga mata na gustong kumakawala. Ang sakit-sakit sa damdamin na ang taong mahal niya ay hindi siya kayang mahalin pabalik.

someone but not him No matter how much we push and try to have an happy ending, we just can't force one thing to happen especially if that was really destined ✓ YANNA YSABELLE COLE

"But you know what? I can promise you something about it. If your feelings will not change or will grow even bigger in the near future, I will cheer for the both of you to be each other's end game." "That would be impossible." I muttered, whispering. Nahihiya ako pero hindi n'ya ako titigilan. "She's like an unreachable star. How can I be her man? I can't breathe when she's near, I feel so hopeless, helpless and stupid, I feel like a low man looking at a goddess--- I can't even put our names together---" "Woah! Dude, chill! Don't be too hard on yourself, man! You know what, let me help you pursue her---"

bulong ko nang narinig ang hiyaw ng mga tao at nang referee. Pero ang atensyon ay nasa kay Ivan pa rin, natatawa na ganoon pala yong tingin nila. "You talk as if I'm so unreachable" bulong ko nag napatawa sa kanya. "You are, hirap mong abutin" Sabi niya nakatitig ng malalim sa akin. Si Dominique yung unreachable dito, he can have you but you can't have him and how sad it is.

Hindi pa rin siya lubos na nasiyahan, ngunit malinaw na ito ang pinakamadaling pagtagumpayan. Kaya dito niya ibinuhos ang lahat ng lakas. Sa pinakasimple nitong anyo, ang Attractive Force ay pagkontrol sa mga bagay mula sa malayo. Kapag mahusay na ang kontrol dito at umabot siya sa ikalawang yugto ng Qi Condensation, maaari na niyang pag-aralan ang Repelling Technique. At kapag nabasag niya ang ikatlong yugto at pumasok sa ikaapat, saka siya maaaring pumunta sa Bahay ng Espiritu ng Espada upang pumili ng lumilipad na espada.

Masakit din sa kalooban ng Nanay Mildred ang ginawa niyang ito, pero meron nga ba kaming ibang choice? Mahirap lang kami pero itinaguyod kami nina tatay Albert at Nanay Mildred sa malinis na paraan. Laging sinasabi sa akin ni tatay Albert na lagi kong iisipin ang kabutihan ng bawat isa at wag magtatanim ng sama ng loob, pero parang ang daya naman, bakit kailangan madeprive kami ng Karapatan na magalit sa mga taong sumira sa aming buhay? Bakit parang ang unfair ng buhay para sa amin na mhihirap? Bakit may mga taong ganid? Kung sino pa ang nakakaangat sa buhay ay sila pa itong walang habas at tigil sa pagpapayaman.