Novel & Cerita Unique Motto For Graduation

Papuntahin nyo muna dito, gusto ko siyang makausap. *"Wala jud me ka anha bisag pang tambong na lang sa imong graduation kay saon man gud wala man ikaplete" – hindi kami nakapunta dyan kahit sa pag attend man lang ng graduation mo kasi walang pamasahe. *“Ma, okay ra. Nakasabot ra man gud ko,”--- Ma, okay lang. Naintindihan ko. *“Kanus-a man ka mouli, nak? Mingaw nami nimo,”--- Kailan ka uuwi, nak? Miss ka na namin.

Natulala ang mga manonood. Oras na para tawagin ang Magna Cum Laude. Tinanggap ni Zyke ang kanyang mga awards. Halos hindi niya mahawakan ito. Very proud naman si Cain habang pinagmamasdan si Zyke. Ito ang kauna-unahang beses na umatend siya ng simpleng event katulad nito. Pero ang simpleng graduation na ito ay malaki ang kahulugan para sa taong mahal niya na nagsumikap para makapagtapos. Kung hindi sana nagsumikap ang kanyang Zyke, hindi sana sila nagkakilala at wala sana siya ngayon sa graduation na iyon. Muli siyang bumalik sa ala-ala ng kaniyang kapatid, magkasing-edad sila siguro ni Zyke. Ano kayang mangyayari sa oras na magkita ang kapatid niya at si Zyke? Kung papipiliin ba siya ng ka

pagcocomfort nya sa dalaga, nagulat naman aya nang bigla netong itaas ang ulo nya. "Tama! may oras pa bago ang graduation" pagchecheer up ni Yuniña sa sarili "Promise! after graduation kakalimutan ko na sya" dagdag pa neto, kaya sinabayan nalang ni Astria eto at chineer cheer.

Malumanay niyang sabi, umiling ako sa kanya. "Nabayaran ko na lahat, Ma. Yung mga kita ko sa raket ko, binayad ko ang iba doon. Ito yung sobra. Wala na po tayong balance sa school. Ang gagawin niyo na lang po ay samahan ako sa graduation ko. Tsaka sa sunday po, mag-ukay tayo. Bili po kayo ng dress para sa graduation ko dahil Mama...salutatorian po ako."

Totoo ngang parang meron itong magic na tila gumaan ang pakiramdam niya at nagkaroon siya ng lakas ng loob. Nang mag-umpisa na siyang magsalita ay binati niya ang lahat ng mga bisita na naroroon na inanyayahan din ng Marikit Elem School sa graduation day nang araw na iyon. Inisa-isa niya ang pagbati, nakasulat din kasi doon sa graduation program list ang mga pangalan ng mga ito, ang mga parents at graduates, lahat ng mga taong nanonood, pero una sa lahat ay sinambit niya rin ang pangalan ng Poong Maykapal. Pati na rin si DJ ay binati niya rin na nakita pang nagbulungan ang mga lumingon at tumingin kay DJ.

EPILOGUE FOUR MONTHS LATER “Sotsugyosei no minasan, omedetogozaimasu!” [Congratulations to all graduates!] “Congratulations, guys! Road to college na us!” Isang mahigpit na yakap ang natanggap ko mula sa dalawang malalapit ko na kaibigan, sina Patrice at Truce. We’re now both wearing togas and holding our diplomas. Kakatapos lamang ng graduation and awarding ceremonies at inimbitahan pa kami na umakyat ng stage for picture taking.

Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako. My speech was very simple though. I told everyone about my life, about my struggles, about my mother. I told everyone how I carried on with my problems just to reach my goals. I told everyone about my perception of living and my belief that money isn't the most important thing in this world, but love. Hindi ko napigilan ang sariling mapaluha matapos palakpakan ng lahat. Nang natapos ang graduation ceremony ay agad kong tinungo si nanay upang yakapin.

Galit ako, at wala akong pakialam sa emotional attachment kahit ramdam ko na ang sakit sa pag-iwan niya sa akin sa ere. “CONGRATULATIONS, graduates! Graduate na kayo sa mga exams, quizzes, recitations, pero, may karugtong iyan na pero. Congrats kasi tapos na ang paghihirap natin sa school pero ito pa lang ang simula ng tunay na pagsubok. Ayaw kong sabihin na welcome sa samahan ng mga unemployed but I want all of you to welcome in the world of hope, the stairway to success.”

"Congratulations, Batch 2022 sa pagkumpleto ng mga kinakailangang academic credits para matapos ang inyong Bachelor's Degree. At ngayon, sa bilang na tatlo, puwede niyo nang itapon ang graduation hats niyo sa ere... Sa bilang ko--- isa, dalawa, tatlo!" Nagsigawan ang lahat ng estudyante habang itinatapon ang mga caps nila sa ere. Ang pagtapon ng caps sa ere ay sumisimbolo sa pagtatapos ng isang kabanata sa buhay ng isang graduate. Pagkatapos ng graduation ceremony, niyakap nang mahigpit nina Kyle at Mira ang isa't isa at nagbigay ng matamis at mabilis na halik. "Ang perfect naman nun, guys! Nakuha ko 'yung moment na 'yon!" Nakangiting sabi ni Mr. Andrada, habang ipinapakita ang cellphone niy

Ewan ko ba, dapat masaya ako ngayong araw na ito kagaya ng ibang mga estudyante, pero kahit anong pilit ko ay hindi ko magawang ngumiti hanggang sa magsimula na ang graduation march. Nagsimula na rin ang seremonya, at maya maya pa, ay isa isa nang tinawag lahat ng graduates para tumanggap ng diploma. Sunod ay ang Awarding of Honors and Special Awards. Marami akong natanggap at tuwing tatawagin ang pangalan ko ay salitan sina itay at inay kung sino ang aakyat sa stage para siyang magsabit ng medal sa akin. Syempre ang pinaka importante sa lahat ay ang pagbibigay ng medal sa valedictorian para sa highest academic achiever, at ako yun.