Unique Motto For Graduation Novels & Stories

"Basta para sa nag-iisang prinsesa namin, ibibigay namin ang lahat." Napakasuwerte ko. Napakabait at mapagmahal ng sobra ang magulang ko. Kahit mayaman kami, hindi naman ako maluho. Kahit papaano, ang pagtatapos ko sa kolehiyo ay with a flying colors, isang magandang regalo na maibigay ko sa kanila. Naging abala na rin ako sa nalalapit na graduation. Minsan ko na lang din nakausap si Gabby. Abala na rin sa graduation niya.

Sa halip na ibang bagay ang inaasikaso ni Kuya ito pa tuloy dumagdag pa ako. According to Kuya, they can still graduate but they are not allowed to march with us during the graduation. Buti nga sa kanila. I felt no remorse towards them. Dahil lang sa lalaki handa silang manakit ng kapwa? How pathetic! Nakakainis!

ako, sabay lahad ng kamay ko sa kanya. "ok, friends na tayo." Nagshake hands kaming dalawa. Simula noon, naging close kami sa isa't isa, naging close kami ng parents nya at tinuturing din nila akong anak. Unico hijo sya, kaya anumang gusto nya, ibinibigay sa kanya .Nung elementary graduation, sabay kaming nakakuha ng matataas na parangal.Ako bilang valedictorian, at sya bilang salutatorian.

I gripped the key in my palm before leaving it inside the locker just like what they instructed as to. Wala pa man ang graduation ay pansin kong may mga umiiyak ng mga estudyante. Some are playing and running around, making their last days memorable while some are doing a group hug. Napangiti naman ako. I don't have any friends here. Magkaibang magkaiba kami ni Sol. They only see me as a competition. Si Sol lang naman ang kaibigan ko dito. I'm silently praying that I'll have at least one friend on the university I enrolled in.

he whispered. __ HUNYO ng kasalukuyang taon. Espesyal ang araw na ito kay Michael dahil ngayong araw niya inaasahang uuwi si Mavi para ihandog sa kanya ang diploma na natanggap nito sa kanyang graduation. Medyo nalulungkot lang siya sapagkat ang mama lang niya ang nagawang makadalo sa seremonyas at kinailangan nitong umuwi agad dahil hindi maganda ang pakiramdam niya kanina pa.

My chest clutches upon realizing that no one will walk with me today. Pumila na ang mga estudyante habang ang mga magulang naman ay nakaupo na sa puwestong nakalaan para sakanila. The program began with the national anthem that was followed by the school hymn as we marched towards our seats. Graduation. It is the closing of a book to open another season of it. It is another stage of growth in becoming a better version. The days of sacrifices and struggles are finally paying off. The greatness is being commenced.

“She strives to inspire other people to live a meaningful life one that is beyond self, ladies and gentlemen to give the response on behalf of the graduating batch-“ Parang maiihi sa excitement si Nicole habang nag hihintay na tawagin ang pangalan niya ng administrator ng unibersidad na pinapasukan niya na siya ring kasalukuyang nag bibigay ng speech ngayon para sa graduation ceremony. Eto na ang araw na pinaka hihintay ni Nicole, ang araw na mag tatapos na lahat ng pag hihirap niya at pag pupursige na tapusin ang pag aaral. “Our universities’ summa cum laude, from the college of aeronautical engineering Natalia Nicolette Lorenzo.” Isang masigabong palakpakan ang na tangap ni Nicole mula sa

Dumating ang araw ng graduation namin. Sabay- sabay kaming umakyat sa entablado upang tanggapin ang aming parangal at diploma. Napatingin ako kay Primo habang nagbibigay siya ng valedictrian speech niya. I am proud of him. Alam kong malayo pa ang lalakbayin namin pero sigurado akong hindi siya mahihirapang abutin ang pangarap niya.

Inakbayan ako ni Tita at tumayo kami para pumalakpak at kumakanta na sila ng hymn ng campus. "Always remember that you are part of a family, kung kailan mo ako ay andito ako. Para mo na akong nanay kaya huwag ka mahihiya, okay?" I bite my lips at marahan na tumango, lumapit si Navi at niyakap kami ni Tita ng mahigpit, hindi ko napansin ang oras at bilis ng graduation dahil puro kwentuhan kami ni Tita. "Finally, a new journey!" Nakangiti si Navi tapos humiwalay ng yakap sa amin at binigay kay Tita ang diploma at may photographer na lumapit sa amin.

After Five Years.... "Bethany's POV" "Congratulations for the graduates." "Congratulations." "Congratulations." "For our suma cumlaude, Congrats." "Thank you!" Bawat bumabati sa akin ay pinapasalamatan ko. "Grabe babe! Hindi pa rin ako makapaniwala na graduate na talaga tayong lahat sa college." Emhir. "Oo nga eh," sagot ko habang nakangiti saka sinusuyod ng tingin ang buong gym ng La Llera University.