Unlove Mga Nobela at Kwento

Na para bang sapamamagitan non ay maipaiintindi nito ang mga gustong sabihin. "You did everything wrong from the moment you made that girl your girlfriend!" Singhal nito. "The girl you are hating has a name Mom and her name is Andrea and she is my girlfriend whether you like it or not!" Singhal ko din dito. Para kaming magkalayo dahil sa mga sigawan namin. Pero hindi ko alintana ang bagay na iyon dahil sa bahay na ito walang pakialam ang mga tao hanggang hindi sila ina-allow na makialam.

Never pa man ako nakapagsabi sa kanya ng 'I love you' madalas lalo nang may ganitong sensiridad. "Huwag mo nga ako titigan ng ganyan." Naiinis na niyang saad kaya natigilan na rin ako at tinapos ang kinakain. Maya-maya pa nagkalikot ako sa phone then nagtungo ako sa music player and select a song to play. I have choosen this music which is sang by ***Ronan Keating*** entitled, ***When You Say Nothing At All.*** The message is fitted for her perfectly. I saw Athena smiling right now.

Ang unfair ng mundo. Biglang hinawakan ni Syren ang kamay ko dahilan upang lingunin ko siya. “It’s okay to cry… It’s okay to be sad, it’s okay to feel unloved, it’s okay to have a broken heart. Because if you don’t feel all that sadness, loneliness, girl, you’ll never know what real love means.” Syren sincerely remarks.

paliwanag ni Andrea. "Of course yes. Alam ko naman 'yon, eh. Masama naman talaga ang pagsisinungaling, and I admire you because you told me the truth. Naniniwala na ako sa 'yo na no boyfriend since birth ka nga. Hindi naman kasi halata sa 'yo, eh. Napakaimposible talagang marinig 'yon mula sa kagaya mo. Bakit wala kang boyfriend? Ayaw mo ba magkaroon ng boyfriend, ha? Takot ka ba sa commitment? Takot ka ba na magkamali sa pag-ibig? Well, hindi naman nakakatakot magkamali sa pag-ibig, eh. Ang nakakatakot lang ay ang wala kang nararamdaman na pag-ibig. Iyon ang nakakatakot kaysa magkamali ka," sagot ni Martin kay Andrea.

“Oo, I loved her so much. I’m willing to do everything for her. I hope it will never be too late for me. Sana hintayin niya ako. I trust her. I know she loved me. I will hold on to her promise that she will never unlove me, no matter what.” She felt defeated and hopeless. It's as if the weight of the world was crushing down on her at that moment. Noah loved someone else. Loisa was the lucky girl. Kumuha ito ng pagkain sa basket. Inabutan siya ng plato. Ipinaglagay pa siya ng baked macaroni. Paborito pa naman niya ito. How sweet! To make her a business partner. Kinukuha nito ang kanyang loob. Ang masakit lang ay hindi siya kayang mahalin nito sa paraang gusto n

Aniya bago nakakuyom ang kamao na lumakad paalis Napailing naman ako tsaka umalis sa pagkakasandal sa gilid ng locker Mabuti naman at natapos na ang kadramahan nila konti nalang pang-MMK na eh tsk. Loving someone is like being poison, then the only cure is the love of the person you like. But if they don't love you back, you won't be cure and that will makes you suffer from the poison or unmeasurable pain of being ignored and unloved. Nakapamulsa akong naglakad papunta sa Parking lot at sumakay sa motor ko ng makitang lumabas ng university ang kotse ni Nathan.

The next second, Caden slammed his fist against the mattress beside her. “Give me another reason,” he growled, voice cracking. “Isa pa. Tell me something else, anything else!” A single tear slipped down her cheek. Pero ngumiti siya. A small, broken smile. “I don’t want to love anyone… ever again.” Caden froze. His eyes reddened, not from alcohol, but from something deeper. Pain. Disappointment. And something like… disbelief. He stood up slowly, each movement heavy, controlled, too controlled para sa isang taong lasing. He walked toward the door without looking back.

Bawat tibok ng puso niya ay malakas sa tenga, pinaghalo ang kalituhan, na nag-iwan sa kanya na parehong natatakot at namamangha. “When Evelyn chose my uncle over me,” Lorenzo said slowly, deliberately, as though each word was being carved into stone, “all I felt was anger and hatred. Pero kung ikaw…” Huminto siya sandali, hinigpitan ang panga, at mas lalong tumalim ang titig niya. “…kung pinili mong pakasalan si Theo, I wouldn’t stop. I’d take being your secret… just to be with you. That means I love you more than I ever loved her.”

Abang-abang po sa susunod na update. May new story po pala ako. 𝗧𝗢𝗢 𝗟𝗔𝗧𝗘, 𝗛𝗨𝗦𝗕𝗔𝗡𝗗: 𝗜 𝗗𝗢𝗡'𝗧 𝗟𝗢𝗩𝗘 𝗬𝗢𝗨 𝗔𝗡𝗬𝗠𝗢𝗥𝗘

“Damn it.” Hindi niya kailangan ng puso ni Solenne. Hindi niya kailangan ng pagmamahal nito. Wala sa bokabularyo niya ang salitang iyon—love. Para sa kanya, iyon ay weakness. Isang kasinungalingan na ginawa para itali ang mga taong mahina. Pero sa kabila ng lahat, hindi niya matanggihan ang katotohanan na may kakaiba kay Solenne.