Unloved In Tagalog Novels & Stories

aniya mula sa malayo hindi ako nagsalita. (Can you be my friend and playmate?) Pimuntahan niya ako at huminto sa harap ko. "Nan neolang nolgo sipji anh-a! algess-eo?" aniko kaagad kong iniwasan ang tingin niya. (I don't want to play with you! Are you understand?) "Ani, hago sip-eo!" aniya inirapan niya ako. (No, I want to!) Hindi ba talaga marunong umintindi ang mga katulad niya?

Kung ano ang mali. "Alam mo 'yong pakiramdam na nasa amin nga siya pero 'yong puso at kaluluwa niya ay naiwan kay Tita Patricia? Baby, it hurts. Palagi ko silang naririnig na nag-aaway. Sobra sobra ang galit na naramdaman ko sa Mama mo noon pero nang malaman ko na siya ang nanay ng babaeng mahal na mahal ko ay umurong ang galit ko. Nalusaw na parang yelo. Naisip ko kasi na kapag nagalit ako sa Mama mo, para na rin akong nagalit sa'yo, at kahit kailan hindi ko kayang magalit sa'yo kasi mahal na mahal kita."

saad nito at agad ko namang ibinaba ang tawag Naupo ako ng upuan dahil hindi ko alam kung tama ba nasinunod ko si mom o mali dahil pumasok nanaman ako sa isang problema na ginusto kodin. "I love you" boses na narinig ko ulit "I like your eyes too" mga salitang bumubulong pumapasok sa isip ko "This can't be happen to me" saad ko sa sarili ko "Kayong mga lalali mga manloloko" rinig ko muli

Her heart starts beating faster. She let out a deep sigh and slowly opened her mouth to speak to him. "Minamahal kita ngunit hindi nangangahulugan na hindi na ako mahihiya sa 'yo. Hindi 'yon ganoon na hindi na ako puwedeng makaramdam ng hiya lalo na sa 'yo na minamahal ko. Sa totoo lang talaga ay hindi pa rin ako makapaniwala na mahal mo na rin ako. Hindi ko inaasahan na mangyayari ang pinapangarap ko na mahalin mo rin ako pero ngayon ay nangyayari na, eh. Nangyayari na ang pinapangarap ng puso ko na mahalin mo rin ako. Akala ko ay imposible na mangyari 'yon ngunit nagkamali ako sa pag-aakalang 'yon."

biglang dumikit si Mischell sa akin na mas lalong ikinadagdag ng gulat ko ng tawagin ako nitong 'love' pakiramdam ko ay tila ba kiniliti ang puso ko ng marinig kong tawagin niya ako ng ganun. Tinitigan ako nito na tila ba sinasabing sabayan ko ang trip niya kaya naguguluhan man ay pinilit ko nalang sabayan ang tila gustong mangyari ni Mischel kaya ngumiti rin ako rito pabalik.

" Bakit nung isang araw galit na galit siya sa akin? Tinatanong kung anong nakita ko?" Nagkatinginan naman ang tatlo saka ngumiti sa akin. Lumapit sa kinatatayuan ko ang lalaking nakasalamin na ang tanda ko ay Lucas ang pangalan, " I already told this to your mom but since you forgot your memories, your boyfriend has difficulty expressing his real feelings. Katulad na lamang nang sinabi mo. He was worried to death na nagmumukhang galit ito sa paningin mo pero ang totoo sobrang nag-aalala lamang ito sayo. "

Lalo pa akong ginanahan. Napatingin ako sa cellphone ko ng may nagtext na unknow number. Chineck ko iyon at lalo akong napangiti ng makilala ang nagtext sa akin. Unknown Number: -Ihahatid kita mamaya. Text mo ako kapag tapos ka na sa mga gagawin mo. I love you love. I bit my lip. Ang hirap itago ang ngiti kapag hindi mo talaga mapigilan. Agad akong nagreply.

Kaya hindi na nakakapagtakang lasing na lasing ito ngayon. "Penso di essere maledetto ad amarti..." (I think I'm cursed to love you...) anas nito pero hindi naman niya maintindihan. Malungkot ang boses nito at damang-dama niya ang sakit kaya kahit hindi niya maintindihan ang mga pinagsasabi nito napaluha siya. "Non sono degno d'amore?" (Am I not worthy of love?) Tiningala siya nito. "Tell me, Camila, hindi ba ako kamahal-mahal?"

Ang laking imposible! Palagi kaming hindi magkasundo sa mga bagay. Lagi akong inaaway. Pangit pa ang ugali. Tapos ngayon out of no where aaminin na gusto ako? Walang closure sa feelings namin. Wala akong makita na mutual feelings na nangyayari kasi nga madalas kaming nagtatalo at maiisip mong imposible. "Sigurado ka ba diyan sa sinabi mo?" pag-aalangan ko. Winala ko ang excitement na aking nararamdaman.