Unloving U Novels & Stories

al niyang sinisisi ang sarili niya sa pagkamatay ng KUya niya. Ang tagal niyang nagpakalayo-layo upang kalimutan ang trahedyang iyon. Ngunit nang mamatay ang Lolo niya doon na niya naramdaman ang nag-iisa. Inaral niya ang lahat pati ang pagpapatakbo ng kanilang sariling negosyo. At sa kanyang pagbabalik maghihiganti siya at sinimulan niya kay Adira. NGunit bakit pakiramdam niya talo pa rin siya sa pagmamahal. Nakalimutan niya si Allaric dahil kay Karim. Di nagkakalayo ang ugali ng dalawa kaya naman mabilis siyang napaibig ni Karim. Nakuyom niya ang kamao. “Hindi ako papayag na maging masaya ka Adira. Sisiguraduhin kong luluhod ka sa akin sa aking gagawin.” Nakakamamatay ang mga tingin ni ya

"Hayaan mo at pag okay na tayo ay pupuntahan natin si Lolo sa farm. Nagkataon kasi noon nung pumunta tayo ay wala siya at nasa ibang banda kaya hindi mo siya nakilala. Pero matagal na niyang gusto kang makilala nun. Medyo hindi rin siya pabor sa ginawa ni Ate Alice na pag su sumbong sa atin kay Mom. Mabuti na nga lang at hindi siya pinarusahan ni Lolo e. Kinausap lang at pinag sabihan. Kaya pansin mo na hindi na muli pang nag paramdam sa iyo si Ate Alice kasi nga ay yun ang parusa ni Lolo sa kanya ay yun ang huwag ka ng lalapitan pa. At inalis na rin siya sa pag tuturo noon kasi nga ay para malayo ito sa iyo. kaya huwag kang mag isip na hindi ka magugustuhan ni Lolo ha. Mabait siya basta tam

"I want her to feel the pain too. I'll make her fall hard for me and then when that happens, I'll break her into pieces." Umiling ang mga kaibigan niya. "But what if you're the one to fall inlove?" Tanong ni Rhino. Natawa siya ng napakasarcastic. "That's not gonna happen." Umiling siya. "I only see her as an enemy and nothing more." "You're complaining about Xander slowly becoming a monster because of love when in fact you're no different from him or maybe you're already worst than him." Sabi ni Adrian habang umiiling.

Tumingin ako sandali sa mga iyon, sa simbolo ng pagmamahal na handa kong ibigay. At saka ko ito ibinaba sa sahig. “Alam n’yo,” mahina kong sabi, “akala ko ang pinakamalalang sakit sa mundo ay ang mawalan ng taong mahal mo. Pero mali pala. Mas masakit ang malaman na ang mga taong pinagkatiwalaan mo… sila pa ang sisira sa’yo.” Humakbang ako palabas ng kwarto.

"Who cares? You're still older than me. Get it? Older, way older!" Natampal ni Lucky ang noo. Ano bang trip ng dalawang lalaki sa harap niya? Nag-aaway sa isang walang kabuluhan na bagay. "Guys… Stop arguing like kids. Ganyan niyo ba ipakita ang pagmamahal niyo sa isa't-isa?" "What? Ew!" angil ni Apocalipsis. "That's really disgusting, Luck." "And I would never show love to this piece of sh*t. Itapon niyo na lang ako sa dagat at ipakain sa pating."

All the things and memories that making me remember my trauma, he's doing something good to replace it by a good memory. And all I can say is, I'm so grateful that I never unlove him, maybe I tried of letting him go. But the love? Unloving him? That was the most impossible thing to happen in this world. Because whatever happens, it's him. It's will always be him. I'll choose him over and over again.

"Haraleigne...teach me how to hate you because I'm afraid that I can't forget every inch of you. Your name already tattooed in my veins.I love you beyond infinity......" END OF UNANG YUGTO 5 YEARS LATER

“Nothing else wounds so deeply and irreparably. Nothing else robs us of hope so much as being unloved by one we love.” – Clive Barker Chapter 23 I looked in the mirror, sobrang putla ko na, siguro dahil hindi ako nakakain ng maayos. Ayaw kong mag alala mga kaibigan ko kaya naglagay ako ng lipstick para di na ako maputla tignan. Iyong mga pasa ko, hindi parin nawawala. Hindi naman masakit ang mga pasa ko kaya nagtataka ako bakit ito nandito. Siguro dahil na ito sa sobrang pagod ko, sobrang pagod na talaga ng katawan ko pero wala akong choice kundi magpatuloy para sa anak ko.

pahayag ni Lucifer sa obserbasyon niya na sandaling natigilan si Uno bago bahagyang tinawanan ang sinabi ni Lucifer. "I don't love her, your wron--" "--am I or you are just denying that fucking fact? So you don't realize your own fucking feelings."putol ni Lucifer na seryoso siyang tinitigan ni Uno. "That fucking emotions has nothing to do with me. You say that i love Manuela? I'm not, so don't misunderstand what i did a while ago. I don't do fucking love, Lucifer." malamig na ani ni Uno. "Are you convincing me in what you said, or your fucking self, Urquio?" ani ni Lucifer na hindi ikinaimik ni Uno.

Mas lalo akong nanghina sa reaksiyon niya. "Hindi ipagpapalit ni Uno ang marangya niyang buhay para sa isang katulad mo. Tapos nang maglaro si Uno sa iyo. You are not part of our world and will never be. Stop chasing Uno, because he will never be yours. Sandra is the kind of woman he deserves. She will help him with his dreams, but what about yous? You haven't got anything to offer Uno. You will just drag him down with your filthy world."