Unloving U Novelas e Histórias

I want to end it now. Ngayon ko lang na-realized na kahit anong pilit ko sa isang tao na mahalin ako, kung hindi niya talaga ako mahal ay wala akong magagawa. Love truly hurts and acceptance may be the hardest thing to do but it will end everything at peace. Habang naglalakad sa hallway, namataan ng mata ko si Nathan na mag-isa. Ayaw ko nang patagalin pa kaya agad na akong lumapit sa kaniya.

“Jeez. You’re sexy, okay? And your boobs is hu—just right. Hindi lang dahil sa katawan kaya may lalaking manloloko.” “Eh ’di saan? Ano’ng mga dahilan? Ano’ng nangyari?” “I don’t know, Aly. Get off me.” Sa halip na umalis ay sinapo niya sa magkabilang pisngi si Noonie at pinilit itong tumingin sa kanya.“Tell me: Am I not enough? Kung girlfriend mo ’ko . . . lolokohin mo rin ba ’ko?” “Jeez. Watch that thong. It’s in my face! At ’wag kang iinom na kasama ang kung sino-sino kung kumakandong ka kapag lasing. You could get—”

those words literally killed me. Para akong sinaksak ng libo-libong punyal sa iba't-ibang parte ng katawan sa katotohanang narinig. May ideya na ako na magiging ganito nga pero hindi ko inaasahan na ganito kasakit. Para akong nauubusan ng hininga paunti-unti. It's torturing me. "No strings attached. D*mnm should I be proud. But the girl is beautiful—" "Shut up, you irritate me a lot. Go to your house—"

Bakit ba hindi niya magawang kontrolin ang sarili niyang damdamin sa tuwing lumalapit ito sa kanya? Hindi niya napigilan ang sariling luhang pumatak. Lakad takbo niyang tinungo ang sanitary room at binalibag ang dalang bag sa laundry basket na nandoon. Humarap siya sa salamin at pinagmasdan ang sariling tahimik na umiiyak. Bakit hinayaan niyang matangay at maakit na naman siya kay Adrian? Kaya ba niyang lokohin si Anthony at ang byenan niya? Bakit hindi niya magawang piliin ang tama na sinisigaw ng isip niya salungat sa binubulong ng puso niya. Kailan ba magkakasundo ang isip at puso niya? And worst, her body is aching for his touch.

I hate waiting. *******

Bigla siyang napabaling sa likuran niya nang makita ang seryosong mukha nang isang lalaki. At napalunok siya tama ito dapat ay hindi na siya sumama. "You're just ruining the punishment" Seryosong dagdag pa nito and stared at her coldly. "I-I'm sorry I-I didn't --" "Do'n apologize to that a**hole Maleah, he was just bitter dahil wala pa siyang girlfriend na sumusuporta sakanya" Patuyang sabi ni Austin. "Hey,! Walang personalan I'm just stating the facts, this place doesn't suit someone who has a vulnerable heart"

Hindi dapat magkasamaan ng loob ang mag-ama dahil lang sa kanya at sa magiging anak niya na wala namang koneksyon sa kanila. “Boss wala po kayong dapat ipag-alala. Bubuhayin ko po ang anak kong mag-isa ng walang inaasahang kung sino. Hindi ko po gagambalain ang anak nyo.” “Mahirap magtiwala sa salita ng isang opurtunistang kagaya mo. Mas mabuti pa ay magbalut-balot ka na. Bibigyan kita ng tatlumpong minuto para Iligpit mo na ang lahat ng gamit mo rito at makakaalis ka na.”

Gayunpaman, bigla siyang nakaramdam ng lungkot para sa babae. Sa likod pala ng pagiging makulit at masayahin nito ay may nakatagong sakit—isang lungkot na marahil ay matagal nang kinikimkim, tinatakpan ng tawa at biro upang hindi mahalata. Para bang bawat ngiti ni Ezra ay may kapalit na pagod, bawat halakhak ay may kasamang pakiusap na huwag na siyang tanungin pa. At sa sandaling iyon, doon niya napagtantong hindi pala siya ang nag-iisang may dinadalang bigat. May mga sugat na hindi sumisigaw, ngunit mas masakit dahil tahimik lang itong nagdurugo

Ang hindi pagsasalita ng mga ito, ay nangangahulugan na tama siya ng hinala. Kaya pala parang kilala niya ang boses na iyon, at ang mga matang parang laging inaantok. Masaya siya kung ganoon, na natupad nito ang mithiin sa buhay. Ang mga awitin ng babae, lalo na ang how to unlove you, ay maaaring patama nito para sa kanya. Lalo na ang nilalaman ng kantang iyon..

“Oo, I loved her so much. I’m willing to do everything for her. I hope it will never be too late for me. Sana hintayin niya ako. I trust her. I know she loved me. I will hold on to her promise that she will never unlove me, no matter what.” She felt defeated and hopeless. It's as if the weight of the world was crushing down on her at that moment. Noah loved someone else. Loisa was the lucky girl. Kumuha ito ng pagkain sa basket. Inabutan siya ng plato. Ipinaglagay pa siya ng baked macaroni. Paborito pa naman niya ito. How sweet! To make her a business partner. Kinukuha nito ang kanyang loob. Ang masakit lang ay hindi siya kayang mahalin nito sa paraang gusto niya. She wanted a guy who will c