Romans & histoires Unmarried Wife

Baka inakit, kung mas matanda ang babae baka gusto lang umangat agad sa buhay. [Parang imposible namang ikasal sa hindi mayamang pamilya o business partner, sa yaman ng Armani at Gray papayag sila? O baka naman may nangyari, kaya ayaw masira ang pangalan.] [Kung ‘yon nga ang magiging asawa ni Mr. Arison, ang alam ko ay divorced woman ‘yon at hindi si Mr. Gray ang una niyang naging asawa kung ganoon.]

Nag-flying kiss pa ako sa kaniya bago masayang sinara ang pinto. Dumating ang alas-sais ng gabi ng hindi man lang ako nakatulog. Nakatingin lang ako sa salamin at iniisip ang magarang buhay ko sa puder ng mga magulang ko. Alam kong hinahanap pa din ako hanggang ngayon ng mommy ko, ngunit wala naman siyang magagawa dahil ayaw akong makita ng buong angkan ko dahil hindi ko napanatili ang marriage namin ni Richard. Napabuntong-hininga na lang ako dahil wala na akong ibang choice. Kailangan kong gawin ang bagay na ito para sa buhay ng anak ko.

Si Janella ay walang mataas na posisyon at wala ring tunay na kapangyarihan. May titulo bilang asawa niya, pero sa totoo lang, umaasa lang siya kay Vernon. Karamihan ng tao sa paligid niya ay sumusunod lang din sa utos nito. Kapag may nakasalubong siyang tanga na gagamit ng kapangyarihan nila para apihin siya, siguradong magagalit siya nang husto. “She is still my wife at wala akong ibinigay na utos na pabayaan siya.”

natatawang sabi niya. “I am not happy with that. It’s just a force marriage and I don’t even like or love my wife. I might be happy if it is with Athena but hell, he turn me down and I end up with a lady na naka-one night stand ko. Also, I need to make a distance to her. You know that I am still not over with my ex.” “Easy, Dude, It’s Athena’s lost that she turned down your proposal at umalis ng bansa ng walang paalam and cjose her carreer. But don’t get to harsh on your wife. Kasal na kayo so be happy with her and make a family.”

"I have a deal. At gusto ko lang gawin 'yon, sa paraang naaayon. You have to be my wife legally." "A-ano 'yon?" hindi siya kaagad sumagot. Humalukipkip lamang siya at nakita ko ang pagdaan ng pait sa mga mata niya, pait at sakit. "I want to have a child. My supposed to be wife and child died. You survived . I want you to give me a child, and after that, we'll be having a divorce at malaya ka nang gawin ang gusto mo. Ayokong anakan ang hindi ko naman kaano-ano kaya I want you to be my wife, first." I was too stunned to speak. My heart can't stop twisting. I wanted to shout at him. I want to curse him.

Mas lalo akong kinabahan sa isiping makikilala ko ang pamilya niya lalo na't wala pa naman akong al tungkol sa pamilya niya. "Don't worry to much, Wife. Mababait silang lahat. I'm sure they will like you the way I like you." Napalunok ako bigla ng mariin. Gusto niya ako? Kaagad-agad? "And about the wedding, okay lang ba sa 'yo kahit civil wedding muna?" Ngumiti ako sa kanya. "Wala namang problema sa akin. Ikaw ang masusunod." Tumango naman ako. "Huwag kang mag-alala, Grey, magiging isang mabuting asawa ako sa 'yo."

Muli kong inabot ang pisngi niya at h******n siya na para bang wala nang bukas. We’ve been married for 3 years, but we never had sex. There were times where I almost threw myself at him, like tonight, but he wouldn’t give in. Magagalit lang siya sa akin, tapos kinabukasan ay kakausapin at muling ipapaalala na hindi niya ako mahal… na hindi niya ako kayang mahalin. So we never had sex. Ni minsan ay hindi niya ako hinawakan kahit pa nagkaroon ng mga pagkakataon na magkasiping kaming natutulog. He never even kissed me during those 3 years. Ang tanging pagkakataon lamang na nagdikit ang mga labi namin ay noong ikasal kami.

Isipin lang ito ay nahihirapan at naiiyak siya, paano nalang kung kaharap na niya ito? Umalis siya nang hindi man lang ito nakausap. Paano, ayaw niya itong makita, nasasaktan siya. Sa kabila ng pagiging mabuting asawa niya rito ay nagawa parin siya nitong lukuhin at saktan. May karapatan din naman siyang sumaya, diba? Masama bang hangarin niyang maging masaya at buong pamilya sila ni Zach? Makuntento sa isa't isa?

My husband never treated me as his wife, not even after five years of marriage. Sa paningin niya, isa lamang akong obligasyon na kailangan niyang tiisin at pakisamahan. He never lingered on me, never gave me a glance that meant anything. Ang kaya niya lang ialok ay lamig at distansiya, walang bakas ng pagmamahal, kahit kailan. Kahit ngayong ikalimang anibersaryo namin, ganoon pa rin siya, malayo at hindi maabot. Para bang kahit magkatabi kami, may pagitan pa ring hindi ko kayang tawirin.

And that forced marriage between the two of us, lead to our very complicated and a hell like living marriage life. Well, for me it's hell. But because I'm a naive and an idiot to love my husband with all my heart, I didn't bother to call it living in a fiery hell. I'm a fuckin' martyr and now I realized how I hate myself for being weak. "I heard you aren't married and been living alone all these years." He started talking na nagpagising sa aking pagmumuni muni. "Yeah." Tipid na sagot ko sa kanyang sinabi, though its not a question and more likely a statement to begin with.