Unplanned Trips Quotes Novels & Stories

Kahapon pa lang ay ready to go na ang mga ito sa kanilang vacation trip. Nagulat nga rin ako nang malaman na binigyan n'ya ng plane ticket ang mga kapatid ko, even Alexis, para sa trip to Seoul next week. He invited Alexis para raw may kasama sina Moneth at Ranz na bumyahe palabas ng bansa. Sayang nga lang kasi hindi nila ako kasama. But then Travis promise me na sa susunod ay kasama na ako ng mga kapatid ko sa trip. And I decline the offer. Jusko naman. Bakit naman may susunod pa? Hindi ko kayang tanggapin iyon lalo na at ang mahal-mahal kaya ng gastos n'ya sa lahat tapos may susunod pa?

Business trips lang ba ang tinutukoy niya, o kasama rin dun ang mga gala na parang couple goals sa Ins? “Hindi lang for business,” dagdag niya, na parang nabasa ang isip ko. “Gusto ko rin na may sarili tayong adventures. Yung tipong walang iniisip, just us.” Natigilan ako, partly dahil kinikilig ako sa idea, pero mas nangingibabaw pa rin yung kaba ko. “Sus, bago pa ang lahat ng ‘yan, hayaan mong malagpasan ko muna itong kaba ko ngayon. As in feeling ko nanginginig na ang tuhod ko, tapos ang lamig-lamig pa ng kamay ko.”

"Bakit ngayon ka lang?" "Sorry po, naligaw kasi 'yong pinagsakyan kong tricycle." "Sumabay ka na sa akin sa susunod." "Hindi na po kailangan. Alam ko naman na ang daan at—" Naputol ang sasabihin ko nangmuli siyang magsalita. "I don't want you to waste money and risk your safety when riding or travelling to a place you aren't familiar to."

giit ko dito. “Eh pa’no naman ako?” may tampo sa tono nito. "Ang tagal kong inasahan 'to. Ang tagal natin 'tong plinano." “Pwede ka pa rin namang magtravel kahit wala ako. Sabi nga nila, madami kang makikilala kapag nagtravel ka nang mag-isa. You can send me pictures, and videos. Let me know what I’m missing…” sinubukan kong tumawa, pero ang tunog na lumabas ay parang sinasakal ako.

Mahabang wika naman ni Trina sa akin. “Hahahha bar talaga?! Bahay trabaho loka loka this past few months hindi mo na nakumpleto attendance mo dito sa bahay puro ka travel. Sarap ba ng single life?! walang responsibility sa buhay?!” Pagbibiro kong sabi naging seryoso naman ako ng maisip ko ang tungkol sa sinabi niya tungkol kila Allen at April ”but thank you girl , parang pangalawang nanay ka na ng kambal. What do i do without you?!” Kinapitan ko ang kamay niya at natawa na lang siya sa akin. “Thats why lets go vacation." casual na pag-aya sa akin ni Trina na napaisip ako. "oh i book ko na ang flight natin. Ito oh may cheap price." panunulsol pa nitong sabi. Ngumiti ako sa kaniya

Pinagsiklop niya ang dalawang kamay na para bang seryosong-seryoso sa tanong niya. Wala sa sarili akong napalunok at hindi makapaniwalang tumingin sa kanila. Kanina pa ako nagdedeny tapos para roon lang, nasabi ko sa kanila na hindi totoo ang relasyon namin ni Dylan. Damn, Kaia, damn. Ang tanga-tanga, please lang. This is why I don’t like spontaneous trips. Damn it. Hindi ko napagplanuhan. I didn’t even conditioned my mind properly. Kung sana lang hindi ako lutang…

“Weh? Sabi mo 'yan, ha?” Alam niya kasing nagkataon lang na nakapagpahinga ng tatlong araw ang kaibigan. Sobrang busy talaga nitong tao. Maraming beses na rin silang nagpaplano ng trips pero hanggang drawing lang lahat 'yon. Walang nagkatotoo dahil palaging may unexpected na nangyayari sa tuwing nagpaplano sila. Ngayon lang nabigyan ng hustisya ang mga planongg naudlot. It was an unplanned trip but it was the best. “Oo naman. Sige na, magbubukas pa ako ng clinic mamaya.” Sinipat ni Alexa ang suot na relo.

Liam answered, “True! And what about ‘drive-thru’? Shouldn’t it be ‘drive-by’? Like, ‘Yeah, officer, I’d like a Big Mac and a side of justice, please.” “What nonsense are you talking?” Kieron. “Guys, have you ever noticed how escalators are just lazy stairs? They’re like, ‘Why climb when you can ride?’” Jaedon. “Speaking of laziness, remember that time we tried to assemble IKEA furniture? It was like deciphering ancient hieroglyphics. I’m pretty sure the manual was written by a confused octopus.” Kioz. “And don’t get me started on fortune cookies. They’re like life advice from a cryptic squirrel. ‘Your lucky numbers are 42, 7, and squirrel.’” Liam.

Sa loob ng tingin niya ay may mga bagay na hindi niya sinasabi — mga pananabik at damdaming hindi pa niya binibigyan ng pangalan na hindi ko nauunawaan, ewan ko ba. “This detour from the mundane,” wika niya, dahan-dahan, “to the heart of wild whimsy is far from the business trip I had in mind…” Umangat ang ngiti niya — mabagal, nakakaakit. “…but it’s a narrative I wouldn’t mind exploring.” Narinig ko na ito kanina… inulit niya pa. Bakit kaya? Maraming tanong ang biglang umapaw sa isip ko.

Umayos ka tadhana, ayoko maging traydor sa buhay ng isang tao. Alam ko kasi kung saan mapupunta ang taong traydor. Isinusumpa ng mga tao na mahirapan siya. Okey, wag ako. Tulog na Missamy, since di mo nga masabisabi kay Jeff yung darating na prom. Paano ba nito? Nakakainis din minsan yung mga unexpected na mangyari. Kaya do note sa buhay. Expect the unexpected. Yun lang naman ang motto na dapat lagi kang magpaka girl scout, para lagi ngang handa.