Unpredictable Synonym Mga Nobela at Kwento

Hindi siya pwedeg tumakas porket marami siyang pera. Napaka-unpredictable talaga ng buhay. Akala ko talaga hindi mangyayari ang ganitong bagay pero tingnan mo nga naman. Si Senyor Antonio na mismo ang lumapit sa kanyang anak para mangumpisal sa lahat ng mga pagkakamali na nagawa niya.

Ngunit sa unang pagkakataon, naramdaman kong hindi ko alam kung paano. Isa lang ang sigurado: hindi ko na puwede balewalain. Ang half-truth ay sapat na para baguhin ang mundo ko—ang mundo kung saan lahat ay kontrolado, kung saan walang puwang ang emosyon, kung saan ang lahat ay predictable. Ngunit ngayon… lahat ay unpredictable. At sa katahimikan ng opisina, sa liwanag ng lungsod, sa init ng alaala, ramdam ko:

Kung minsan pa ay kung kani-kanino siya nirereto ng mga ito na nauuwi lang din sa wala dahil pagkatapos ng nangyari sa kanila ni Roger ay hindi na niya kayang magtiwala ulit. Kung hindi lang kasal ng pinsan niyang si Maris, hindi sana siya pupunta. “Wala ho akong plano.” Walang emosyong sagot ni Bryanne bago siya tuluyang tumayo bitbit ang hawak niyang baso na may lamang alak.

Hirap niyang sabihin ang tanong na ito,halatang bitin siya pero patuloy parin siya sa paglalaro sa mauumbok kong dibdib. "Baka kasi hindi ako makalakad ng maayos mamaya pag-umahon na tayo,nakakahiya yon sa mga taong makakita saakin baka mahalata nila na meron tayong ginawa" pag-amin ko sa kaniya na ikinatawa lang niya kaya naman nahampas ko siya sa matipuno niyang dibdib. Sobrang laki naman kasi ng alaga niya sa tuwing hahawakan ko nga ay nanginginig ang buo kong katawan,jusko Gino, ang pogi muna nga, ang laki pa ng nota mo kaya naman talaga sobrang pinagpala ka ng mahal na Panginoon pero ang totoo talaga ay natatakot ako na baka hindi na ako makalakad kapag naipasok niya na ang malaki niyan

Napakunot-noo siya. “Ano po?” “Unpredictable.” Nanlaki agad ang mata niya. “Excuse me?” Bahagyang napangiti ang lalaki. “Bakit?” “Paano akong naging unpredictable?” Nagkibit-balikat ito. “Minsan tahimik.” “Hindi po ako tahimik.” “Minsan galit.” “Sir!” “Minsan tatawa.” Napairap siya.

At sa bawat hakbang— may isang bagay na malinaw. Hindi na sila hinahabol lang. Hindi na sila nagtatago lang. Naglalaro na sila. At sa pagkakataong ito— ang galaw nila ay hindi mababasa ng kahit anong system. Dahil ang tunay na unpredictable— ay hindi data. Kundi tao. Sa lungsod, unti-unting naghiwa-hiwalay ang tatlo. Walang mapa. Walang system.

sabi ko na parang sigurado ako. Nginusuan niya ako na halatang hindi sang-ayon. "Don't be too confident, Miles dahil hindi natin alam kung paano maglaro ang tadhana. Hindi ba't lahat ng nangyari sa 'yo with Zandy, unexpected lahat. So expect the unexpected, Miles." Tinaasan pa niya ako ng kilay na parang sinasabi maghanda ako sa pwedeng mangyari. Saglit akong hindi umimik habang seryosong nakatingin kay Andrea. Hindi ko maiwasang hindi isipin ang lahat ng nangyari simula nang dumating si Zandy at lahat nga ng iyon ay unexpected.

"Friends lang ba talaga ang tingin mo sa akin?" "Alam mo naman na bata pa tayo ay gusto na kita di ba?" "Alam mo Sophia noon pa naman ang turing ko sa'yo ay parang kapatid na. Huwag ka sanang mag expect sa akin ng higit pa dun." "So, parang sinasabi mo sa akin na walang pag-asang magkatuluyan tayo?" "You know Sophia, you're beautiful, and alam ko may lalakeng darating na para sa'yo."

Suhestiyon niya. “Fck! Kung sana gano’n lang kadali ang lahat but Aperins’ firm reputation in business world would help our firm to become more profitable once our businesses merged. Dad’s just after that bullshit and nothing else!” His sympathy would go for his nerveless friend.

sabi ko. Tinitigan niya ako. Mas matagal. Mas mabigat. “More than interesting,” sagot niya. “Predictable.” Doon ako natahimik. Hindi dahil na-offend ako. Kundi dahil… tama siya. Kung may taong nagmamanipulate ng board, predictable ang next moves. At kung predictable… Pwede kong gamitin. “Then maybe you should share your insight,” sabi ko.