Unrequited Love Pronunciation Novels & Stories

Malabo na sa pandinig niya ang lahat ng seremonyas ng sinabi ng pari ang naging malinaw nalang sa kaniya nung nagsimulang magsalita si Florence. "Love, I remember when I decided to runaway from you, not because I don't love you but because I love you so much that it scares me na hindi mo masuklian ang pagmamahal na iyon. Pero hindi mo ako hinayaan na tuluyang maligaw dahil hinanap mo ako sa kabilang panig ng mundo at hindi mo ako hinayaan na mawala pa. Salamat sa pagmamahal at pag-aalaga mo sa amin ng magiging anak natin. Hindi ko ikakahiya at buong puso kong ipagmamalaki na si Connor Sullivan my unrequited Love became my pillar of support."

“Marami akong kilalang lalaki, Lucifer. Mabilis akong makabasa at alam mo ‘yon. A man who is in love doesn’t want to be kissed by someone. So tell me, who’s the lucky girl?” He scoffed. “Nonsense.” Umangat ang kilay ni Brittany. “You call love nonsense? O baka naman… hmm, hindi mo pa tanggap sa sarili mong in love ka? I know you, Luke. Love is the last word in your vocabulary. Don’t take me as a fool.”

“Sorry, pero kahit ano ang sasabihin mo ay hindi kita susukuan. Nasa bakasyon ako ngayon at ilang araw na lang ay babalik na ako sa training kaya sa loob ng araw na iyon ay hayaan mo akong amuin kita.” Napanganga si Lucas sa sinabi ng dalaga at naalala niya ang sarili noong panahong siya pa ang humahabol kay Claire. There was obviously no chance for him, but he kept pestering her. Alam niya kung ano ang feeling ng isang unrequited love. It was painful, and he didn't want this woman to experience that. Napakaganda nito para lang masaktan dahil sa pag-ibig na nabigo. Ayaw niyang sundan nito ang yapak niya.

NANG SUMAPIT ang alas tres vng madaling araw, halos sagad na ang dalaga sa kanyang limitasyon. At the peak of his passion, Thorn gripped her waist, his deep, dark eyes fixed on her, and said in a low, husky voice, "Aia, say you love me, say it!" Muling pumatak ang luha sa kanyang pisngi at hindi na mapigilan ang sariling sumigaw. “Love? You don’t understand love at all!” A smirk lifted his lips. “Love? Raia Aquino, you’re not worthy to talk to me about love.”

“So, you still love him?” Kaella stared at her hands for a moment before answering. “I don’t even know if love is the right word. Pero alam mo ‘yung pakiramdam na… may naiwan sa’yo? Parang may tunog ng tawa na hindi mo pa rin makalimutan, kahit ilang beses mo nang sinubukang burahin?” “Yeah,” Trina whispered. “Like a song that won’t stop playing.” “Exactly.”

Cristian: “Sorry.. Pero huwag kang mag isip ng kung ano-ano. Ayokong nakikita kang nalulungkot or what.” Sharon: “Magmomove on na lang ako sa feelings ko sayo. Unrequited love na masyado ito.” Cristian: “Huwag..” Sharon: “Huwag? Ano? Para habang buhay akong umasa sa wala?” Cristian: “Sharon naman..”

"Hindi ba ang sabi ko sayo, kapag dalawa lang tayo ay Martin na lang ang itatawag mo sa akin? Kung ayaw mo naman, puwede namang love na lang." Nangiti sa kilig si rita, isinandig n'ya ang kanyang ulo sa balikat ng nobyo para maitago yon. "Paano na nga pala yung problemang kinahaharap mo at ng kumpanya n'yo?"

suway ko sa kaniya at sinubukang baguhin ang usapan. “I want to start over again.” Sinubukan ko sanang kumalas sa pagkayakap ngunit napatigil ako sa pagtutulak sa kaniya nang magsalita siya. Did I hear it right? Wala naman siguro akong problema sa pandinig. “I’m asking for a second chance, Beatrize.” Tama nga siguro ang pandinig ko.

Ang kabog na aking puso ay nakabibingi sa aking pandinig. Hindi kaya narinig din iyon ni Jake kaya niya nasabi ang salitang iyon?

sinserong saad nito. “Mukhang may hindi ka nakukwento sa akin ah?” natatawa kong tugon kaya maikli siyang natawa. Madalas kasi kaming magkwentuhan noon tungkol sa kanila ni Louise at base sa mga nakwento niya noon ay wala naman silang malalim na pagtatalo. “Sinasabi ko lang naman, hundred percent kasi gano’n naman talaga ang mangyayari. Unrequited love is one of the painful love you’ll ever felt.” Napatango ako sa sinabi niya.