Unruly Mga Nobela at Kwento

bungad niya at sa halip na sagutin ang tanong kaagad kong binaba ang phone. Pinaghahampas ko ang ulo ng unan sa sobrang sakit na nararamdaman. Narinig ko ang music background kanina. Halatang nasa isang club siya. Hindi ko alam na umiinom rin siya at pumupunta sa ganoong lugar. "Napaka-unfair niya. Kung sino pa 'yong may ginagawang kalokohan siya pa ang galit!" Naiinis na saad ko sa sarili.

Ungol ko Ramdam ko ang mainit na palad niya habang marahang minamasahe ang mga ito. "Hmmm." Ungol ko na lamang dahil sa sarap na hatid nang pagdede at masahe niya sa aking mga suso. Shit! Wala akong ibang magawa kundi ang mapaliyad sa tuwing kinakagat niya ang aking nipples. Hmmm --it feels so really good.

Saglit pa s’yang Napapikit at dinadama ang unti-unting pag-ikot ng paligid. “Ako rin besh,” sagot naman ni Angel, sabay tawa nang malakas. “Pero laban pa rin!” “Boys! Gandahan niyo naman ang pagsayaw,” hiyaw ni Angel, sabay pitik ng kaniyang daliri. Agad namang sinunod ng mga lalaki ang utos, at mas pinaghusayan pa ang bawat galaw, may pa-pirouette at slow grind pa.

Hinayaan siya ng kanyang Uncle Homer na maranasan ang pagiging normal na teenager, ngunit hindi pa rin niya nakakalimutan ang kanyang tungkulin. Kasama sa pagiging normal na teenager ay ang pag-aaral niya sa Urvularia. Kilala siya bilang Hari sa Maleferia kaya hindi niya mararanasan ang pagiging normal na teenager kung doon siya mananatili. Hanggang nakasanayan niya ang pamumuhay dito at bumabalik lang siya sa Kastilyo kapag may mahahalagang gawain. Iniiwasan din niya ang mai-feature sa kahit anong pahayagan sa Urvularia, para na rin sa kaligtasan ng kanyang katauhan.

Alam kong hindi maayos ang paghihiwalay namin pero bakit kung kailan may problema ako sa title ko at sa Mama ko saka pa siya sumabay. How dare you Rowan Maxryen Martinez? Matapos mo akong lokohin at saktan!

Hindi ako makapaniwala na isang aksidente lang ang kayang magbago ng isang tao nang ganito. Ang Nick na kilala ko ay hindi impulsive, nag-iimbestiga, nakikinig, mapanuri at reasonable. Ngunit ang Nick na kilala ko ngayon ay tanga at tila robot na sunud-sunuran sa gusto ni Andrea. Walang pakealam sa nararamdaman ng iba. Tinitigan ko siya ng maigi. Nanggigigil ako sa sobrang inis at galit. Walang kwentang kausap si Nick.

"And what am I going to do with that fucking losing company?" "Kaya nga binubuhay ko ngayon. You can also work there habang hindi pa malaki ang tiyan mo. Appearance lang para magtiwala ulit sa 'yo ang mga tao. I am working on your future also, Serra. So if you think that I am ruthless at hahayaan kitang maging dukha pagkatapos ng lahat ng 'to, stop it! You're the mother of my child. And I can't let you in the mud."

Siguro oras na rin para gamitin lahat ng connection na mayroon kami. "Let me handle it. " tugon ko sa kaniya na marahan niyang tinanguhan bilang pag ayon. Lalo na't kilala ko si Ron, hindi niya ugaling gumamit ng connection at empluwensya ng pamilya.. Palagi niyang iniisip ang patas na pamamaraan, ngunit sa ganitong sitwasyon, hindi ko na hahayaan pa. ***

“May tao ba dyan?! Tulungan niyo ako! Palayain niyo ako! Wala akong kinalaman dito!” Lumipas ang ilang minuto at nakarinig ako ng mga yabag sa labas. Tila sumaya at umasa ang puso ko. May darating! May makikinig! Pauuwiin nila ako! Dahan-dahang bumukas ang pinto at pumasok ang isang babae—nakasuot ng maayos at itim na uniporme, walang emosyon ang mukha, at malamig at walang pakialam ang mga mata. Isa siyang katulong.

ALAS TRES na nang madaling araw ngunit dilat na dilat pa rin ang mga mata ni Sahara. She couldn't fall asleep because of what happened last night. She couldn't believe that her Dad will let her marry that kind of man! He's a womanizer for goodness' sake! At sasabihin nilang nais lang nilang mapabuti siya? Napatawa siya ng pagak. What can a womanizer do to an innocent girl like her? Ni hindi pa nga siya nagkakaroon ng boyfriend ni isa.