Novel & Cerita Urban

Naiinis si Andrea, parang may pumipigil sa araw na ito, kunot-noo niyang naisip na baka hindi niya tuluyang makuha ang pera. Desperado na si Andrea, bakit hindi siya nakakuha ng account sa ibang malaking national bank na marahil ay nakakakuha ng pera araw-araw, o ilang beses sa isang araw, sa halip na ang maliit na bank na ito sa isang Pilly town na hindi naman ganoon karami ang residente. Maaari siyang magmaneho sa isang mas malaking bayan, na malapit sa Bulacan area, at magparehistro ng isa pang account, upang maging panibagong savings account niya, ngunit ang mas malaking mga lungsod ay nangangahulugang mas maraming pera ng droga, ang lugar na iyon ay kung saan mas maraming ka-impluwensya

Agad kaming naglakad pa-una habang inaayos niya ang laptop para ipakita ang kanyang nasearch at ang ginawa niyang powerpoint. "Good day, ladies and gentlemen. Nandito kami ni Ms. Jordin upang palawakin at bigyan kayo ng kaalaman tungkol sa Mort Ville. O matatawag nating Dead City in English." Agad niyang pinakita ang mga litrato na may mga sunog na buildings, maduduming kalsada, mga taong may mga malalaki ang pangangatawan na may mga tattoo sa kanilang mga braso.

I noticed an unknown number and abruptly opened it accidentally when my phone slipped. From: Unknown Number The symbol of the Atomic number 1 and 53. Accompanied with the symbol of 1,8,74,18, and 92. I knitted my forehead and didn't mind it. I was about to place it back on my table, when there's another notification popped. From: Unknown Number Being near you gives me a feeling similar to that of having a rhinovirus. I can’t catch my breath around you. This person is surely Cheese with the Atomic number 39 Yttrium. Interesting...but not my type.

May backpack din siyang dala na lalong nagpahirap sa kaniyang paglalakad sa kalsada. Palubog na ang araw, sobrang dami rin ng tao at sasakyan sa kalsada. Maingay at magulo ang siyudad kung saan siya namamalagi. Madalas may mga nagaganap na habulan dito ng mga kriminal at pulis kaya di siya puwedeng matulog sa labas. Halos lahat rin ng lugar sa siyudad na ito, napuntahan na niya dahil sa pagtatago sa mga pinagkakautangan niya. Kung may pera nga lang siya, matagal na siyang nag tago sa ibang bansa pero wala, butas ang bulsa biya. " Oh mga suki, bili na kayo ng ulam niyo mamaya at kumain na kayo dito! Tirahin niyo na 'to hangga't mayroon pa! Mahal pero mapapamura kayo sa sarap! "

apan kanina---na aniya malamang ay bumalik na sa tinutuluyang capella nito. Sa katahimikan ng buong bahay, ang tanging naririnig lamang ni Julian sa kinaroroonan niya ay ang matitikas, mumunti at nagsasapawang iba't ibang uring mga huni ng mga insekto na maririnig sa buong palibot ng Barrio Umag. Pinapaligiran kasi ng mga malalawak na palayan ang buong baryo kaya karaniwang maririnig lamang mga huni na ito bilang pagsasaka ng palay ang siyang pangunahing pamumuhay ng mga tagarito."Wala sa akin ang bato. Ito ay ang totoo. May ibang kumuha," sagot ko naman kay Gustavo na siya naming katotohanan. Hindi ko nagawang agawin ang bato mula sa punong manggagaway noon. Hindi naging sapat ang aking kap

Biglang tanong ni Ziya habang umiinom si Cassius ng tubig. "8:00 am why?" Takang tanong nito. "Wala na kasing stocks bibili lang sana ako" He forgot about that usually kasi hindi siya dito sa penthouse niya kumakain he's always on a restaurant or a hotel or in the ancestral house, nagkakaroon lang naman siya ng stock when his mother and abuela visited him. "It's too early, supermarkets are not even open yet" "Hindi sa supermarket but in the wet market, mas fresh at mas mura ang mga bilihin doon and don't worry it's also clean" Sabi nito na tinanguan nalang ni Cassius.

"Aalis na ako, Mahal. Hintayin mo ako, ha?" Nakatangong iniikot niya ang katawan paharap kay Efraim. "Para namang makakaalis ako." Umangat ang sulok ng labi nito sa itinuran niya. Naisin man niyang magtungo sa bayan ay hindi naman niya magagawa. Sa paanan sila ng bundok naninirahan. Walang kapitbahay, kuryente at malayo sa siyudad. Sa tantiya niya ay gugugol siya ng maraming oras bago marating ang bayan.