Romans & histoires Utang Quotes Funny

, sabay yugyog niya sa braso ko. Isa pa 'tong weird, buti kaibigan ko... Buti mahal ko. "Oo, may utang ako.", sarcastic kong sagot. Napatakip siya sa bibig niya. Langya 'yan? Sarcastic na nga sagot ko?! "Ba't ka may utang? Magkano?" Inubos ko 'yung tubig saka ibinaba 'yung baso saka hinarap siya.

Napangiwi ako sa sakit "Ang utang ay utang" padarag niyang binitiwan ang braso ko Halos maiyak ako sa sobrang sakit ng pagkakahawak niya. "Hinding hindi mo mababayaran ang utang ng Daddy mo sa akin dahil palaki na ng laki yon!,, At hinding hindi ka magkakaroon ng trabaho!!" Sinugod ko siya at pinagsusuntok "Walang hiya ka talaga!!! napakawalang hiya mo!!!"

napapa-iling na lang ako ng ulo sa aking isipan dahil pera ang pinag-uusapan nila. “Fuck dude-" “Just do it Montenegro-" “Fuck dude-right now? May utang bang binabayaran agad? Ayaw mo bang patulugin ko muna ang utang bago mo ako singilin? Kanina lang ako humiram sa'yo ah, wala pang 24 oras, shit I'm broke." mura ulit na kung sino man. Mabuti pa sila dahil isang sabi lang na pera ay easy lang sa kanila at agad nasa harapan nila. Sa isang katulad ko ay sobrang hirap na hanapin at pagkasyahin ang limang daan lalo at sobrang mahal na ng bilihin ngayon.

Mabuti lang kapag sila yung nanghihiram pero kpag sinisingil na ang daming rason. “Oo utang! Bakit hindi ba? Naku! Sinasabi ko sayo Sir Ford, kung isa yun sa mga inutangan mo di ka tatantanan nun ‘pag di ka nagbayad. Yan kasi u-utang-utang tapos ngayon 'pag singilan na ang hirap ng kontakin. Kung ako sayo sagutin mo nalang ang tawag nang matapos na. Kung wala ka pang pera e di prangkahin mo. Wag mong paasahin yung tao." "Hey, stop, why are saying that? Wala akong utang ah. Mapatay ko ni Lola Asun sina! Maakig to mangutang kami sa iban.”

Hindi ko yun hiningi. "Akala ko libre nalang yung load?" "Libre? Sinong may sabing libre? May puhunan yun. Hindi pwedeng libre. Yung overload lang ang libre pambawi ko sa kanya pero yung load hindi. Crush na kong crush pero ibang usapan pagdating sa negosyo. Hindi ako pwedeng malugi dahil madami tayong bayarin. Sabihin mo kay Kuya Buboy na sinisingil ko ang utang nung amo niya sa akin. Walang gwapo gwapo, walang pogi pogi pagdating sa business. Wag niya akong takbuhan dahil kahit saan siya magpunta hahabulin ko siya."

putol na ani ni Uno na umalis sa pagkakasandal nito at pinakatitigang mabuti si Manuela na bahagyang nailang sa seryong titig ng magagandang mata ni Uno. "W-what does my dad's debt have to do with what you're offering me, Mr. Urquio? May anim na milyong utang ang aking dad sayo, yet narito ka hindi para maningil kundi para alukin akong maging asawa mo?" naguguluhang ani ni Manuela kahit hindi parin niya makapaniwala sa iniwang utang ng kaniyang ama na sa pag-aakala niya ay nabayaran na nito.

"YAN DIN ANG SINABI MO NONG NAKARAANG LINGGO AT SAKA WALA KA TALAGANG PERA KASE WALA KA NAMANG TRABAHO!! EWAN KO NGA BA KUNG ANONG NAKAIN KO AT NAG PAUTANG AKO SAYO NG PERA!!" Kahit gaano pa kalaking pera ang inutang o kahit ilang araw, linggo, buwan, taon pa man 'tong hindi nababayarin ay hindi tama ang ginagawa nya. Dapat kung manininggil sya ay ayusin nya 'yong pakikitungo nya sa nangungutang. Bakit? Porket may utang sayo ganon nalang pakikitungo huh? Tao den naman yong nangungutang hindi hayop kaya dapat tratohin den ng tama. Ininom ko 'yong tubig bago tumayo, lumapit ako don sa gawi nila.

Wala daw pasahero kaya umuwi nalang. Patago akong huminga ng malalim. Makakakuha kaya ako ng advance salary kay Neana? Kakaumpisa palang ulit ng cafe. Baka hindi niya pa ako mabigyan. Nangako ang mga Fuentebella na pag-aaralin ako pero ayokong manghingi. Ayokong magkaroon ng utang ng loob. Atsaka utang nga nila hindi nila mabayaran tas uutang ako? Duh?

kahit may luha sa mga mata ko dala ng galak ay matamis akong ngumiti para iparating kay mom ang labis kung tuwa. "Nak marahil oras na para singilin ang mga may utang sainyo ng kapatid mo"

Natahimik naman kaming parehas dahil dito. “Minsan nakakatakot kayang masumbatan ng kung sino dahil lang may utang na loob ka sa kaniya,” sabi ko pa. “Yeah, as if they own you just because of it,” aniya. Parehas pa kaming natawa nang magsabay na magbuntong hininga.