Utang Quotes Funny Novels & Stories

Napapakamot sa ulo turan niya. "Utang na lang muna, wala akong perang ibabayad sayo 'no!" saad niya sa binata. "Sino niloko mo, na wala kang pera, isa billionaire ang asawa mo kaya impossible mawalan ka ng pera baka nga buong breaker ko bayaran ng asawa mo!" Tugon nito sa kanya.

Kulang na lang, lumuhod siya sa aking harapan. "Anong sinasabi mong tulong? nakalimutan mo na ba? Noong kumain tayo sa restaurant at seafoods ang inihain mo sakin? May malalang allergy ako sa seafoods, pero pinilit mo akong kumain, para mapagbigyan si Veronica. Tapos, ano? Iniwan mo akong halos mamamatay na sa restaurant, para lang dalahin sa ospital ang impakta mong best friend. Kung walang nagmalasakit sa akin, baka namatay na ako ng tuluyan. Noong pilitin mo akong kumain noon, sinabi ko na sayo, bayad na ang utang na loob ko, na isinalba mo ang buhay ko noon, dahil muntik mo ng kunin muli ang buhay ko. At ngayon, ang sinasabi mong utang na loob-- ay quits na!"

This is annoying! ••••••••••••• "Oh man, do you actually have to do this on your own? I mean, you're the heir of the biggest companies! Madami kang pwedeng utusan, why the hell do you guys need to drag me into this mess? So embarrassing!" "Hey, Lucan! Stop making a face like you want to migrate to Mars because of that. Hahahahaha!" "Shut up, you lunatic! Palibhasa ang kapal ng pagmumuka mo!"

“What debt do we even owe her?” Dumagundong ang sagot ni Lucas na parang pinupokpok ng martilyo. “Debt? What debt? Siya ang may utang na loob sa atin, hindi tayo! Marami tayong sinakripisyo at sinayang alang-alang sa kabutihan niya!”

"NAKU!''wag namang- (utang ko sayo ang buhay ko)"Mahirap yung ganun,paano nalang kapag ka humiling ako at hindi mo naibigay!" Kaya wag na wag mong gagamitin ang salitang (Utang ko sayo ang buhay ko). Ang seryusong sabi ni marife. Pumasok na tayo sa loob!'' Okay ka lang ba? Okay lang ba ang baby mo?' Mga tanong ni Madam M.

Iyon ang dahilan kung bakit pinutol nila ang engagement. Sa hindi inaasahan, umunlad ang negosyo ng Sadler family habang nagsimula namang bumagsak ang sa amin. Dalawang taon na ang nakakaraan, nagkaroon ng malaking utang ang pamilya namin at kinailangan naming humingi ng tulong sa Sadler family.

Akala ko ay hindi niya iyon mapapansin. "Yes." He scoffed, "Buti na lang nakuha agad kita doon sa auntie mo" he said. "Speaking of her, ilan ba ang utang ni auntie sa'yo?" kuryoso kong tanong. "Six digits" he answered.

aniya at ngumisi pa. "Tss ayoko lang lumaki pa lalo ang utang na loob ko sa'yo noh." inis kong turan. "At sino bang may sabi na may utang na loob ka sa'kin?" "W-wala...well sorry naman, marunong kasi akong tumanaw ng utang na loob." "Don't bother, it's an insult for someone lending a willing hand." aniya na ikinanlaki ng bibig ko.

Pero, di mawawala ang katotohanan na mga mababangis silang tao. "Sinabi ni Julius An na nawalan ka daw ng trabaho, plus parang pinalayas ka ng butihing kabit ng Uncle mo. Ibig ba rin nito sabihin Ms. Delgado, tatakbuhan mo ang utang mo sa amin? Wag maging makapal ang mukha na itangi na wala kang utang sa amin." "May utang ako sa inyo pero kunti lang naman diba? Saka sino ang may sabi na tatakasan ko kayo?"

“Huy, wag ka magpasilaw, may tuition ka pa sa sarili mong buhay.” “At saka, besh, hindi lahat ng kumikinang… afford natin.” "In six months, makuha din natin yan." Yan ang mga salitang madalas na mamutawi sa kanilang bibig. Sabay-sabay kaming tumawa, dama ko ang gaan sa pakiramdam. Ang sarap magkaroon ng mga kaibigan na hindi ka isusuong sa pagkakalubog sa utang, kundi itutulak kang maging practical—pero masaya pa rin.