Novel & Cerita Utang Quotes Funny

aniya at ngumisi pa. "Tss ayoko lang lumaki pa lalo ang utang na loob ko sa'yo noh." inis kong turan. "At sino bang may sabi na may utang na loob ka sa'kin?" "W-wala...well sorry naman, marunong kasi akong tumanaw ng utang na loob." "Don't bother, it's an insult for someone lending a willing hand." aniya na ikinanlaki ng bibig ko.

Pero, di mawawala ang katotohanan na mga mababangis silang tao. "Sinabi ni Julius An na nawalan ka daw ng trabaho, plus parang pinalayas ka ng butihing kabit ng Uncle mo. Ibig ba rin nito sabihin Ms. Delgado, tatakbuhan mo ang utang mo sa amin? Wag maging makapal ang mukha na itangi na wala kang utang sa amin." "May utang ako sa inyo pero kunti lang naman diba? Saka sino ang may sabi na tatakasan ko kayo?"

tumawa ng pag kalakas ang matandang lalaki. Tumayo ito at inayos ang walking stick nito. "A debt is a debt Attorney Lopez. Hindi ako pwedeng malugi, I am a business man, young man. Alam mo yan na maniningil ako kahit anong mangyare, I don't care. Kahit sino kapa. Babayaran at babayaran ang utang. Alangan naman na mag bayad ang patay na, and I won't do that. Hindi ako mapag bigay, bagkus mapag samantalang tao ako." Tumingin ito sa akin saka ngumiti.

“Huy, wag ka magpasilaw, may tuition ka pa sa sarili mong buhay.” “At saka, besh, hindi lahat ng kumikinang… afford natin.” "In six months, makuha din natin yan." Yan ang mga salitang madalas na mamutawi sa kanilang bibig. Sabay-sabay kaming tumawa, dama ko ang gaan sa pakiramdam. Ang sarap magkaroon ng mga kaibigan na hindi ka isusuong sa pagkakalubog sa utang, kundi itutulak kang maging practical—pero masaya pa rin.

tanong naman nito pabalik. "Tsk! Utang. Sa hitsura mong 'yan, magkakautang si Boss Bungo sa 'yo?" natatawang sabat ng isang lalaki at nagsitawanan ang lahat. "Oo. Marami siyang utang sa 'kin." "Hoy, taong bukid! Sinisira mo ang kwentuhan namin dito, ah?! Ang lakas mong magwala!" bulyaw pa ng isa.

napahilamos na sagot nito sa kanya kaya natawa siya at lalong isiniksik ang sarili niya rito, "utang, utang puro na lang utang. Paano pang ako ang may-ari kung dapat mo bang bayaran?" "A, hindi na ba?" Natawa rin siya, "okay, sabi mo e." Lux laughed and hugged her, "Naisahan ako ng baby ko a. Na-scam ako sa utang. Bukas ipapa-clear ko na kay Van ang utang ng misis kong scammer." Napahagikhik siya rito at lalo niya rin itong niyakap, "Salamat a," aniya, "Salamat kasi napakabait mo at ginugusto mo ako kahit…ganito lang ako."

Pakikiusap niya dito na tila ikinatuwa ng mokong “Bago ko kunin ang damit mo gusto kong bayaran mo muna ang utang mo.” Sagot nito saka ininguso ang sariling labi “U- utang? Teka kailan ako nagka-utang sayo? Wala akong matandaang humiram ako ng pera o kahit anong bagay mula sayo kaya paano ako nagkaroon ng utang?” Maang niyang tanong “Hay! Ang bilis mo talagang makalimot?” Kunwaring pagtatampo nito

Hindi kaya kaaway nila sa business dahil narinig ko nagsisingilan sila ng utang. "Ano naman kayang utang iyun or gaano ba ka laki?" napabuntong hininga ako. Buti na lang at buhay pa kami ngayon. Halos wala akong sugat maliban sa paa kong sumasakit na dahil sa pagtakbo namin.

"You’re nothing but a burden we’ve carried since your parents died! Pinatira ka namin, pinakain, at binihisan... and this is how you repay us? Wala kang utang na loob!" "Utang na loob?" Tumawa ako, isang mapait na tawa na parang galing pa sa ilalim ng lupa. Nararamdaman ko na ’yung pait sa dila ko. "Para saan? For treating me like a stray dog you occasionally remember to feed? Fúck your merger and fúck this family!"

Bigla nitong naalala ang mensahe ng kanyang mommy pati na rin ang kanyang bestfriend. "A_ahmm, baka po kasi mamaya mamis nila ako tapos bigla na lang akong pauwiin eh paano na po ang trabaho ko? At ang pagkakautang namin sa matandang bilyonaryo na iyon?" pagsisinungaling niya dito. "Sabagay! Kung uuwi ka naman sa inyo eh wala ka rin naman magagawa, pero sa tinggin mo ba eh kaya mong bayaran ang pagkakautang ninyo sa bilyonaryo na iyon?"