Wag Ka Bastos の小説・ストーリー

Dapat i-accept na natin ang katotohanan. To jump on my conclusion ,Iniisip ko talaga yung Bastos na artista na yun Anong akala Niya nasa teleserye kami , nasa movie , wala !!wala!!Inangyan akala mo kung sino siyang bastos.Real world to ,hindi ito movie .Sarap sipain ng pagmumukha Niya ,kung talagang naabutan ko siya ng oras na yun baka lumagapak na ang katawam Niya sa kalsada with matching pasa pasa sa mukha. Hindi porlet Sikat siya dapat ganon na siya

Napatingin ako sa kanya at sa paligid ko. "Ako?" Bulong ko sabay turo sa sarili ko. "Oo, ikaw.Pa check nga nung likod kung naka open ba" Bastos niyang utos sakin kaya napapikit ako ng ilang beses. Ganyan pala magutos mga mayayaman.Bastos ah. "Ano pong likod?" Tanong ko kasi malay ko ba kung anong likod, likod nya ba, yung sasakyang kasunod nya o yung mismong likod ng kotse nya?

iwas tingin ko " Sus!tinatanggi mo pa...wag kang mag-alala kapag kinasal na tayo pwede mo na akong tikman...ay hindi lang tikim kainin mo pa ". baling nito saakin at ngumisi ng nakakaloko.. sabay kindat Ang bad niya! Pero kung gusto niya why not diba?luh?ano ba Chin! Mali yung narinig niyo ha.. " Bastos neto! ". palo ko sa braso niya

nakangising turan nito. Nanlaki naman ang mga mata ko ng marinig ko ang sinabi niya kaya binato ko siya ng unan. "Ikaw na lalaki ka, ang bastos mo! Lintik ka!" "Anong bastos sa sinabi ko? Nagtatanong lang naman ako sayo, ang bastos n*******d pero ako may damit pa, unless kung gusto mong maghubad tayo pareho," "Fuck you!" sigaw ko sa kanya at ang gago tumawa lang.

sarkastiko kong sagot. Ngumiti siya, isang ngiting halatang nang-aasar. “My parents. Ayaw ko nga sana eh, pero alam mo naman ang magulang natin—matagal nang magkaibigan. Ayoko namang maging bastos, unlike you.” ‘Bastos?!’ Halos mabasag ko ang hawak kong baso. “Excuse me? Ako? Bastos?” tumingin ako sa kanya nang masama. “I’m not the one who cut people off without a proper explanation.”

tanong ko. "Kapag nasarapan ako," sagot naman niya. "Paano ko malalaman kung nasarapan ka?" Nag-isip siya. Nakanguso. "Kapag tumigas..." Nginuso niya iyong kaniyang talong na nakatago sa likod ng kaniyang pantalon. "Bastos ka!" "Ano'ng bastos? Walang bastos bastos sa atin, dahil wala naman tong malisya. Lahat ng ginagawa natin ay walang malisya."

saad ko na lamang rito. talaga ba Heart, di pwde mo pala kainin Ang ui Mayor wag kang bastos, pigil niya sa sabihin nito. heart hindi bastos yun ikaw yata ang iba ang iniisip ang ibig ko sabihin ay pwede mo pala kainin ang pag kain ko kasi ang sabi mo hindi ka mapili sa pag kain kahit ano kinakain mo, na tatawang wika nito sa kanya .

Pero tumalikod siya dito. Ayon dito, nawalan siya ng malay pagkatapos niyang mapatay sa saksak ang isang kalaban. Si Basti naman ay nakipagbarilan sa dalawa pa para iligtas siya. Pagkatapos niyon ay binuhat siya at itinakas. Nakakita ng kubo kaya naroon sila ngayon. "Sa tingin ko, malapit na tayo sa kabahayan..." ika nito. "Maybe we can get help..."

paalala ko sa mga kasama ko na magkakayapos na nahihintakutan. Hindi naman nag-aangil ang mga aso ngunit hindi maalis ang pangamba na baka bigla itong manakmal ng hindi inaasahan. Maya-maya ay ilang piraso ng bato ang pumuntirya sa pwesto na kinatatayuan ng mga asong ito. Bahagyang naitaboy ito at nagtatakbo malapit sa pampang. "Okey lang ba kayo?," buong pag-aalalang bungad ni Ira sa amin nang marating niya ang aming puwesto.

sigaw ko pa ng pagkalakas lakas at ang ngisi niya ay naging ngiwi. "Hayst! Little hamster. Di ko alam kung matutuwa ako o maiinis ako sa kaingayan mo. Pero.. ano pa ba ang itatago mo ngayon sa akin... nakita ko na ang katawan mo kagabi. Hindi lang tingin kundi may kasama pang haplos at halik. Hmmm." "Bastos. Bastos. Ginahasa mo ako kagabi. Waaaaaaaahhhhh.. bastos ka. Bastos ka talaga." Sigaw ko at nagpupumiglas na naman ako.