Wait For It Novels & Stories

Wika ko at ngumuso. “Waiting na lang tayo sa imbitasyon..” naka ngiti nitong sagot. Alam ko naman na tatanggapin ito ni Sia walang duda.

Napamura siya nang mahina at napabangon sa kama. [Okay. Wait for at least an hour. Pinapaluto ko na.]

Nanatiling nakaupo na lang at halatang hinihintay si Wayde na bumalik. Hindi ko na lang ito ulit pinansin. Hanggang sa bumalik na nga si Wayde ay saka lang kumilos ito para kumuha ng makakain ng sabihan siya. Masunuring bata. Sa isip isip ko. Nagpatuloy ang pagtitipon habang naghihintay sa pagsapit ng bagong taon. Nagtipon na kami lahat sa labas ng dalawang minuto na lang ang nalalabi.

Sinubukan nilang kontakin ito sa social media app. Silas: Tanya! Nakauwi ka na ba? Sumagot ka naman. [Tanya, Tanya, nag-aalala na kami. Mag-message ka kapag nakita mo ito.] [Still waiting for a response…] Matapos magpadala ng mahigit isang dosenang mensahe na walang kahit isang reply, lalo pang kinabahan sina Silas at Lilith. Si Lilith lalo na, halos hindi mapakali.

I will wait. The tickling seconds felt like a torture as I was waiting for him. Waiting is painful, but knowing who you waits isn't. It will be worth the wait. Kung siya lang naman ang hihintayin ko, I could wait forever. I have waited him for this long. Ito pa ba? I kept on texting and calling him pero ayan na naman siya, off ang phone. But then.... I was stood up again. Almost two hours has passed but there was no trace of him. Ayoko na talaga! Pangalawa na ito. Once is enough. Hindi pwedeng lagi niya akong gaganituhin. Tangina niya!

Walang sumagot ngunit alam niyang nakikinig ito. "E-Evo . . . P-Please hintayin mo ako. P-Pupuntahan kita. N-Naririnig mo ba? H-Huwag kang sumakay . . . p-pupuntahan kita."

Natatakot siyang umalis dahil baka hindi na sila tuluyang magpang-abot. Wala pa silang kumunikasyon ng panahon na 'yon. Hindi pa nila naibibigay ang numero sa isa't isa kaya wala siyang ibang pagpipilian kung hindi ang maghintay. She did wait. Kahit pa nalipasan na siya ng gutom ay matiyaga pa rin siyang naghintay.

Desidido na siyang banggain ito at ipakulong. Kinakailangan lang niya ng maraming ebidensiya para mangyari ang kanyang gusto. At ngayon na siguro ang pinakahihintay niyang araw. Pinindot niya ang answer button at sinagot ang nasa kabilang linya. “Hello? Any update?”

Pero ngayon… bakit gusto niyang kumain nito? “Anything else?” tanong ng waiter. “None,” sagot ni Zion. “Please wait lang po, around 20 to 30 minutes,” wika ng waiter. Nanlaki ang mata ko. Ano? Tatlumpung minuto akong makikipagbangayan sa awkwardness kasama si Zion? Muling bumalik ang katahimikan sa pagitan namin, at mas mabigat na ngayon. Hindi ko alam kung ano ang uunahin ko, kung ang paghintay sa inorder namin… o kung ang lalaking kaharap ko na parang halos lamunin na ako sa kahihiyan.