Wait For It Novels & Stories

Kailangan kong maghintay. Tatlong oras pagkatapos, naroon pa rin kami at naghihintay. Dagdag pang tatlumpung minuto, pinaghintay pa rin kami ni Alpha Niklaus. Alam kong sinasadya niya ito, dahil hindi siya kailanman ang tipo na late.

May kung anong kakaibang ngiti ang kusang umabot sa labi ko, pero kasabay noon ang pagtataka. Bakit siya nagme-message? Biglang tumunog ulit ang phone ko. “Gising ka pa?” Siya ulit. Napakagat pa ako sa daliri ko, napapaisip kung magre-reply ba ako o hindi. Huminga ako nang malalim bago nag-type. “Opo, Sir. Pero patulog na rin po ako.” Sent. Halos hindi ako huminga habang hinihintay ang reply niya.

Kasunod nito, may ilang messages na magkakalapit na oras ang pagitan: “I’ve been waiting for 30 minutes. Are you still in your office? But, I’m still here. No rush, Love.” “It’s past five already. I saw almost everyone leave the building… even Casper but he ignored me.” “Still here. Patiently waiting.” “Did you get off early to go somewhere?”

Napasinghap ito. To be continued..

Kitang-kita pa rin ang malawak na karagatan, pero biglang naningkit ang mga mata ko nang makita ang pamilyar na lalaki na naglalakad sa buhanginan. Si Janus. "Doll," napalingon ako nang tawagin ako ni Wayde. "We have to wait for 15 minutes. Okay lang ba ’yon sa’yo?" "O-Oo," sagot ko. Muli kong ibinalik ang tingin ko sa labas para kumpirmahin kung si Janus nga ang nakita ko kanina, pero wala na siya ro’n. Baka namamalik-mata lang ako.

Ano bang problema ng isang 'to? Tinitigan ko ang itim na kotse na para bang nakikipag titigan ako sa nakasakay roon. Hanggang sa maramdaman ko na lang ang mahinang vibrate ng cellphone ko sa bulsa, kaya naman kaagad kong kinuha 'yon. "What are you waiting for? Sumakay ka na." Kaagad na bungad sa akin ng nasa kabilang linya.

Pinilit kong makipagmatigasan dito ngunit hindi din nagtagal at ako na mismo ang sumuko. "Well I guess I don't have any choice but to wait, I waited for almost two years and it will not kill me to wait for few more days or weeks or even months ang mahalaga ay ang ngayon." seryoso kong sinabi dito at nang mahalata kong hindi ito kumportable ay ngumiti ako dito.

Napalunok ako ng ilapit niya ang mukha saakin hanggang sa napapikit nalang ako ng maramdaman ang pagdikit ng noo naming dalawa. ".. you are worth it for the wait..And don't think I will give up on you because I won't..Sa loob ng siyam na taon,Ang paghihintay sayo ang tanging dahilan kung bakit sinisikap ko paring bumangon at lumaban" Agad akong napatingin sakanya ng maramdaman ang paglayo ng mukha niya saakin.. we're both staring at each other's eyes with awe-with love

Ang lakas ng loob nito kahit pa wala silang matinong usapan tungkol sa relasyon nila. “Finn...” bulong niya, “wait for me, okay? I don’t know how... or when... sana mahintay mo pa din ako kahit gaano katagal....” usal nya habang nakatingin sa monitor ng laptop dahil naka focus ang mukha ni Finn doon.