Wait For It Novels & Stories

Natatakot siyang umalis dahil baka hindi na sila tuluyang magpang-abot. Wala pa silang kumunikasyon ng panahon na 'yon. Hindi pa nila naibibigay ang numero sa isa't isa kaya wala siyang ibang pagpipilian kung hindi ang maghintay. She did wait. Kahit pa nalipasan na siya ng gutom ay matiyaga pa rin siyang naghintay.

Pero ngayon… bakit gusto niyang kumain nito? “Anything else?” tanong ng waiter. “None,” sagot ni Zion. “Please wait lang po, around 20 to 30 minutes,” wika ng waiter. Nanlaki ang mata ko. Ano? Tatlumpung minuto akong makikipagbangayan sa awkwardness kasama si Zion? Muling bumalik ang katahimikan sa pagitan namin, at mas mabigat na ngayon. Hindi ko alam kung ano ang uunahin ko, kung ang paghintay sa inorder namin… o kung ang lalaking kaharap ko na parang halos lamunin na ako sa kahihiyan.

Kailangan kong maghintay. Tatlong oras pagkatapos, naroon pa rin kami at naghihintay. Dagdag pang tatlumpung minuto, pinaghintay pa rin kami ni Alpha Niklaus. Alam kong sinasadya niya ito, dahil hindi siya kailanman ang tipo na late.

she added teasing us to each other. "Well, siya lang naman ang hinihintay ko. I am waiting for when it's possible," gatong naman ni Lander sa sinabi ni ate which is the whole truth. He is just waiting for me. Waiting for when will I allow him to court me for a second time.

--- Ang araw na iyon ay malapit nang dumating. --- --- THE WAITING --- Mas mabilis ang paglipas ng panahon kaysa sa inaasahan ko. --- --- Parang kailan lang... --- Hinahawakan ko pa lamang ang unang mensahe mula sa Horizon. --- --- Parang kailan lang... --- Natatakot pa akong baka hindi ako maging sapat. --- --- Pero ngayon... --- Naghihintay na lamang kami.

Nagsabwatan ba ito para paghigantihan siya? “Ako nga. At planado ang lahat ng iyon.” Sagot ni Wendy saka ito lumapit sa kanya, “Alam mo bang matagal ko ng hinihintay ang pagkakataong ito!” Ang gulat niya nang bigla na lamang siya nitong sampalin, “Hah, sa wakas nagawa ko rin ‘yan saiyo. . .”

May kung anong kakaibang ngiti ang kusang umabot sa labi ko, pero kasabay noon ang pagtataka. Bakit siya nagme-message? Biglang tumunog ulit ang phone ko. “Gising ka pa?” Siya ulit. Napakagat pa ako sa daliri ko, napapaisip kung magre-reply ba ako o hindi. Huminga ako nang malalim bago nag-type. “Opo, Sir. Pero patulog na rin po ako.” Sent. Halos hindi ako huminga habang hinihintay ang reply niya.

Kasunod nito, may ilang messages na magkakalapit na oras ang pagitan: “I’ve been waiting for 30 minutes. Are you still in your office? But, I’m still here. No rush, Love.” “It’s past five already. I saw almost everyone leave the building… even Casper but he ignored me.” “Still here. Patiently waiting.” “Did you get off early to go somewhere?”

Kitang-kita pa rin ang malawak na karagatan, pero biglang naningkit ang mga mata ko nang makita ang pamilyar na lalaki na naglalakad sa buhanginan. Si Janus. "Doll," napalingon ako nang tawagin ako ni Wayde. "We have to wait for 15 minutes. Okay lang ba ’yon sa’yo?" "O-Oo," sagot ko. Muli kong ibinalik ang tingin ko sa labas para kumpirmahin kung si Janus nga ang nakita ko kanina, pero wala na siya ro’n. Baka namamalik-mata lang ako.

Ano bang problema ng isang 'to? Tinitigan ko ang itim na kotse na para bang nakikipag titigan ako sa nakasakay roon. Hanggang sa maramdaman ko na lang ang mahinang vibrate ng cellphone ko sa bulsa, kaya naman kaagad kong kinuha 'yon. "What are you waiting for? Sumakay ka na." Kaagad na bungad sa akin ng nasa kabilang linya.