Wait For It Novels & Stories

"That's true but you said you're born to wait." Yawa! Ayaw ko pa naman sa mabagal magreply...jusko sebastian, willing to wait ka pa, ah? Ano ka breathing form ng waiting shed? Hangal! Bobo! "Hahahaha oo naman! Isa rin naman akong tao na madaming inaabala...alam mo na, work work work. So mga ilang oras ako mag-hihintay sa reply mo?" "Hmm, maybe...I don't know...but I promise to reply as soon as I read your message."

Ilang minuto akong naghintay para lang sa oo na reply? Hindi niya ba itatanong kung kumain na rin ba ako? Ay oo nga pala,si vice pres nga pala ang pinag-uusapan natin. Pero okay lang atleast sumagot siya hindi ba? Nagstart ulit akong magtype. Ako kumain na, Five minutes akong naghintay. Mas mahaba pa ang time interval sa paghihintay sa reply niya kesa sa haba ng conversation namin.

Tipid siyang ngumiti. "Just water. Thank you," aniya. Ngumiti lang ang waitress saka iniwan siya. Lumipas pa ang ilang minuto ay wala pa ring dumadating na Lexus. Tinext niya na ito pero hindi nagreresponse. Sinubukan niyang tawagan pero cannot be reached. Napabuntong hininga siya. Tumayo siya at naglakad palabas ng restaurant. "Hinintay ko siya pero hindi naman pala dadating. Naghintay lang ako sa wala," bulong ni Amethyst.

'Tsaka makakapaghintay ka pa ba? kalixjhdv: Daldal. Natawa ako ng mahina sa message niya. Hindi pa ba siya nasasany sa akin? Madaldal naman na talaga ako since birth. roseannemsb: Sagutin mo kasi. Makakapaghintay ka pa ba? kalixjhdv: Makinig ka na lang ng mabuti d'yan. I want to leave here. I'm restless especially because I know someone is waiting for me and it's my crush.

Imposible namang nakatulog na siya agad? I waited for a few minutes, pero hindi pa rin niya in-accept. Nakatitig ako sa profile niyang naka-lock. "Ang daya..." bulong ko, dahil umabot na ng labinglimang minuto at hindi niya pa rin tinanggap iyon. Nakatulugan ko na lang ang paghihintay. It was even the first thing I checked in the morning Baka hindi niya agad nakita?

Training para matulog? "You're kidding me Lily. Pinaghintay niyo lang naman ako ng dalawang oras mahigit eh!" Naiinis kong sagot. Pero tumawa lang ang mga lukaret na squad. Ang ganda lang nila pati sa pagtawa. Nasaan ang hustisya? "Waiting is part of your training my princess. Patience is measured, and congratulations. You passed! You didn't walked out or give up. You passed and we are happy about it, that's why we are smiling." Sagot ni kulot na maganda.

It's from Cyrus. Cyrus: I'm waiting you. Don't ditch me, pretty. Napangiti siya. Halos kalahating oras na siyang late sa usapan. Iniisip siguro nito na hindi na siya dadating. Bago pa siya makatype ng reply ay panibagong mensahe ang natanggap niya mula rito. Cyrus: Kung hindi ka makakarating... it's okay. Just at least inform me.

Nagpasya siyang sasagot na lang siya pag-uwi niya mamayang gabi, pagkatapos niyang ayusin nang mabuti ang kanyang mga iniisip. Samantala sa kabilang banda. Matapos ipadala ang mga mensahe, nanatili si Max sa chat interface, tahimik na nakatitig doon at naghihintay. Pinanood niya ang paglitaw ng typing indicator nang paulit-ulit, hanggang sa mawala ito. Ang kanyang puso ay sumasabay sa ritmong iyon ay unti-unting sumisikip. Sa huli, walang sagot na dumating.

I was looking at my wrist watch while waiting someone. I'm here at Camp Cuisine waiting for Mr. Carter to come. I don't know what his agenda to me but I am here, waiting for more than 5 minutes. Wala namang masama sa paghihintay lalong-lalo na kapag mahalaga ang pag-uusapan. Actually this is the first time na naghihintay ako sa mga taong late.

“He’s not answering my call, at hindi ko alam kung nasaan siya.” Humawak si Ate Jewel sa balikat ko, gentle pero may bigat ng understanding. “We’ll wait. Yun lang talaga ang nagagawa ko.” Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko. Yung tipong ramdam mong bumagsak ang buong dibdib mo. Hindi ko alam kung paano nagagawa ni Ate Jewel ang ganitong klase ng waiting game na hindi nasisiraan ng bait.