Novel & Cerita Watch With Second Hand For Nurses

At sigurado siyang nangyari ito nang lumabas ang nurse para bumili ng lugaw, kaya naman agad na nakalapit ang taong iyon sa ina niya para ibigay ang maliit na papel! Napakuyom ng kamao si Hara at dali daling dumiretso sa monitoring room ng hospital para tignan ang cctv. Nang makarating roon ay agad siyang pumasok, "Magandang araw po, gusto ko lang po sanang i-check ang video surveillance sa pinto ang ward v1 kung puwede lang po sana."

May sugat siya sa ulo at may nakadikit na sterile gauze, at nakapatong ang kumot sa ibabaw ng katawan niya habang ang isang nurse ay naka-check ng vitals gamit ang sphygmomanometer at pulse oximeter. Napatutop ako sa bibig ko, hindi makapaniwala. Ang doktor at nurses ay abala, may isa na nag-i-instruct ng “Monitor his BP every 5 minutes” at isa pa na naghahanda ng IV line. Narinig ko rin ang pag-roll ng crash cart malapit sa kama niya, sagisag ng pangangailangan ng mabilis na medikal na tugon. “W-What happened?” tanong ko, halos walang boses. Napahiwalay siya sa yakap ko at huminga nang malalim bago magsalita.

Paano ko ipagdiriwang ang araw na ito kung ang tanging hiling ko lang ay lumipas ang bawat segundo nang walang masamang mangyayari sa amin? Nabasag ang katahimikan nang biglang bumukas ang pinto. Pumasok ang isang nurse na may malawak na ngiti sa kanyang labi, bitbit ang isang clipboard at tila punong-puno ng enerhiya sa kabila ng maagang oras.

Literal na rin niyang naririnig ang pintig ng puso niya. Hindi muna siya pumasok at nagtago sa gilid. Dahil gabi na ay tulog na ang ibang watcher sa upuan para sa ibang pasyente. Nagkunwari siyang kasama ng ibang watcher sa pasyente at binabantayan ang kwarto na pinasukan ng kapatid niya. Dalawang oras ang hinintay niya bago niya nakita si Hannah na lumabas kaya agad niyang tinakpan ang mukha niya ng jacket at nagkunwaring natutulog.

Hindi ko sila pinansin. Hinawi ko ang manipisi na hospital gown at kinapa ang dibdib ni Patricia. Isang mabilis na hiwa, ang ginawa ko at agad ipinasok ang dalawa kong kamay sa pagitan ng mga tadyang, at direktang piniga ang mismong puso niya. Napakapit sa mga counter ang mga nurse. Walang humihinga. Ang tanging tunog ay ang malapot na pagpiga ng mga kamay ko at ang walang katapusang huni ng monitor.

Pagkatapos ng rounds kasama si Matthew, bumalik agad si Adeline sa nurse station. Kinuha niya agad ang mga charts na kailangan niyang suriin at nagsimulang mag-focus sa trabaho. Tahimik na ang buong floor. Ilang nurses lamang ang naroon, habang karamihan sa mga pasyente ay mahimbing nang natutulog. Paminsan-minsan ay may maririnig na tunog mula sa monitoring machines o kaya naman ay mabibilis na yabag ng nurse na nag-iikot sa mga kwarto.

Panatag ito kapag kasama siya, kaya hindi nito madalas na tinatawagan ang doktor. Ngunit ngayon na hindi na sila maaaring magkasama at hindi na niya ito mababantayan, hindi na dapat nagmamatigas ang matanda. Kailangan nito ng personal nurse na 24/7 ang pagbabantay dahil mahina na ang katawan ng matanda. Kailangan nang tutukan ang kalusugan nito. Alas sais y media nang makarating sila sa bahay nila Silvestre. Naroon pa raw ang matanda at nagkukulong sa kuwarto.

utos nito kaya naupo na lang siya nang maayos. Maya-maya pa, nilabas ni Laverna ang isang silver watch at siya mismo ang naglagay nito sa kamay ng kaniyang bodyguard. Just as she expected, it fit him perfectly. “This is no ordinary watch, just for you to know.” She lifted his hand for him to see the side of the watch. “It is connected with my watch. As you can see, there is a green light blinking at the side. It means that I am just fine. When it turns red, it means I need you… I need your help so better keep your eye on it lalo na kapag magkahiwalay tayo. Naintindihan?”

tiningnan nito ang kanyang wrist watch at muling ibinaling sa akin ang paningin. "Off duty na nga pala niya ngayon. Mamayang gabi pa ang duty niya." "Ganon ho ba?" "Ano ho bang gusto niyong sabihin ma'am. Tatawagan ko na lang po siya." "Ayy wag na! Saka na lang. Sige salamat." "Walang anuman po." agad ko ng nilisan ang nurse station at bumalik sa room. _ _ _ "KRING! KRING! KRING!" tunog ng phone ko at agad kong dinampot ito.

Something about that look lingered with me long after I walked out. ⫘⫘⫘ My hands moved with precision, carefully suturing the incision on the patient’s abdomen. Beeping lang ng heart monitor ang maririnig sa kuwarto dahil lahat kami ay focus sa pasyenteng walang malay na siyang inoperahan ko. Patapos na kami. “Clamp,” I said. The scrub nurse handed me the tool swiftly, and I secured the blood vessel. Just as I was about to tie the final suture, the heart monitor let out a sharp, irregular beep.