Novel & Cerita Watch With Second Hand For Nurses

Pero itong pilyong si Onse, humawak na naman sa kamay ko. Habang ginagawa ng nurse ang kanyang trabaho, si Onse naman ginagawa din ang kanya—hindi ako nilubayan ng tingin habang haplos ang aking kamay, at napansin iyon ng nurse na napapangiti na lang. Nag-init na naman tuloy ang mukha ko. “Nurse, matagal pa ba?" tanong niya na in-adjust na ang oxygen niya. "Malapit na po," magalang namang sagot ng nurse.

Dahil nararamdaman niya ang pagod at pangangawit ng kanyang likod sa buong maghapong pagkakaupo. Sinilip niya ang kanyang wristwatch, at nanlaki ang kanyang mga mata nang makitang 9:45 na ng gabi. Nilingon niya ang labas ng glass wall at ngayon niya lang napansin na gabi na. Ni hindi pa nga siya nakakapag-dinner, nawala rin kasi sa isip niya dahil sa masyado siyang focus sa pag-check at pag-aayos ng schedule ng amo niyang pinaglihi sa sama ng loob.

Marahan na binuksan ko ang pinto at ginawa ang abot sa aking makakaya na huwag gumawa ng ingay. "Confirmed, it was indeed the house help. It appears that our list of persons of interest is expanding. I relocked the door and inspected the floor. Using the G-Wrist Watch Detector (GWD) I had, I swiftly located it. The GWD utilized a red light to pinpoint the object or place you were searching for, but it required you to have saved at least an image of the exact item, person, or location in its system. When it came to people, the light adjusted the color of their clothing to blend in, although it wasn't advisable to use it on people due to the high risk of exposure.

“Grabe, tanda mo pa. Gift ’yan ng importanteng tao, no?” Tumango ulit si Harmony. “Kaya pala,” sabi ni Zenaida sabay bitaw sa stethoscope. “Pero reminder lang, ha. Kapag hindi na okay, kumuha ka na ng bago sa nurse station. Para sa atin sa cardio-thoracic, super importante ng stethoscope.” “Oo, thank you,” sagot ni Harmony. Tiningnan ni Zenaida ang oras. “Sige, mauuna na ako. End of shift na. May blind date pa ako tonight.”

Kahit ang mga nurse na sanay na sa kanya ay hindi makalapit nang basta-basta. Kapag may gustong tumingin sa nursery, kailangan munang dumaan sa Li Security Protocol. ​"Sir, kailangan po naming kunin ang vitals ni baby," magalang na sabi ng isang nurse. ​"I already did it," mariing sagot ni Yuan habang seryosong nakatingin sa monitor. "Heart rate is 130 bpm, oxygen saturation is 99%, and he’s currently in deep REM sleep. Don't touch him, baka magising. I'll call you if I need a diaper change, actually, no, I'll do that too."

“Noted po, Sir. Where do I start?” Iniabot ni Bash ang tablet na hawak niya. “Vitals every two hours. Monitor oxygen saturation. Any irregularities, call me—no matter what time. Daily progress reports should be emailed directly to me. Use the desk by the corner. Don’t touch anything else.”

May bagong medical corner sa bahay—complete with automated pill dispenser, digital pulse oximeter, child-sized BP monitor, at color-coded chart sa wall. Sa school, may bagong protocol. May assigned aide si Callyx. Hindi siya pwedeng sumali sa kahit anong physical game. May standby kit si Luna araw-araw, at cellphone na nakalink sa vital monitor app. Mahirap at nakakapagod pero ni minsan, hindi siya nagreklamo. --- Habang umuulan, nakaupo si Luna sa gilid ng kama habang pinapatulog si Callyx. Tahimik ang kwarto. Binuklat niya ang storybook na galing Singapore.

Agad tumabi ang dalawa para bigyan siya ng espasyo. Her misty eyes were fixed to the unmoving figure in the bed. With all the pieces of equipment, this hospital is offering, hooked up to him. Monitors. IVs. Her beloved man. As if he's only sleeping. Her throat was gone dry as she gets closer. The small sound of the vital machines terrifies her. What if it stops suddenly?

MEANWHILE OPERATION ROOM (Third point of view) Mabilis ang galaw ng mga doktor at nurse sa loob ng emergency operating room. Tumutunog ang mga monitor—isang paalala na bawat segundo ay nasa kritikal. “BP 70 over 40. Pulse is weak!” sigaw ng nurse habang nakatingin sa monitor. “Transfuse two more units of O-negative—now!” utos ng lead surgeon habang patuloy sa pag-opera.

Thompson. Hindi niya alam kung kakayanin niya bang gawin ang inuutos nito dahil kilala niya ang pasyenteng imo-monitor niya. Pero bilang nurse, walang nagawa si Vivienne kundi ang pumunta sa Room 204. Nakasuot siya ng scrub at nakalagay sa leeg niya ang stethoscope. Parang siya yata ang aatakihin ngayon pa lang.