Watch With Second Hand For Nurses Novels & Stories

Hindi ko sila pinansin. Hinawi ko ang manipisi na hospital gown at kinapa ang dibdib ni Patricia. Isang mabilis na hiwa, ang ginawa ko at agad ipinasok ang dalawa kong kamay sa pagitan ng mga tadyang, at direktang piniga ang mismong puso niya. Napakapit sa mga counter ang mga nurse. Walang humihinga. Ang tanging tunog ay ang malapot na pagpiga ng mga kamay ko at ang walang katapusang huni ng monitor.

Paminsan-minsan ay marahan niyang isinu-sway ang kanyang katawan, paulit-ulit at pare-pareho ang ritmo, na tila naging bahagi na iyon ng kanyang araw-araw na gawain. Hindi siya nagsasalita. Hindi rin siya nagpapakita ng anumang reaksyon sa mga taong pumapasok at lumalabas ng silid. Dahan-dahang bumukas ang p***o ng ward. Isang nurse ang pumasok habang bitbit ang maliit na tray. Nasa ibabaw nito ang isang tableta at isang baso ng tubig. Sanay na sanay na siya sa routine na iyon dahil halos araw-araw ay ganoon ang eksenang nasasaksihan niya. Gayunpaman, hindi pa rin niya inaalis ang pag-iingat sa bawat pagkakataong papasok siya sa silid.

Itinaas ni Heile ang kanyang mahabang manggas at tumingin sa relo sa kanyang pulso. Talagang nag-aalala si Kerr kay Heile, hanggang sa puntong medyo kontrolado na niya. Hindi lang siya nag-install ng maraming CCTV camera sa paligid ng bahay, binilhan pa niya ito ng bagong binuong smartwatch. Sinabi niya na maaari niyang gamitin ito upang suriin ang kanyang rate ng puso at iba pang data ng kalusugan.

Hindi alam ng ama niya ang lahat. Hindi nito alam kung gaano na kabigat ang bawat hakbang niya pauwi sa bahay na iyon. Pagpatak ng mahabang kamay ng orasan sa alas singko ay tamad na tamad niyang iniligpit ang mga gamit sa nurse station. Isa-isa niyang pinasok sa bag ang stethoscope, ang maliit na notebook na puno ng scribbled notes, at ang kanyang penlight. Bakas sa mukha niya ang malinaw na disgusto.

Sa mga ganitong pagkakataon, ramdam ko ang suporta at pagkakaibigan na bumabalot sa aming samahan, na tila nagbibigay ng lakas sa akin upang harapin ang anumang hamon sa araw na ito. May ilang minuto pa kami bago ang nakatakdang oras ng rounds namin, kaya pareho muna kaming nag-double check ng mga reports ng mga pinalitan naming graveyard shift na Nurses. Namamangha ako sa bilis ng kanyang kamay sa pagtipa sa keyboard tuwing may kailangang i-encode. “Nurse Chrystallene, tanong ko lang. May nakikita ka ba ngayon?”

Hindi na sila pinayagan na pumasok sa kwarto. “Mommy pasensya na pero bukas niyo na lang po balikan si baby. Sa visiting hours niya.” saad ng isang doctor. “Hindi ba siya pwedeng bantayan?” tanong ni Owen. “Kapag nasa ICU po ang pasyente hindi sir but don’t worry may mga nurse at doctor naman ang magbabantay sa kaniya 24 hours. May mga kailangan kasing gawin kay baby na nurse at doctor lang ang gagawa. May visiting hours naman tayo, 10am to 11am sa morning tapos sa hapon naman ay 5pm hanggang 5:30 lang. Tatawagan naman kayo ng nurse na nakaduty sa umaga para sa update. Pagdating niyo naman po sa hapon para sa pagbisita sa kaniya, update din kayo ng nurse.” Napatango-tango na lang si Czarina.

Maliit lang ang ospital pero gagawin ng mga ito ang makakaya mailigtas lang ang dalawa. “Doc, mabagal ang heartbeat ng pasyente!” sambit ng nurse na katulong sa pag-aasikaso kay Dawn. “Doc, humihina ang response niya,” sambit naman ng nurse na ang tinutukoy ay si Vander. Nataranta ang mga na sa loob ng OR nang sabay na tumunog ang heartbeat monitor ng dalawa pero nagpatuloy pa rin ang mga ito sa ginagawa. Nawawalan ng pag-asa ang iba pero isang nurse ang hinawakan ang magkabilang kamay ng mga pasyente. Dinaan nito sa taimtim na panalangin ang kaligtasan ng dalawa. Kilala ang nurse na ito sa ospital bilang religious nurse. Palagi itong nag-aalay ng isang panalangin para sa mga pasyente. Matap

“Mas maayos po doon ang monitoring at mas tahimik.” Tumango si Scarlett. Sumunod siya sa bawat galaw ng kama, sa bawat ikot ng gulong sa sahig. Pakiramdam niya ay bawat tunog ay direktang tumatama sa dibdib niya. Pagdating sa kwarto, maingat na inilipat ng mga nurse si Erenea sa mas maayos na kama. Inayos ang unan sa ilalim ng ulo nito. Sinigurong hindi nahihila ang mga tubo at wire. May blood pressure cuff sa isang braso, may pulse oximeter na nakasabit sa daliri.

Don't let your patient wait okay? Napakunot naman ang noo niya sa narinig. Sa huling tingin kasi niya sa wrist watch niya ay ahead pa siya ng lagpas isang oras. 8am dapat ang time-in niya samantalang 6:47 pa lamang.

Elegante tingnan ang Hospital halos lahat ng dingding gawa sa glass. Napatayo kaming lahat ng makita namin sa monitor. Naroon sa loob ng room nakatutok ang camera, sa Holter monitor kung saan makikita ang vital signs ng pasyente. Humihina hanggang sa nawala ang heartbeat ng pasyente. Dios ko si Jayvee. "A-axel, Si Jayvee." Umiiyak kong sabi habang pinagsalikop ko ang dalawang palad ko at inilagay sa bibig ko.