Watch With Second Hand For Nurses Novels & Stories

Habang pinapalitDariang disposable sheet ng kama, napansin niyang may isang bagay na naiwan doon. "Pofessor Tan, may natagpuan akong bracelet. Sa palagay ko, naiwan ito ng pasyente kanina." Lumapit ang nurse kay Manuel, hawak ang manipis na bracelet na may maliliit na diyamante. Napatigil si Manuel sa pagbabasa ng mga medical records at itinaas ang tingin nang marinig ang sinabi ng nurse. Ang bracelet ay payat at simple, ngunit may kakaibang disenyo. Ang bawat diyamante ay hugis bituin, at may maliit na heart-shaped tag kung saan nakaukit ang salitang "lucky" sa Ingles.

“Doc, sa tingin niyo po ba may lunas pa siya?” Tumagal ang tingin ng doctor sa kanya. “Of course, it's a yes kung malalapatan lang siya ng tamang lunas. Kaya lang hijo, uunahan na kita. If she continues to be treated here, she may need to add a personal nurse and 24-hour close monitoring. And if she shows aggressiveness, we may have to take extraordinary measures if necessary. We must tie her up to prevent her from hurting herself and others. Hindi naman namin siya sasaktan. Naiintindihan mo sana ang ibig kong sabihin, hijo.”

Paminsan-minsan ay marahan niyang isinu-sway ang kanyang katawan, paulit-ulit at pare-pareho ang ritmo, na tila naging bahagi na iyon ng kanyang araw-araw na gawain. Hindi siya nagsasalita. Hindi rin siya nagpapakita ng anumang reaksyon sa mga taong pumapasok at lumalabas ng silid. Dahan-dahang bumukas ang p***o ng ward. Isang nurse ang pumasok habang bitbit ang maliit na tray. Nasa ibabaw nito ang isang tableta at isang baso ng tubig. Sanay na sanay na siya sa routine na iyon dahil halos araw-araw ay ganoon ang eksenang nasasaksihan niya. Gayunpaman, hindi pa rin niya inaalis ang pag-iingat sa bawat pagkakataong papasok siya sa silid.

"Click the emergency button to call the nurse to assist me! Faster the patient got seizures!" Napatingin kaming lahat sa monitor, ng biglang bumilis ang takbo ng mga linya. Umatras kaming lahat, Justine hugged my shoulders from behind. Tinakip ko ang isang kamay sa aking bibig upang wag kumawala ang hikbi habang pinagmamasdan ang mga doctor at nurse.

It will alert him immediately. "What is this?" "A tracking device and a health device. It will report me of your emotion, heartbeat stability, location. It will be the queue for me to be alerted, anytime." Pahayag niya habang ni-lock ang bracelet sa palapulsohan ng ama. "The bracelet is locked to your wrist. Ibig sabihin, hindi mo ito basta-bastang mahubad at ako lang ang makakapag-unlock nito. Got that?"

It's much better. "It is. It matters." Nilingon ko siya dahil sa sinabi niya. Kahit sa kaniyang pagsasalita ngayon ay napakaseryoso. "Your watch. It's not just an ordinary watch." Ang relo ko namang ang tinignan ko at lalong tinakpan ito ng sleeves ko. "It use to check your heart rate." Dagdag niya.

Itinaas ni Heile ang kanyang mahabang manggas at tumingin sa relo sa kanyang pulso. Talagang nag-aalala si Kerr kay Heile, hanggang sa puntong medyo kontrolado na niya. Hindi lang siya nag-install ng maraming CCTV camera sa paligid ng bahay, binilhan pa niya ito ng bagong binuong smartwatch. Sinabi niya na maaari niyang gamitin ito upang suriin ang kanyang rate ng puso at iba pang data ng kalusugan.

Hindi alam ng ama niya ang lahat. Hindi nito alam kung gaano na kabigat ang bawat hakbang niya pauwi sa bahay na iyon. Pagpatak ng mahabang kamay ng orasan sa alas singko ay tamad na tamad niyang iniligpit ang mga gamit sa nurse station. Isa-isa niyang pinasok sa bag ang stethoscope, ang maliit na notebook na puno ng scribbled notes, at ang kanyang penlight. Bakas sa mukha niya ang malinaw na disgusto.

Sa mga ganitong pagkakataon, ramdam ko ang suporta at pagkakaibigan na bumabalot sa aming samahan, na tila nagbibigay ng lakas sa akin upang harapin ang anumang hamon sa araw na ito. May ilang minuto pa kami bago ang nakatakdang oras ng rounds namin, kaya pareho muna kaming nag-double check ng mga reports ng mga pinalitan naming graveyard shift na Nurses. Namamangha ako sa bilis ng kanyang kamay sa pagtipa sa keyboard tuwing may kailangang i-encode. “Nurse Chrystallene, tanong ko lang. May nakikita ka ba ngayon?”

Hindi na sila pinayagan na pumasok sa kwarto. “Mommy pasensya na pero bukas niyo na lang po balikan si baby. Sa visiting hours niya.” saad ng isang doctor. “Hindi ba siya pwedeng bantayan?” tanong ni Owen. “Kapag nasa ICU po ang pasyente hindi sir but don’t worry may mga nurse at doctor naman ang magbabantay sa kaniya 24 hours. May mga kailangan kasing gawin kay baby na nurse at doctor lang ang gagawa. May visiting hours naman tayo, 10am to 11am sa morning tapos sa hapon naman ay 5pm hanggang 5:30 lang. Tatawagan naman kayo ng nurse na nakaduty sa umaga para sa update. Pagdating niyo naman po sa hapon para sa pagbisita sa kaniya, update din kayo ng nurse.” Napatango-tango na lang si Czarina.