Wedding Tagalog Novels & Stories

“By the authority vested in me by the law of this Republic, and under the solemn covenant of marriage that you have both freely and willingly entered into today, I now pronounce you husband and wife. What God has joined together, let no one put apart. You may seal your vows with a kiss. Congratulations.” Pagkatapos ng pormal na anunsiyo ni Judge Miller, magkahawak-kamay kaming nagharap ni Vaughn. Maingat niyang itinaas ang suot kong belo, dahan-dahan, na para bang isa iyong mahalagang ritwal na hindi dapat minamadali.

Malayo kami sa isa’t-isa at wala kang mararamdamang pagmamahal sa buong paligid. This wasn’t the wedding I dreamed of, not even close. “By the power vested in me by the laws of the Philippines, I now pronounce you husband and wife! Felip Nicolas Sanvitores, you may now kiss your bride!” Sumenyas ito sa aming dalawa na maghalikan na. Hindi naman ako inosente, tatlong taon kami nung ex-boyfriend ko kaya ayos lang sa akin na halikan niya ako ngayon.

Napanganga ako ng mapagtantong wedding invitation iyon. "Ikakasal na 'ko"masayang anunsiyo niya. Malawak naman akong napangiti sa sobrang tuwa. "Congratulations"bati ko. Tumango siya."Ikaw ang bride's maid ko. Alam mo bang hindi ako nagpapakasal kay Gino dahil ikaw ang hinihintay ko. Ngayon na nandito kana, wala ng rason para ipagpaliban ang kasal di'ba?"

"Let this ring be a symbol of our love, commitment and unbreakable bond, baby." Marahan akong tumango at nalunod ang sagot dahil humiyaw sila nang halikan niya pa ang likod ng palad ko. Gusto ko nga siyang hampasin dahil wala pang you may now kiss the bride pero nanghahalik na agad! "By the power vested in me and in the presence of God along with the witness of family and friend, I now pronounce you husband and wife!" anunsyo ni father na siyang pinakahihintay naming lahat. "You may kiss the bride!"

Pagkakataon nga naman. "You are all forgiven..." nakangiting sabi ko. Ganoon naman talaga nagkakamali ka, pero at least natututo tayong aminin iyon at magpakumbaba. When the wedding start, taimtim kaming nakatingin sa groom and bride. And I couldn’t help myself from smiling. Kitang-kita ko sa mga mata nila ang tinatawag na ‘Pag-Ibig’ Kung minsan, dumadaan lang sa mga buhay natin ang isang tao para matulungan natin sila sa dapat nilang patunguhan.

Maging palad niyang nasa bewang ko ay tila ayaw pang lumayo kun'di lang ako humakbang palayo. "It's part of the ceremony, Baby. Kissing the bride is the most essential thing," agaran niyang paliwanag nang makitang magsasalita ako. Tumikhim ako't umiwas ng tingin. Hindi ko rin matingnan ang mga staff sa hiya. Marahan ko na lang pinunasan ang mga labi ko na kinataas ng kanyang kilay. "Where's the marriage contract? Pipirma na ako." Iwas ko sa pangyayari.

Erwan Campbell. Wedding Song played by her favorite singer. Habang naglalakad kaming dalawa palabas nang altar tumunog na ang wedding march. Sinalubong kami nang lahat ng masibagong palakpakan at ang pag hagis nang mga petals nang bulaklak sabay sigaw nang mabuhay ang bagong kasal, kiss! kiss! kiss.

ARAW NG LINGGO. Madaling araw pa lamang ay gising na si Sabina bilang paghahanda sa kasal ng kaibigan niyang si Erica at ang multi-billionare na mapapagasawa nitong si David Wharton. Siya kasi ang maid of honor ng kaibigan kung kaya’t maaga siyang gumising para ihanda ang kanyang susuoting magenta pink gown. Mabuti na lamang at nagpresinta si Von na sunduin siya. Sa Tagaytay gaganapin ang wedding, one hour drive from Laguna kasama ng ang ilang minutong traffic lalo na kapag araw ng Linggo.

Wedding is the scariest word I've ever known. Napailing na lang ako. "Kasal? Kahit hindi na basta masaya lang ako. Nowadays, wedding ceremony isn't as gold as before." Mas maganda ang ganon at least kapag hindi nag-work, less ang pain. Maiisip mo kasi na wala namang string na nagdurugtong sa inyo. Mas madali mo siyang mapapakawalan. Masusugatan ka sa pagbitiw niya pero hindi ganon kalalim. Dahil nga walang sumpaang kasumpa-sumpa.

I couldn't say anything, mabuti na lang at dumating si Ada. "Adaline, your father wants you." I said. Agad naman siyang nagpunta sa tabi ko. 'Papa! I love you!" Wika niya agad. "I love you. I love you so much." He said. And then he looked at Ada. "It's Lola and Lolo's wedding, ikaw iyong flower girl. Uwi ka muna ng Philippines." Sabi ni Kairos. "And maybe Mama can attend too, with you."