Wednesday Motivation Quotes For Work の小説・ストーリー

Ngunit kailangan niya ang trabahong ito, kaya wala na siyang magagawa. Noong Sabado at Linggo, naging masaya siya dahil sa laki ng mga natanggap na tips. Sa loob lamang ng dalawang araw, nakapag-ipon siya ng limang libong piso, isang malaking tulong para sa kanilang pangangailangan. Masaya rin siya dahil hindi na siya masyadong pinagtsitsismisan sa opisina, lalo na’t hindi na muling nagpakita si Wade simula noong gabing iyon.

Kung kaya nila kaya mo rin. Gawin mong motivation ang mga sinasabi ng ibang tao sa iyo. Huwag mo silang gantihan; hayaan mo silang paniwalaan ang gusto nilang paniwalaan. Don’t fight with people like them, because that will only make you look low-class. They will only make you look cheap. Hindi mo kailangan maging matalino o mayaman para magawa ang mga bagay na nagagawa ng iba. Sapat na ang tibay, tapang, at lakas ng loob na meron ka para pantayan sila.

At tinalikuran niya na ako habang umiinom ng chuckie. Naglakad ako patungo sa sakayan ng jeep. Sa sobrang haba ng pila at ang tagal dumating ng jeep, halos ilang kwek-kwek na ang nakain ko, feeling ko malapit na rin ako maging kwek-kwek. Ganito pala ang pakiramdam ng mga nagko-commute, ang hassle! Hindi ako napagod sa trabaho pero nakakapagod tumayo at mag-hintay ng masasakyan, bwisit! Pero isa lang ang masasabi ko sa araw na ito... "Jaq, today is an okay day. You did well. I'm proud of you."

tanong sa akin ni Mother Cleofe. Umiiling ako habang natatawa na pinupunasan ang gilid ng aking mata. It feels as though once you've decided what you think you want to do, you're stuck. Someone once told me, if you're not working on pursuing that goal every day, then you don't want it bad enough. To some extent, I agree with that. "O siya, bago pa tayo mag-iyakan dito ay mauuna na kami sa simbahan para naman maayusan ka na." pagpapaalam nila sa akin.

Pero kung talagang ayaw niya sa isang tao, hindi niya ito pababayaan manatili sa paligid niya. Napansin ni Vaiana na natahimik si Crystal, kaya muli niya itong pinaalalahanan, “Ang dapat mong pagtuunan ng pansin ay trabaho mo. Gusto mong galingan sa ginagawa mo, hindi para sa approval niya, kundi para sa sarili mo.” Dinugtungan pa niya iyon ng seryoso, “Kapag hindi ka niya gusto, ibig sabihin ba no’n mawawalan ka na ng motivacion para gawin ang trabaho mo?”

Kumalma ka nga! “Kontrata lang ‘yan. Kontrata lang ‘yan. Kontrata lang ‘yan. Huwag mong isipin. Huwag mong isipin. Huwag mong isipin,” chant ko sa sarili ko habang nagpapalakad-lakad sa munti kong opisina. “Kontrata lang ‘yan. Kontrata lang ‘yan.” Pinilit ko ang sarili ko na mag-trabaho. In-arrange ko na ang schedule niya for next week kahit na Friday pa lang para may pagkaabalahan ako.

“Walang problema doon, babalik na ‘din ako sa trabaho eh. May sabado at linggo naman, okay lang magtrabaho sa sabado pero wag na wag sa linggo okay? That is family day Valentine, wag kang workaholic,” “Nagsalita ang hindi workaholic,” natatawang sabi ni Valentine. “Hoy hindi ah!” “Kaya pala sabi ng mga team mo nu’ng nagpapanggap ka pa hindi ka kumakain para lang tapusin ang draft mo,” napaisip sandali si Devina at tama nga ito. “Dahil ‘yun may engineer kaming demanding!”

Namiss ko ‘to, ‘yung feeling ng pagiging productive, ‘yung thrill ng multitasking, ‘yung tambak na trabaho at paghahabol sa deadline. “Don’t overwork yourself, okay?” paalala ni Zach habang may hawak na dokumento. “You just got back.” “It’s ok, namiss ko mag-work. Saka need ko mag focus dahil ang daming hahabulin. But don’t worry, promise. Magbe-break ako kung kailangan,” sagot ko habang binubuklat ang isang documents. Sinimulan kona ang trabaho, focused, energized, at inspired. Maybe it’s because everything finally feels right again.

panabay nilang sambit bilang pasasalamat kaya bahagya akong natawa. "Hardworks always pays off." Nakangiti kong sambit sa kanila. It's just a motivation token. "God bless you Ma'am! Pagpalain po kayo!" I smiled genuinely at tumalikod na 'ko mula sa kanila at umalis na rin ang dalawa matapos ang paulit-ulit nilang pasasalamat sa 'kin. Maliit na bagay lang iyon pero... laking tuwa ang hatid sa kanila. Lumingon ako sa gawi ni Jessy at kita ko kung paano ito nagtaas ng kilay doon sa dalawang trabahante.

Tinapik ang sarili. “Bukas, trabaho lang ang focus. Hindi na ako magpapadala at magpapaapekto. Kahit andun pa sila, kailangan hindi na ito maging dahilan ng isipin niya. Wala na akong pakialam.” Pero kahit sinabi niya iyon, alam niyang hindi gano’n kadali. Kinabukasan, maaga na naman siyang pumasok. Ngunit ngayong araw, hindi niya maramdaman ang motivation nung mga nakaraang araw. Hindi na siya excited.