Romans & histoires Tuesday Quotes For Work

“Then I trust you at least remember we have work today.” I heard the voice of my cold-hearted boss.

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

anito. “Sana successful, kundi pangalawang araw pa lang namin sa trabaho baka masipa na agad kami.” pabiro kong sabi.

Bago tumalikod at naglakad pabalik nang swivel chair nito. Imbes na patulan ko pa siya. Nanahimik na lamang ako. What's new ba sabi nga nang mga friendship ko. Happy Friday, self. Rest day ko bukas, at pasalamat na lang na two days kung hindi makikita ang boss kung masungit. Inayos ko ang ilang gamit ko na nagulo para mag simula na akong mag work, work, work. Panay tingin naman nang boss kung masungit sa'akin. Akala ba niya hindi ko siya nahahalata.

may pag-aalinlangan niyang tanong. "Dapat lang! Siya nga 'tong push nang push para i-grow ko ang career ko," natatawa kong sagot. Busy kaming dalawa sa pagtulong sa workers at hindi namin namalayang lumipas na pala ang oras. Basang-basa kami ng pawis, tirik ang araw buong hapon. Amoy-araw na kami pareho, parang isang araw kaming nagbilad sa ilalim ng init.

Sagot Niya sa akin Pero Hindi ako tumigil ,dahil naghintay ako sa kanya ,tapos madaling araw Siya uuwi ,kaya Hindi ako tumigil at nagsalita ako ulit. "Loyd Naman ,ano ba nangyayari sayo ,trabaho pa ba yan , anong Oras na 2am ,uwi pa ba ito Ng nagtatrabaho , Sige sabihin natin marami kayong ginagawa ,pero hello isipin mo Naman kahit marami kayong ginagawa, pwede niyo Naman dalhin sa Bahay, at dun gawin, kahit importante pa Yun, tsaka Isa pa CEO ka ,kaya kahit anung worpapers yan pwede mong dalhin yun sa Bahay"inis na Sabi ko Kay loyd

Nagtatampo na wika ko sa aking sarili. Tumanggi rin daw ito na ihatid ni Gary dahil marami pa siyang kailangang daanan. At saan naman kaya siya pupunta sa ganitong mga oras? Masyado pa kayang maaga para mamasyal o lumakwatsa ano? Pero hindi ko naman ito masisisi dahil buong araw niya akong sinamahan dito sa bahay kahapon. Buong maghapon lang naman po kaming nagkulong sa loob ng aking kuwarto. At hindi niya ako iniwan ng hindi muling ngumingiti at tumatawa. Today is Friday, so after I had breakfast I also got ready for going to work. I know a lot of paper works await me that needs to be signed. And I have a lot of emails that need to be answered now and appointments that I canceled several ti

Hindi ko nga kayang ibigay ‘yon sa aking sarili. “Tigilan na muna natin ang usapang ‘to, pwede ba? Ang dami nang nangyari ngayong araw. Dapat ay iwas na ako sa stress, sa problema, kasi simula na ng trabaho ko bukas, at ayokong magkamali sa unang araw ng aking trabaho.” Ngumiti naman siya. Agad na hinapit ang aking baywang. “Tara, tulog na tayo. Hatid kita sa trabaho bukas.”

laban niya. “Oo nalang. Pero hindi mo kailangan i-cancel lahat ng appointment kung p'wede naman half day ka lang.” “Then halfday,” pagsuko niya. Seryoso nga sa sinasabi mukhang hindi papatinag si Ezcanlate kaya payag na lang din ako siya naman matambakan ng trabaho. “Sa hapon na lang p'wede iyon kahit alas-dos ng hapon.”

"Itabi niyo na ho. Magpadala ulit ako sa susunod na sweldo ko." Ayaw pa sana niyang tanggapin ngunit iligay ko iyon sa palad niya. "Kailangan ko na ho umalis. Alas dos kasi ang trabaho ko, " bahagya kong ginulo ang buhok ni Maureen. " Mag-aral ka ng mabuti, " pinisil ko naman ang pisngi ni Beatriz. "At ikaw rin. " "Opo ate, " sabay na sagot nilang dalawa. "Mag ingat ka, ate. "