Wednesday Motivation Quotes For Work Novels & Stories

But he doesn't even know a thing about me. He's my crush here hindi naman to the point na sobrang hulog ako, sakto lang yung may pang inspirasyon araw araw. [The Next Day] "Ahhh super late na ko I need to go to work!" Why do I have to get up so late ngayon na Monday sigurado ako na mamalasin buong week ko, hindi naman ako pagod kahapon eh. I need to rush sa work, baka mapa overtime pa ako.

Ang aming mga araw sa trabaho ay punô ng mahahabang sulyap at ibinubulong na mga salita sa likod ng mga partisyon ng opisina—mga lihim na sandaling nagtatayo ng masarap na tensyong sabik na bumabagsak tuwing dumarating ang Biyernes. Habang lumulubog ang araw at nagmamarka ng pagtatapos ng isang linggong trabaho, ang aming mga tinginan ay naglalaman ng hindi sinasabing pangako ng mga gabing walang pigil at walang hangganan.

Napanganga ako sa motto niya sa buhay. “You are always saying that. Three days na ang rest mo, tagal mong mamahinga.” Normally kasi 'di ba kapag may business ka isang araw lang day off sa isang linggo lalo na kung malaki ang hawak mong business. Kapag vacation ay one to two weeks. “I'm tired working. Adulting is such a pain. ” Napatigil ako sa mga papel na hawak ko. Naaalala ko tuloy 'yong bata na kumausap sa akin. Kamusta na kaya siya ngayon.

Siya na ang bahala sa lahat. This days, parang wala na akong gana magtrabaho. Nawawalan na ako ng motivation to work, mag-isip o ang gumalaw. Kaya nga, humindi ako noong una sa pagyaya sa akin ni Ben. Pero no'ng binanggit nito si Valentina, parang nawala ang lahat na negatibo kong nararamdaman.

imporma nito habang nagmamaneho at ayaw bitiwan ang palad niya. "Pwede ba mag-work na lang ako? Kahit sa company mo na." Mabilis itong napasulyap sa kanya, "You sure?" "Basta trabaho lang, Thaddeus." Umangat ang gilid ng labi nito. Wala pa man ay alam na niya ang naiisip nito! "I need personal coffee maker and stress reliever wife by my side—" "Thaddeus! Iyong maayos na trabaho naman—"

Hindi siya hinawakan agad—tumayo lang siya roon, parang anino na nagbabantay. “You did well today,” sabi niya. “Ginawa ko lang ang trabaho ko,” sagot niya. Ngumiti si Adrian. “Exactly.” At sa labas ng opisina, habang palubog ang araw, malinaw sa lahat— May mga laban na hindi na mauulit. At may mga pangalan— na hindi na muling babanggitin.

“Ang sarap mong ikulong sa kwarto.” "Sebastian." "What? I'm just stating facts." "We have to go to work." "Work can wait, Wife." "Conrad has school." "School can wait too." "Nothing can wait. We have responsibilities." Napabuntong-hininga siya. Isinandig niya ang noo niya sa noo ko. "You're no fun." "I'm plenty of fun. Just not at 7 AM on a Monday." "Fine. But tonight—"

The quoted quote of William James, a great psychologist and philosopher adds to it It says "Sow an action and you reap a habit: sow a habit and you reap a character; sow a character and you reap a destiny." I think, I don't have a tendency to procrastinate. In fact, I called myself "Mr. Hot" on 2001 because whatever comes to my mind I would act it immediately. It would be called curiosity or venturesome. But, I reckon it's appropriate to be termed as 'time-wise'. I always spend time productively: writing, reading, artworking, planning and most of all--- daydreaming! It's true! As a matter of fact, I'm impatient-- impatient to attend, impatient to everything useless, impatient to wait till No

Hindi gumana ang pagmamatigas niya kaya naman susubukan niyang umapila ng may pagpapakumbaba. Agad niyang pinalambot ang linya ng kanyang mukha, at sa mababang tinig ay sinabi, “You know how busy I am these days. Wala akong dapat sayangin na oras. I should seize every minute that counts. I have my deadlines and ideas are just pouring in my mind at this moment. You know the flow of my work. Can’t you just be more understanding?”

At tama si Van; maaaring simpleng papuri lang ang pinakawalan ng Uncle Lau at ng mga magulang niya kay Van kanina, pero ano ang dating niyon sa mga pinsan niya? “Hayaan mo at kakausapin ko rin ang mga pinsan ko; sasabihin ko kung ano ang saloobin mo.” Umiling ito. “No, hindi mo kailangang gawin iyon.” Van took a deep breath and ran his fingers through his hair. Frustration was all over his face. “Hindi ko alam kung bakit kailangan nilang gawin iyon. Marahil para sa kanila ay motivation? Encouragement for Levi and Jimmy to do better? Maybe. Pero hindi nila kapareho ng perspective ang dalawang iyon kaya sana sa susunod ay sa ibang paraan nila i-motivate ang dalawa. It is making me uncomfortabl