Novel & Cerita What Does Sarcastically Mean

I smiled, but it wasn’t a happy smile—it was the kind I knew would only make him angrier. “Hindi pa,” sagot ko nang kalmado. “Sa ibang araw na lang.” I said that sarcastically while looking straight into his eyes. His expression immediately darkened. “Putang ina mo!” sigaw niya. “Akala mo nanalo ka na?” Hindi ako kumibo. Hinayaan ko lang siyang tumahol nang tumahol. “Hindi habang buhay makukulong ang katulad ko!”

Sorry lil'sis, if I ruin your party. "Still hardheaded?" sabi ko habang nakatayo na sa harap niya. Nakatayo pa rin siya hahang patuloy na umagos ang dugo sa dalawang braso niya. "Welcome back," sarcastic niyang sabi habang pilit na ngumiti. "You sure? Dapat hell come back, not welcome back." Nakangiti kong pagtatama sa sinabi niya. "Haha. Mas lalo ka atang tumalino. Pero nanatiling walang kwenta!" sarcastic niyang sabi.

Grabe, hindi siya nakakatuwa. Ang kanyang pagtawa ang lalong nagpatalim sa aking paningin. I can not sense humor in it. I know it might be genuine, but it sounds so sarcastic. Kahit tumatawa na siya ay hindi nababawasan ang kaseryosohan ng kanyang mukha. Ang tunog nito ay mistulang nababalot ng misteryo, malalim, at malamig.

tugon ko, sarcastic. “Lucien,” sabi niya, sarcastically, “don’t let it go to your head. Kahit maganda ang fit mo, baka masyadong nagiging… pampered.” “Pampered? Nah. Just upgraded,” sagot ko, half-smirk, nakatingin sa mirror.

"Hindi mo ba ginagamit?" "Obviously! Papahiramin ba kita kung busy ako?" Kinagat ko ang ngipin ko. "Can't you say it nicely? No need to be sarcastic." Tumaas ang sulok ng labi niya sa isang sarkastikong ngisi. "Nakausap mo na ba ako ng maayos?"

"What a flirt." I rolled my eyes and smirked. "Jealous?" "Why would I? I'm much more prettier than you." I laughed sarcastically. "Where on earth did you get that?" I laughed really hard. "Have you heard on this invention? This is what they call 'G****e'. Emphasizing every single letter of it. "Of course. I'm not stup*d," then she rolled her eyes that made me grinned and smirked.

Sarcastic na sabi niya bago siya umakyat sa taas patungong kwarto. Napatingin ako sa cellphone ko ng mag ring ito. Agad ko itong sinagot at... "Potangina mo!" galit na sigaw ko sa kan'ya. "Kalma," tawang sabi niya. "Binibiro lang kita. Napaka seryoso mo e." "May gana kapang tumawa?! I hate you!" inis na sigaw ko. "Huy! Anong I hate you?! Alam mo bang makapangyarihan ang salitang 'yan? Bawiin mo 'yang sinabi mo."

nang-aasar ko siyang tinignan dahilan upang mapatawa siya nang mahina, “Wala, chismosa ka rin ano” “Wow, na para bang nakichismis ka rin sa'kin kanina kung bakit ako umiiyak?” sarcastic kong sabi, tawa lang siya nang tawa. “Hindi naman mahalaga kung sino yung hinihintay ko, wala naman akong pag-asa sa kanya”

Naintindihan ko naman ang lahat ng sinabi niya at pakiramdam ko ay nawala na lang bigla ang bigat sa loob ko. An amused smile formed in face until it grew in a laugh. "Ano ulit? Hindi ka sasagot kapag seryoso ako?" "Well, thank you for laughing, Ms. Scarlet Amaranth Majorelle." He said in sarcastic tone that makes me laugh. Not just because how silly his expression is- because the name sounds sexy in his voice. I never thought that I could hear him say that without any resentment. He watched me laugh until he was giving up and smiled with me too. Damn, I really appreciated his smile right now.

Hindi pa siya nakontento at itinapon niya sa mukha nito ang unan niyang hotdog. "Are we being sarcastic here, ha Sofia? Kaya ko nga sinasabi sayong aalis ako para makapag kompromiso tayo. Hindi ako aalis na wala kang kasama. Lalo na't alam kong matigas iyang ulo mo."