What Does Sarcastically Mean Novels & Stories

sarkastiko kong saad sa kaibigan ko pero tinawanan lang ako nito at pinagpatuloy ang pag-aalis ng hospital gown ko. “Ikaw na nga ang tinutulungan, ikaw pa ang galit diyan. How sad talaga, me na nga yung nag-c-care for you,”nakangisi nitong saad sa ‘kin. How pitiful of her, note the sarcasm please. “Thank you for caring my dearest bestfriend, come here I’m gonna give you my sweetest kiss,” nakangisi ko ding saad kay Nat na nakangiwi na sa harapan ko. That’s what you get girl, you started it, I’ll definitely finish this.

Parang hindi niya ako sinaktan at parang hindi niya ginawang miserable ang buhay ko kasama siya. A bitter smile formed to my lips. "That's it?" I said sarcastically. "Pagkatapos ng lahat ganon nalang? Sasabihin mo lang na you want me back tapos okay na?" Mas tinatagan ko ang loob ko. Ayokong umiyak sa harap niya. Ayokong kaawaan niya ako at ayokong makita niya kung gaano ako kahina pagdating sa kaniya.

“H-Hindi ko alam na ganun na ang nararamdaman mo nang umalis ako. I'm so sorry, Scar.” A harsh, sarcastic laugh tore from my lips. Sinubukan kong kumawala sa yakap nya pero parang walang nangyari. Mahigpit pa rin ang pagkakakulong ko sa mga bisig nya. Hindi na ako nanlaban at hinayaan sya.

Parang gusto kong sumingit at sabihing, “Kuya, hindi sipon at ubo ang talento para mahawa-hawa lang.” Pero wala akong masabi, lalo na at bigla na lang tumawa si Sir. ‘Yung tawa niya ay hindi masaya, kundi ‘yung tipong mas lalong delikado sa pandinig ng kahit sino na may ginawang hindi maganda sa kanya. That cold, sarcastic laugh that sends chills down your spine. Tumayo siya bigla. Tapos na ang eksena, clearly. Tumalikod na siya at tinungo ang pinto.

" Okay lang iyan teh! hindi ka babagsak sus ikaw pa. Sure ako hindi ka babagsak." "Wow ah! salamat sa pag-motivate grabe ramdam na ramdam ko." "Oh siya iisipin ko na lang na hindi sarcastic ang atake mo ngayon gutom lang iyan tara na nga ililibre na lang kita nakakahiya naman talaga kasi sa'yo." "Ayan! iyan ang isa sa napaka-ganda mong sinabi na nagpagaan ng loob ko." "Yuck! patay gutom ka talaga."

“You don’t have to get sarcastic—” “Sarcasm is my coping mechanism when I feel like I’m being accused of something I didn’t do.” I pointed to the letter. “That thing—someone put it in my bag. It’s not mine.” “Alam kong hindi mo handwriting ‘yan.” “Then why do you look like I just ripped your heart out?” He exhaled hard, running a hand through his hair. His voice dropped low and tired. “Kasi galing ‘yon sa bag mo. And someone knew you’d bring it home.”

inis na ani nito na ikina talim nang tingin ko dito. Kitang may kausap ako. Napaka walang modo. Hindi makapag hintay super excited? Duh! “Oo na po, pupunta na nga di ‘ba.” Umikot ang eyeballs ko. "Are you being sarcastic right now?" galit na nitong sabi napa simangot nalang ako. “Nimby?”

"So now you're here?" Hindi ko inasahang inintindi niya ang aking sinabi pero tumango nalang ako sa kanyang komento. "Well, I guess so." "I envy you then, congratulations." Sarcasm ba to? Parang compliment na hindi ah. "Why is that?" "Because you could go out and not care about your health, of your upcoming death." "Umm... don't say that. I still believe you can do that someday. Just believe in your-"

sarkastiko kong sunod-sunod na tugon. Tinitigan niya ako nang matagal, pagkatapos ay bigong inilingan. "You really don't take this seriously, huh?” Sarkastiko ko siyang sinimangutan. "Edi seseryosohin na. Gaano ka-serious ba gusto mo?”