Novel & Cerita What U Need Justin Vasquez Lyrics

saad ko at naramdaman ko ang pagtango n'ya. Basa na rin ang balikat ko dahil sa mga luha n'ya. Kumalas na ako sa pagkakayakap at pinunasan naman n'ya ang mga luha sa pisngi n'ya at ngumiti. "Wow, may iyakan portion pala ditey! Hindi n'yo pa ako sinama!" Si Justin na nakanguso pang lumapit sa amin. Bakit di ko man lang napansin na nakapasok na pala ang isang 'to?

Kausap ni Justin sa Sios na pinaniniwalaang may plano ng lahat. “Kung totoo ngang nariyan ka diyos ko kung totoong ito nga ang kapalaran ko sige tatanggapin ko pero makikiusap ako. Para mo ng awa, hindi mo na ako binigyan ng pagkakataon dalawang taon mahigit ang inalis mo na sana ay maligaya ako, ngayon diyos ko wag mo namang kunin pati ang nagiisang babaeng wala akong kamalay kamay ay pinapasok mo sa puso ko. Anong gagawin ko...? Anong gagawin ko..?"

pagbabanta ni Jasmin. "Ang kill joy mo naman! Minsan nga lang ako kakanta!" natatawang sabi ni Justin. Hindi talaga siya nagpapigil at kumanta. Ang kinanta niya ay ang kanta ni Ed Sheeran na may title na PERFECT.

Labis na nasaktan Nang ako’y iyong Iwan Sa tuwing napapagod Ikaw ang pahinga Hindi ko inaasahan na mapupunta sa akin ang mga mata niya habang kumakanta. Yung boses niya ay kahawig ng boses ni Justin Vasquez. Minsan ko na rin kasing napakinggan ang mga kanta ni Justin sa YouTube. Umuwi ka na sinta Braso ko’y nais ka nang mabalot Gusto’y sakit tuluyang malimot

Inagaw ni Justin ang basong hawak niya, “You’re already drunk, magpahinga ka na.” “Ibigay mo sakin ‘yan! Iinom ako hangga’t gusto ko!” Sigaw niya rito, kinuha niya ang kanyang baso at nagmamadaling nilagok ang laman niyon saka muling nagsalin ng alak. Akmang aagawin muli ni Justin iyon sa kanya pero mabilis niya iyong ininom. “Huwag ka ngang kj!” “May show ka bukas, Alexa!”

“You want more? Here.” “No. I’m fuouhfll,” hindi na maintindihan ang sinasabi ni Justin dahil puno ang bibig nito. Agad s’yang tumayo at muling nagsalita. “I’m goijng bachk to my reeom.” Bulol nitong sabi at nagpaalam.

"Nandito ako. I may not be the bravest person in the world, but I won't let anyone hurt you." Supposedly, dapat kiligin ako di ba? But hearing those words kinda made me sad in a sense that it reminds me of Nicolas and the fact that we will always be just friends we'll never cross the line, ever. "Are you okay?" it's Justin's voice and tbe loud music that pulled me from my trance. Sunod-sunod ang pagtango ko.

Halos mabitawan ni Justin ang telepono na hawak at mabuwal siya sa kinatatayuan nang marinig ang napakagandang boses nito. Damn voice, so innocent. Hindi siya nakasagot sa naging opening nito. Tila naputol ang kanyang dila at ayaw nang magsalita. He only wants to hear the voice, the soothing and very innocent sound of voice. "Hello?" Muling salita nito mula sa kabilang linya. Justin unconciously smiled and let the phone rest on his ear. "Since I am not able to receive any response from the other line, I need to drop the call now---"

Hindi niya alam kung paano magtatapos ang usaping ito ngayon. “Nasa tabi kami ni Luna. Hindi ko hahayaang may mangyari sa iyo." Tumango si Justin at sinabihan si Justin. "Kapag lumabas ako sa pintong ito, kukunan mo ng litrato ang lahat ng nangyari."

Hanggang kailan ako Maghihintay na makasama kang Muli sa buhay kong puno ng paghihirap At tanging ikaw lang ang Pumapawi sa mga luha at Naglalagay ng ngiti sa mga labi Tumingin sa akin si Justin pagkatapos niyang kantahin ang first verse kaya ako naman ang kumanta ng second verse. Di mapigilang mag-isip Na baka sa tagal Mahulog ang loob mo sa iba Nakakabalisa knock on wood Wag naman sana