What U Need Justin Vasquez Lyrics Mga Nobela at Kwento

pumiyok ang boses ko dahil sa kakaiyak "If I saw you in heaven. Huminga muna ako bago kantahin ang kasunod na lyrics "Would you help me stand?" "If I saw you in heaven." "I'll find my way." "Through night and day." "'Cause I know I just can't stay." "Here in heaven." "Time can bring you down." "Time can bend your knees." "Time can break your heart." "Have you begging please." "Begging please." humagolgol ako ng maalala ko vrion

Masaya ako roon. Biglang tumahimik ang paligid ng ilang segundo. Hanggang sa mag ingay ang mga tao. Halos lahat sila tumitili at sumisigaw na sa sobrang tuwa. And that start a piece of song. Give me love like her 'Cause lately I've been waking up alone Pain splattered teardrops on my shirt Told you I'd let them go And I'll fight my corner Maybe tonight I'll call ya After my blood turns into alcohol

So, don't ever think I need more I've got the one to live for No one else will do, yeah, I'm telling you Just put your heart in my hands I promise it won't get broken We'll never forget this moment Yeah, we'll stay brand-new 'cause I'll love you Over and over again Over and over again...

It's getting harder to see🎶 i hate my self so much 🎶Slit my wrists, bloody fists Questioning why I exist Pain persists, evil gifts Fucking up my life to shit I'm worthless, I'm worthless I'm worthless, slit my wrists until I bleed out🎶 Ng matapos ang kanta ay biglang nagvideo call ang QUADRO. VIDEO CALL (Bes, okay ka lang? ) nag-aalalang tanong ni Tasha "Okay lang ako." sabi ko sa kanila bago magpilit ng ngiti. (Jazzi, umiyak kaba? Bakit namumula yang mga mata mo? ) sunod sunod na tanong ni Carl sakin. "Wala toh, napuwing lang ako"paglusot kong sagot

*Burrsstt* (naibuga ko ang tubig sa tabi ng kama ko) *Cough* *cough* "Hey, careful"- hagod ni Justin sa likod ko saka nagsalin ulit ng tubig sa baso and gave it to me. "WHAT ARE YOU DOING HERE!?"- tanong ko Napansin ko rin na iba na ang suit kong damit, so I hugged myself and looked at him. "Don't overthink"- Justin "Eh- paano ako-" Hindi ko natuloy ang gusto kong sabihin. "Ikaw mismo ang nagbihis sa sarili mo kagabi"- Justin

utos niya na walang halong pag-aalinlangan. Wala na akong nagawa kundi sumunod. Pumasok ako sa sasakyan at naramdaman ang lamig ng aircon at ang pamilyar na amoy ng kanyang perfume. Tahimik ang buong byahe, maliban sa mahinang tugtog ng jazz sa radyo. "Don't let Justin's words get to you," biglang sabi niya habang nakatingin sa kalsada. "He's just afraid because he knows you're better than him."

Siguro ay dahil sa nailabas ko na rin sa wakas ang mabigat at madilim na parte ng nakaraan ko na pinilit kong itago at kalimutan na lang noon. "H-Hindi ko na alam ang gagawin ko sa totoo lang. N-Naguguluhan ako.” malungkot na sabi ko. Kahit papaano ay nagawa ko na ring tumigil sa sunud-sunod na pag-iyak. "Well then, do you love the guy? Mahal mo na ba si Trevor sa tingin mo?” bigla ay sabi ni Justin mayamaya na nakapagpatahimik na naman sa akin.

“My name is Druce Jampero. Peter suplado, Justin mukhang tiltik. Scart na singkit-singkit.” Nagpigil ako sa pagtawa dahil sa huling part. Mas lalong pina singkit niya ang mga mata niya. Kaya para na siya nawalan ng mga mata. Isa pa nakakatawa ang lyrics ng kanta. Pero si Justin lang ang kilala ko at siya sa mga binanggit niyang pangalan. “Tumawa ka!” Turo niya sa mukha ko at ngumiti. “Sabi sa ‘yo e. Effective!”

“Alam ko, malaki ang kasalanan ko sa’yo, pero sinubukan ko naman ayusin. Sinubukan kong kausapin ka, pero sa tuwing lalapit ako, lumalayo ka." “Paanong hindi ako lalayo? Iyon nga ang gusto mo. Sabi mo pa nga mamat*ay na lang ako, hindi ba?” “Sabi niya ‘yon?!" biglang tanong ni Justin. “Ang sama mo pala talaga kuya!"

Maraming umaasa roon and somehow, we all became family because of the love for food. I was about to zip my luggage when the door opened. Justin came in without a smile on his face and went to the washroom. Nang lumabas siya ay hindi niya ako tinapunan ng tingin. Para lang akong hangin sa harapan niya. “Can we talk?” tanong ko sa kaniya. “Sure. I was just about to ask you the same thing.”