When I Close My Eyes นิยาย & เรื่องราว

I cover my mouth and sit on the floor while the water is running on my body. I hugged ny knees and close my eyes. This is the start of my sad day. Kapag wala na sila sa bahay ay ganito na ang sitwasyon ko. Kung ano ano ang naiisip ko at mga pag sisisi ko mula sa desisyon na ginawa ko noon.

Bigla kong naramdaman ang pagbigat ng talukap ng mga mata ko. Ang huli kong nakita ay ang lalaking dahilan ng panghihina ko sa sarap ngayon. I never knew he could be this great. I finally closed my eyes and felt myself drifting off to sleep. Right next to my new favorite toy.

Nariyan pa ba ang pinangarap ko Na aking tinalikuran para mabuo Bakit gano'n kahit sa'n lumingon Lahat ng daan ay pabalik sa 'yo Balang araw ay makikita mong 'Di kailangan lumayo Kung paglisan lang ang paraan Patawad Paalam Kahit nasa'n ka man Oooh oooh oooh I was closing my eyes while singing, hindi ko namalayang nakabalik na pala si Xyvier. Nang buksan ko ang mga mata ko ay nagtama ang tingin namin. He has a very serious expression on his face that I can't even decipher.

I wouldn't know any of it if I did not see it with my own eyes. I was curling up under the blanket, holding my mouth to prevent myself from making a sound while my tears were endlessly falling. The door creaked open, making a sound that moved me. Hindi ako lumabas. Nagpanggap akong natutulog. I don't want to see him yet. I can't.

Bakit nya kaya naitanong iyun. "I can help you in my little way para mawala ang sakit. Just close your eyes." nakangiti niyang bigkas habang malagkit siyang nakatitig sa akin. Kung ako kanina pa iwas na iwas na mapatingin sa kanya siya naman ay kung makatitig sa akin ay hayagan at wagas.

Panahong siya lang ang mundo ko. I closed my eyes more tightly, and because of what I did,I felt the tears streaming down my face, and realized something;There are things that even if I already admit to myself, I still can't confess in front of him.Maybe because im scared. I'm afraid to admit that I have failed at something that I repeatedly say and made an assurance of not gonna happen for a second time

Nagising ako sa liwanag na tumatagos sa pagitan ng mga kurtina. Hindi ko agad binuksan ang mga mata ko, parang may kakaibang bigat sa dibdib ko na ayokong harapin. Tahimik ang paligid. Walang tunog ng alon na karaniwan kong naririnig tuwing umaga, o baka naririnig ko lang pero masyado akong nakatuon sa nararamdaman ko.

79 Halos hinihingal ako pagkagising ko kinabukasan. I can't believe my dream right now. Napasinghab ako at hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. What the hell? Why do I have a dream like that? What the hell is that? I closed my eyes tightly because I could feel the wetness of my underwear.

Tanong nya, bahagyang sinilip ang mukha ko. Marahas na ang paglunok ko ulit nang magtama ang mata namin. And just like that, my brain shut down. Shit.

Kiara's POV Huminga ako ng malalim saka napahawak sa labi kong namamaga ng kaunti dahil sa pagpapalitan namin ng halik. Wala sa sariling napatingin ako sa saradong pinto ng banyo. I sighed. Dahan-dahan kong inayos ang pagkakahiga ko. I close my eyes tightly and when I did that his face appeared inside my head.