Novel & Cerita When I Close My Eyes

Dahan-dahan niyang iniyuko ang kaniyang ulo, naramdaman ko ang kaniyang dila na dumaan sa gilid ng aking labi. “Ah…” napaungol ako sa hindi inaasahang sensasyon, akmang mapapapikit. “Don’t close your eyes yet. Look at me,”

Hanggang kailan ako magiging mabait at makikisama sa kanila. Hindi ko na kasi kaya gustuhin ko man umalis dito sa impyerno. Ang gusto ko lang naman maging masaya at maramdaman na isang babae. Naalala ko yung sinabi sa akin ni kuya noon nabubuhay pa siya kapag sobrang sakit na naramdaman ko. Ngumiti ako sa kisame at nagsalita. "I will close my eyes."-Sabi ko sa kawalan at pumikit.

Katulad kanina, tahimik ulit siyang lumabas, nagawa pang isarado ang pinto nang hindi binubuksan ang mga mata. Something inside me twisted when I realized he really had his eyes closed the entire time, even when he cleaned the floor earlier. I just shrugged, brushed the thought aside, and finished my bath.

Sinubukan kong matulog by closing my eyes. Nasa isang madilim ako na lugar at mag-isa lang ako, walang tao pero may ilaw na nakatutok sa akin. Nakakatakot dahil wala akong halos makita kaya sinubukan kong isambit ang pangalan ng mga taong malalapit sa akin.

Masyado naman yatang mababa ang tingin niya sa 'kin. "Close your eyes." Hindi ko alam kung ano ang nakain ko at bigla na lang akong nagiging masunurin sa lahat ng kaniyang sinasabi. Kaagad kong ipinikit ang aking mga mata at pagkatapos ay hindi ko na alam ang susunod na nangyari sa amin. Allyson's Point of View

Hindi iyon dapat binibigyan ng kahulugan. Hindi iyon dapat iniisip nang paulit-ulit. Mariin niyang isinara ang mga mata niya. Parang gusto niyang burahin sa isip niya ang bawat detalye ng nangyari kagabi. Pagkatapos ng ilang segundo, dahan-dahan niyang ibinuka ulit ang mga mata niya. Pagmulat niya, wala na ang anumang pagkalito o init sa loob ng mga mata niya.

Habang nakasandal si Gab sa balikat ko, inaantok na, napatingin ako sa city lights. Closure doesn’t always come with tears. Sometimes, it comes with peace. Yun ang magandang nangyayari sa gabi na ito at ito ay magdudulot payapa ang puso ko.

Hindi pa rin siya nagsasalita o gumalaw man lang. He was still staring at me blankly. And suddenly closed his eyes. Bigla akong nag-panic. Marahan ko siyang niyugyug at pinakiusapan na gumising pero wala pa rin. Humahagulgol na ako ng iyak. "B-baba, gumising ka please.. Don’t close your eyes again. Please…” Pilit kong pinakalma ang sarili ko. Ayaw kong mag-hysterical na naman.

I remember the last time we're in the air, at simula noon ay sinumpa kong hindi ulit mangyayari iyon, but here we are. "Don't close your eyes." He whispered in my ear. Dahan-dahan kong minulat ang mata ko. Agad na nagtama ang aming mga mata. He's flickering golden eyes fall me into deep amusement. I never get tired of watching his eyes when he's like this.

Ang sinag ng araw na tumatagos sa bintana ay tumama sa mukha ni Zayn Eros. Kunot noo na gumalaw ang kanyang pilikmata hanggang sa tuluyan nang bumukas ang kanyang mga mata. Umawang ang kanyang natutuyong labi dahil sa pagkauhaw. Pakiramdam niya ay sobrang haba ng kanyang naging tulog.