Where The Sun Sets Novels & Stories

"Hmmm... May bisita ka... Nahiya naman akong bumangon at magpakita sa inyo." Ang binat na binat nitong ngiti ay umikli. Umupo siya sa gilid ng kama at napatanaw sa may balcony. There you will see the sun smiling and gradually saying goodbye to the sea, the mountains and everything. All around is golden. A good start before darkness begins to rule. Matatanaw mo rin ang sumasabay na pamamaalam ng mga ibon sa himpapawid papunta sa direksiyon ng haring araw.

CHAPTER 81— The sun was already sliding down the horizon when Damon’s SUV pulled up at a quiet coastal road. The ocean stretched endlessly on the left, shimmering under the late afternoon light. On the right, a line of palm trees swayed lazily, leading toward a gated property hidden from the main highway.

After that magulo pero masaya na bonding with them, they all set in the sand and watch the sun sets, Matilda's favorite end of the day. "It's so beautiful, I can't get enough of that beautiful thing." saad ni Matilda habang nakatingin sa araw na papalubog na. "What makes you love sunset?" Tanong ng binata sakanya na ngayo'y nakamasid din sa papalubog na araw.

My bare feet could feel the fine sand and the water on the shore. Huiminga ako nang malalim when I noticed that it will only take time until everything is dark. The clouds are a mix of orange, purple, and yellow. I choose to go back to my room. Dahan-dahan akong naglakad palayo. As soon as I realized to watch the beauty of sunset, luminga ako para sulyapan ito. The sun is slowly being devoured by the ocean’s horizon and the hues over the sky are slowly turning into dark.

This is our meeting place, bukod sa condo at office niya. Tabing daan ito, it have a nice view of the sun and cold wind. Uupo lang kami sa hood ng kotse niya or sa cement barricade. "Let's watch the sunset together." He said serious. Matagal ko siyang tinignan, binabasa ang mga mata niya.

Its yellow stinged with red and purple that became orange reflects on the sea water below. Sunset's always captivates everyones eyes. Though it represents of ends, goodbyes. Siguro dahil alam nating may susunod na araw pa para sa ibang bagay. For some people it call for a day, that finally they can rest. They can lift their ass off from the swivel chair, and stop from signing and analyzing those paper works laid over their table. For some, another day had passed without interesting things happened. Pero sa kagaya ko, ito ang huling araw ng mga bagay na nakasanayan ko. Bukas ay mabubuay ako bilang ibang tao.

Turan ko naman rito. Nagpatuloy kami sa paglalakad. Hindi ko alam kung ilang oras na kaming naglalakad. The sun is about to set and I am afraid na maabutan kami ng dilim dito sa lugar na hindi kami pamilyar. Hindi ko alam na baka may mababangis na hayop rito o kaya naman mga bandido.

Kinuway lamang nito ang kaniyang kamay at sumenyas sa kaniyang mga tauhan na ikulong ang mga bihag. Naisip ni Ambrose na hindi angkop ang sandaling iyon para makipag-usap kay Yvette dahil napakaraming tao ang nasa paligid. Magdudulot lamang ito ng isa pang gulo kung gagawin niya iyon. Maya maya pa ay mahahanap din nito ang tamang oras para umalis at mag-isang makipagkita kay Yvette. … Nang sandaling iyon, sa Sun Set Sect sa Yellow Sea Continent.

Of course, because of that dream that I don't understand why I got hurt. Naghintay ako ro'n ng ilang minuto bago nakita ang unti-unting pagsilip ng araw. My eyes twinkled while looking at the sunrise. It's so beautiful. The sunrise symbolize the new day, yet the sunset symbolize the end of the day. They are beautiful, but I don't like them.

Nakangiting pinanonood ni Victoria ang pagsikat ng araw sa Silangan. Nasa dalampasigan siya noon. Ang maliit nilang bayan na kilala sa lahat bilang Eldoria ang tanyag sa bahaging iyon ng norte bilang may pinaka magandang sunrise at sunset. Nasa ganoong ayos rin siya nang mamataan ang isang pamilyar na lalaking abala naman sa paghahanda para sa gagawin nitong paglalayag.