Whim In Tagalog Novels & Stories

We grew up together when we're still at Canada Umalis ako doon sa Lugar na iyon, I sighed before leaving the mansion "Fuck" I whispered and massage the back of my neck Ng maka-alis ako doon agad ko g marinig ang iyak I stopped and saw my Wife crying while kneeling Infront of our daughter "Dy is gone anak" she whispered but I still hear it Tumaas ang dalawa kong kilay What the fuck? "Dy" ani ng anak ko at sumulyap sa gawi ko

Gusto kong sabihin iyon pero pinigilan ko ang sarili ko. "Well, nung una tayong magkita, summer na. At saka may puso ka na parang taglamig. Sobrang lamig. Iniisip ko na baka natigil ang puso mo sa taglamig." Ngumiti ako. "At least nasa winter ang puso ko kapag naglalabas ng Snow sa malamig na panahon. My Snow."

"Ano success ka diyan? Alam mo bang pinaiyak mo yun saka pano kung layua---" "Aw manhid mo talaga nuh? Umiyak siya means nasasaktan siya! At nasasaktan siya dahil sakin! At dahil sakin napaisip niya na ikaw talaga ang mahal niya! Kyaa diba?!" Sabihin niyo suntukin ko na talaga. Iba din mag-isip to. Parang baliktad ata ang utak nito eh. Talaga lang ah? Ako ba talaga ang manhid o siya? Siya yung di nakakagets kay Jess eh.

"Don't make me wait ,darling. Please eat me" Ngumiti ako. Binasa ko muna ang aking labi bago sinimulang sambahin ang kaniyang naghuhumindig na sandata. Hinawakan ko iyon gamit ng dalawang malalamyos kong mga palad. "A- ah" Naririnig ko na ang mahinang ungol ni Salem na mas nagpapagana sa'king laruin ang kaniyang sandata.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Nag-iwas siya ng tingin. "What did you do to me?" inis na wika ni Diane. Ngumiti siya ng may paumanhin. "Sorry about that. Anyway, since you already know my secret and I know yours, how about a deal? Kung sasabihin mo sa iba ang sekreto ko, sasabihin ko rin sa iba ang sa iyo. Siyempre, wala naman akong balak magsinungaling at i-deny lahat ng nalaman mo. Pero ikaw ba, kaya mo bang malaman ng lahat na hindi na kayo mayaman?"

Malakas ang kutob kong mag-po-propose na siya sa 'kin, surprise raw, e! What to do? Kailangan ko siyang mapigilan... Huminga ako nang malalim para kumuha na lakas ng loob. Bahala na. Umupo ako ng maayos at taas noong tumingin. "Pumunta sa bahay si Tita Cyntai at alam ko na ang katotohanan.. stop this, please. Ayoko sa sinungaling." Bumagsak ang aking balikat at tila ba ay nanghina ako sa 'king sinabi.

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

Hindi ko naman kayang tumakbo at gamitin ang kapangyarihan ko dala ng sobrang panghihina. "Joaquin! Qunioa! Quinoa! Joaquin!" With so many people shouting names, it's impossible for none of them to hear! Why are these wolves so deaf? Is this what I'm saying because they don't like to clean their ears! It's really like a dog! Ilang ulit kong sinigaw ang pangalan ng mga nilalang na iniwan ako sa pamamahay na ito. Kahit mawalan na ako ng boses kakasigaw, basta mailigtas ko lang ang batang nasa sinapupunan ko.

"Wala bang iba? Ganito talaga?" "Ayaw mo? Edi wala kang opisina," anito. Isa pa itong Tagalog nito, fluent naman, sakto ang grammar, pero slang. Actually ang cute nito pakinggan kahit medyo awkward sa boses. Kung baga ang pagkasabi nito, 'Ehyaw mo? Edi wola keng owpisina.' Parang natural na natural lang din pakinggan dahil hindi mali ang grammar at deretso ang pagkakasalita.