Novel & Cerita Whim In Tagalog

Palibhasa younger version siya ng tatay namin. "What meet ba ang ibig mong sabihin? Paki-elaborate. Meet as in date?" may ngisi sa mga labi ko nang sabihin ko iyon dahilan para makatanggap ako sa kanya ng matalim na tingin. "Huwag kang mag-alala. Sasabihin ko agad kapag nag-propose na siya." "I told you to stop fantasizing him. Your imaginations are always want to reach the impossible."

he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya "𝙞-𝙞𝙢 𝙣𝙤𝙩 𝙨𝙪𝙧𝙚 𝙞-𝙞𝙛 𝙞 𝙘-𝙘𝙖𝙣"sabi ko saka nagiwas ng tingin

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

Kinalabit ko si Greg. “Ano bang linggwahe ang ginamit niyong salita kanina, at parang kayo lang ang nagkakaintindihan.” Hindi ko talaga mapigilang hindi magtanong kay Greg. “Bisaya ‘yon, iyon ang salita rito sa Cebu, nakakaintindi ako ng bisaya pero hindi ako gaanong marunong gumamit ng salita nila rito. Matagal-tagal na rin kasi akong hindi nagawa rito.

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Lumabas ako ng simbahan. “No. Panaginip lang ito,” I whispered. Mariin akong pumikit at kinurot ang aking braso. Pakiramdam ko ay bumagsak sa akin ang langit at lupa. Namuo ang luha sa aking mga mata. “Sabi mo, mahal mo ako? Nasaan ka na?” nanlulumo kong sambit.

T/W: Cyber Bullying, Suicide. Watch for some vulgar words, as well. Lagpasan kung uncomforable basahin. ***** “Are you still there?” untag nito sa akin para mabalik ako sa wisyo. “Seems like you’re not in good shape to come here. Mukha kang anemic.” Iniwan na rin nila ako sa pwesto ko after that.

--- --- --- "Huwag." --- --- --- --- Napahinto siya. --- --- --- --- "Sabihin mo na." --- --- --- --- "Sabihin mo kung ano ang ginawa mo." --- --- --- --- Huminga siya nang malalim. --- --- --- --- "Noong araw na nawala ka..." --- --- --- --- "Ako ang nagdesisyon na burahin ang alaala mo." --- --- --- --- Tahimik. --- --- ---