White Fang Of The Leaf นิยาย & เรื่องราว

Maya-maya pa, narinig ang malakas na pagsabog at nagulat ang lahat nang bigla itong naging malaking leaf blade! “…A-ano?!” sigaw ng walong tao habang nakatitig sa leaf blade na may nakakatakot na aura. Gusto nilang sirain ito, ngunit huli na ang lahat para sa kanila. Mabilis itong gumalaw at hiniwa ng blade ang mga leeg nila... Sa isang sandali, lumaki ang kanilang mga mata at ang kanilang mga ulo ay nahulog sa lupa!

Buzz! Nang sandaling iyon ay itinaas ni Darryl ang kaniyang mga kamay nang walang pag-aalangan. Tumalon ang mga putting apoy pula sa kaniyang palad at tumalbog sa direksyon ni Zhang Jue. Mas lalong lumaki ang apoy hanggang sa nakabuo ito ng hugis lotus. Biglang tumaas ang temperatura sa kapaligiran. Iyon ang White Lity Cold Flame!

Wala silang imik na pumasok sa gusali. "Cain." Tumabi si Feng sa kaniyang kaibigan. Itinuon din niya ang kaniyang paningin sa mga kalalakihang kalahating sunog. Napansin ni Feng ang tattoo sa leeg ng isang lalaking sunog ang mukha hanggang balikat. "White snake." "Tao ni Z." "Yung iba?" "Tao ni Yuri." Napakalamig ng boses ni Cain. Napakasarap sanang pakinggan kung hindi lang siya Yakuza.

Bigla niyang hinampas ang mesa at ngumisi, "Bata, wag kang umarteng inosente at magpanggap na hindi kami naririnig. Nagmula rin ako sa Wolf Fang Group! Sinaktan at pinahiya mo ang mga brother ko, at ngayon, ipaghihiganti ko sila…! Kung naiintindihan mo kung anong nangyayari, lumayas ka at iwanan mo ang mga babaeng to rito." Habang nakatingin nang masama sa kabangisan ni Whitey, dinampot ni Fane ang isang chopstick at tinaga ang kamay ng lalaki na nasa mesa! Walang oras para makakibo si Whitey sa ganito kabilis ba kilos. "Aah!" Nalaman na lang niya na nakataga sa kanyang kamay ang isang kahoy na chopstick. Sa sobrang tindi ng sakit na kanyang naramdaman ay kaagad siyang napaluhod.

The palace doors were massive, adorned with carvings of wolves and monsters, and the air was thick with the scent of iron and blood. “Ready?” Tiera asked again, her voice barely above a whisper. “Once we step inside, there’s no turning back.” Mirai and I nodded, and Tiera slowly pushed the doors open. The hinges groaned like a wounded beast, revealing a vast hall. The floor was black stone, and the walls were etched with scenes of ancient battles. At the hall’s center stood Iron Fang—a towering wolf nearly ten feet tall, his iron-like skin gleaming, his crimson eyes blazing with fury and intelligence.

“Alam mo kasi bago manganak si Mommy, may nalaglag daw na dahon sa ulo niya. Patay na nun ‘yung Mommy niya, si Lola. Mga dalawang taon na. Ang sabi daw ng Lola sa kaniya, kapag daw nami-miss niya si Mommy ko, may malalaglag daw na dahon sa ulo niya. Matagal na paniniwala na raw nila iyon. Kaya rin Leaf ang pangalan ko kasi nga may espesyal na ibig sabihin ang dahon kay Mommy.” Napalingon sa taas si Elm. May sanga ng puno sa itaas nila. “Baka nagkataon lang dahil nandito tayo sa ilalim ng isang malaking puno.” “Nasa sa’yo naman ‘yun kung maniniwala ka. Tara na nga.” Nagpatuloy na sila sa paglalakad papunta sa bahay nina Leaf. 🍀🍀🍀