Why Did Athena Curse Medusa の小説・ストーリー

Saka'y tumalon sila sa bangin na gaya ng kometang walang kontrol sa kanilang babagsakan. Sila'y nahulog sa posible nilang kamatayan, ngunit 'di nila inaasahang nasalo sila ng isang makapal at malagkit na bagay na siyang nagsalba sa kanila. Nangangamoy aloe vera ang slimy stuff na ito't transparent ang kulay. Madali lamang sila nakaalis sa bagay na ito, ngunit may kaunting lagkit pa rin na nakadikit sa kanila't nahirapan na silang tanggalin pa.

Tingin na humihingi ng tulong. "Athena, I need your help." I'm dead.

Gusto man niyang hanapin ang dalawa ngunit alam niyang sa pagkakataong iyon ay hindi siya pakakawalan ni Athena. " I'm willing to forget all of this, magsimula ulit tayo,hon!" maya-maya ay wika ni Athena. " Patatawarin kita sa nagawa mo tutal kasalanan ko naman kung bakit nangyari 'to, i'm the one who was to blame."

Napabuga naman ng hangin s akanyang bibig si Athena dahil naipagpasalamat niya na hindi siya pinilit ni Lucas na bumaba dahil alam niya na hindi niya kayang bumaba ng hagdan dahil kumikirot kirot nga ang kanyang pagkababae. Kinuha naman iyon na pagkakataon ni Athena para itext ang kanyang mga kaibigan. Humingi na rin siya ng pasensya sa mga ito dahil hindi na niya naasikaso pa ang mga ito dahil sa kanyang kalasingan.

Sagot ni August. Naguluhan naman ako bigla. "Huh? Cursed? What do you mean?" "To get the Aqua Siren, we need to break the curse. The curse are the three sea witch that lures men. No one can kill them before since no one did try to fight them at the bottom of the sea. But that is their weakness. They were killed and the cursed was broken and Aqua Siren was set free." Kuwento naman sa akin ni Gen.

dahan-dahan akong naglakad palapit sa kanya para yakapin siya. Lumingon siya sakin at biglang kumunot ang noo. Bigla nalang siyang napasabunot sa kanyang buhok. Sumigaw siya sa sakit na agad namang ikinagulat ni Athena. I went out dahil hindi ko kayang makita na nasasaktan siya at umiiyak ng ganoon dahil sa sakit. Dinaluhan siya ni Athena at saktong kakarating lang din ng doctor. The next thing we knew, may amnesia siya.

Mariin kong kinagat ang aking labi hanggang sa tinalikuran niya na kami. “Is he not—” Athena look confuse before she suddenly look sad. Napaiwas na lang siya ng tingin habang kinakagat ang labi. Maski ako’y ang bigat-bigat din ng dibdib. Even when we went out, I wasn’t myself. Hindi rin naman nagsalita pa si Athena. She looks like she got affected by Hades words too. Wala kami sa sariling gumawa ng kung ano-ano habang nagpapalipas ng oras. Hanggang sa mag-lunch.

“Bakit di niyo turuan humawak ng bar*l si Ceila?” tanong ni Selene habang nagtatanggal ng gloves. Umiling si Athena, mariing binitiwan ang sagot. “No. As much as I wanted to teach her, Poseidon will get mad. Ayaw niyang pahawakan ito ng bar-l at iyon lang ang kaya niyang gawin para iparamdam na ordinaryo pa rin siyang tao.”

Ang mala Athena na si Lindsey ay napalitan na ng mala medusang pagkatao. "I won't apologize for becoming a monster. It should be them who apologize for turning me into one. I won't apologize for I did. They deserve punishment." Naglakad na ang donya. Tumuloy na siya sa elevator mag-isa. "They reap what they sow." Nagsarado na ang elevator. Wala ng luhang lumabas mula sa mga mata ni Medusa. Tuluyan ng tumigas ang kaniyang puso.

Her spectral form began to dissolve, fading into the night, leaving behind only the lingering chill of her curse and the crushing weight of her despair. I awoke with a gasp, my heart pounding, my body drenched in cold sweat. The darkness of my room seemed to press in on me, the silence amplifying the chilling echoes of Ariadne's curse. The happiness of the evening, the promise of a future with Hope, felt fragile, threatened by the spectral specter of my past. The nightmare lingered, a chilling reminder of the pain I had caused, the shadows that still clung to me, the curse that threatened to forever haunt my present and future.