Wicked In Tagalog Novels & Stories

"Ano success ka diyan? Alam mo bang pinaiyak mo yun saka pano kung layua---" "Aw manhid mo talaga nuh? Umiyak siya means nasasaktan siya! At nasasaktan siya dahil sakin! At dahil sakin napaisip niya na ikaw talaga ang mahal niya! Kyaa diba?!" Sabihin niyo suntukin ko na talaga. Iba din mag-isip to. Parang baliktad ata ang utak nito eh. Talaga lang ah? Ako ba talaga ang manhid o siya? Siya yung di nakakagets kay Jess eh.

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

Wakas The Wedding Parang gusto kong maiyak na matawa sa sinabi niya. Muli kong binalik ang tuon sa gandan nang City dahil wala akong maapuhap na Isagot. "Bukas pakakasalan kita, gusto kong makasiguro na hindi mo na ako muling iiwan, na hindi kana muli pang makakatakas sakin." Napalunok ako ng sunod-sunod sa aking narinig.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Hinawakan ko nang mahigpit ang aking alaga at mariin ko itong ipinalapad sa kanyang basang-basa at mainit na p**i. "Aaahhhhh!" malakas niyang ungol, halos mapitik ang kanyang mga daliri at nakuyom ang kanyang palad sa kumot. "Bakit... bakit parang nagiging mailap at mabangis ang aking sarili? Bakit parang gusto ko pa nang gusto?" Bigla ko itong itinusok nang buong-buo sa kanyang madulas at mainit na lagusan.

She let out and asked something while grinning that made me feel weird and light. "Well, yeah! I still can't believe that my mate is a witch. Werewolves rarely have humans as their mates and other creatures. And honestly, she is so amazing. Huwag kang mag-alala, iingatan ko ang batang iyon." Paliwanag ko sa kanya, at parang may iniisip siya na sobrang lalim.

"What are your staring at?! Clean these!" Nakaangat ang tingin nito sa'kin habang itinuturo ang mga kalat na ginawa nila ng kaniyang kaniig. Mataman akong yumuko at naglakad pababa muli. Hindi pa man nakakalapit ay narinig ko ang bulong ng babae. "Oh,she's the lucky but unlucky bitch wife". Wala akong narinig na tugon mula kay Salem. Bagkus isang malakas na tunog mula sa kaniyang dila ang aking narinig.

Napatawa ako nang makita siyang nakangiti. “Umamin ka nalang kasi para kang sira.” “Wi-Wife. You already know it since then I gosh stop or I'll make you full for 9 months again?” Hindi ko alam kung pinagmumura niya ba ako pero feeling ko nakakatakot 'yon. Ninakawan ko nalang siya ng halik sa labi at yumakap sa kaniya. “In every enchanting story, there's a beast that will beat you up. At ikaw 'yong beast na binabanggit ko,” sabi ko at pareho kaming napatawa.