Working From Home Quotes Novels & Stories

Wala pa sa isip ko ang magkapamilya. "Sabagay, sa punto na yan, you're right. Pag-isipan ko muna. What about home offices? Do you think they're still important?" I asked, changing the topic. “Absolutely. Even if you don't work from home regularly, having a dedicated workspace adds value and flexibility to the property. Sa tulad nating businessman, dapat meron tayong space sa bahay natin na kung saan doon lang tayo nagtatrabaho, pero nasa iyo din naman iyan, may araw pa para pag-isipan.” Pagmamalaki niya pa.

Sa gitna ng tambak na trabaho… Sa gitna ng sunod-sunod na meetings at deadlines… Hindi pa rin niya nakakalimutang alalahanin ako. Maikli lang ang mga mensahe niya. Pero para sa akin… Sapat na ang mga iyon upang gumaan ang pakiramdam ko. Sapat na iyong paalala na gaano man kami kaabala sa trabaho… At the end of the day sabay kaming uuwi sa aming bahay. At ang simpleng katotohanang iyon ang nagbibigay sa akin ng panibagong lakas upang harapin ang natitirang bahagi ng araw.

“Hm, gusto ko medyo muted yung mga kulay. Nakakita ako sa internet ng inspiration, magagawa kaya natin?” “Why not?” tanong pa niya sakin. “Naka leave pa rin naman ako sa office. I don’t feel like working at the moment.” “Naku, iba na talaga kapag CEO ka. Pwede ka na lang mag-leave whenever you want. Ako di pwede eh. Buti na lang malakas ka sa boss ko! Pwede ko na rin gawin trabaho kahit sa bahay lang din.” sabi ko pa na tinapik nang malakas ang likod niya. “Iba talaga na maging Mrs. Madrigal.”

Hindi nakalimutan ni Elliot na purihin siya, "Kung hindi mo ako pinaguguluan ng oras sa bahay araw-araw, tiyak na hindi ako makakabawi ng ganoon." "Walang kinalaman sa akin ang paggaling mo," sabi ni Avery. "Maganda ang katawan mo, kaya mabilis kang naka-recover. Wala naman akong naitulong masyado." "Kung hindi mo ako pinanatili sa bahay, matagal na akong pumasok sa trabaho. Ang paglabas sa trabaho araw-araw ay tiyak na makakaapekto sa aking paggaling. Hindi rin ako gagaling, hindi tulad ngayon," ani Elliot, na nagpapaliwanag nito mula sa ibang pananaw.

I was about to close the door when I caught a glimpse of Martina sleeping soundly. She doesn’t deserve someone like me. A demon who would just ignore her feelings and hurt her. I gently closed the door and turned off the light in Anaiah’s room and walked away. *** KINABUKASAN ay hindi ako pumasok at nagpasya na work from home muna para makapagpahinga rin kahit papaano. I'm finishing the paperwork I need to complete and attending meetings via Zoom since my clients are also from other countries.

Humikab pa ito at halata sa mukha niya ang pagod at puyat sa trabaho. Matipid akong ngumiti at tinigil muna ang paglalampaso at inabutan siya ng kape na nakalagay sa coffee maker mainit pa rin ito. “Kailangan po kaysa kumuha tayo ng katulong. Dagdag bayarin lang po iyon. Saka kaya ko naman po, hindi naman po gano’n kahirap ang gawain ng bahay kaya madali lang gawin,” paliwanag ko bago pa niya sabihin sa akin napinapagod ko ang sarili ko sa pagtatrabaho rito sa bahay. Lagi rin kasi niyang sinasabi iyon tuwing nadadatnan niya akong naglilinis tuwing umaga at minsan kapag wala akong trabaho at klase. Nakaugalian ko na kasing gawin ang mga ito. Mas gusto kong inaasikaso ang pamilya ko kumpara sa

Mahirap. "Really? Sabi mo, eh. So?" "So, what?" "Balik ka na ba sa career mo?" "I don't know. Sa ngayon ay wala pa akong plano. May natanggap akong offer na work from home mula sa company na pinagtrabahuan ko sa Canada." "Ohh, iba talaga ang isang Yongsann. How about you, Grantt and Graxylla?" Hindi naman agad ako nakasagot. Hindi ko pa nasasabi sa isang iyon na nakauwi na ako. Kagabi ako dumating at itong studio palang ang napapuntahan ko ngayon.

Ganoon siya ka-lubog sa trabaho at gulo ng isip. At kung hindi pa sapat ang trabaho at ang pagiging distracted, patuloy pa rin sa panggugulo sa buhay niya si Brianna. Mula nang malaman nito na binigyan lang pala ng 6 months leave with pay si Mayumi at hindi talaga nag-resign sa kumpanya, lalong nag-alab at sumiklab ang galit at insecurities nito. Umabot na sa sukdulan ang pasensya at inis ni Kalel kay Brianna, kaya naman nagdesisyon siyang huwag nang pumapasok sa main office. Mas pinili niyang mag-work from home, kahit gaano kahirap, para lang maiwasan ang nakakairita at nakakasawang presensya ng babae. Gusto na niyang matahimik kahit papaano.

naisip ni Caroline. Hindi pa siya nakakakita ng katulad ni Naomi. Kahit na ganito, napatunayan ni Naomi na maaasahan siyang assistant, kaya gumaan ang workload niya. Dahil hindi niya makumbinsi si Naomi, nagbigay siya ng ideya, “Puwede ka magwork from home. Mag-isip ka kung kailan mo gusto bumalik ng kumpanya.” Tumango si Naomi.

Bahagya akong nagtaka saka bahagyang napatingin sa mukha niya. “Wala ka bang trabaho?” tanong ko dahil minsan na lang siya kung magtrabaho. “I can work from home. And I can resched my meetings,” sagot niya saka mas humigpit ang pagkakayakap niya sa akin. “Magtrabaho ka muna,” sagot ko kaya marahan siyang humalakhak at ilang sandali pa ay nasa ibabaw ko na siya.