Workplace Quotes Funny Novels & Stories

Idadahilan niya na trabaho ang pupuntahan niya sa ibang lugar. “Are you this stup id?!” Sabay-sabay na napapiksi ang mga empleyado sa labas ng opisina dahil sa nakakasindak na boses ng CEO. “Wala bang matino ngayon? Wala ba kayong mga utak?!” Maluha-luhang lumabas ang tatlong taga-marketing Department. Walang kumilos para sunod na pumasok. Kaya siya na ang humakbang papuntang pinto. Singhapan ang mga ito nang basta na lang niya binuksan ang pinto ng hindi man lang kumakatok.

Aniya Tumawa ako, "palagi tayong nasa opisina, sa tingin mo may time pa akong magsuot nang ganito sa bahay" Saka ako tumalikod sa kaniya at bumuntong hininga naman siya at bumalik sa pagyakap sa akin "Then use this dress as your working uniform" Hindi ko napigilan ang sarili at natawa sa kaniyang sinabi Ngayon lang ako nakakita ng CEO na pinapasuot ang empleyado ng ganitong uniform Natawa din siya sa aking reaksyon at hinalikan ang aking pisngi, "Is that funny for you?"

Nag-iwas ako nang tingin at mas niyakap ang mga buhat-buhat kong kahon. “Sa mundo ng kumpanyang ‘to, walang sino man ang humarap sa akin na nagrereklamo at pagod na pagod. Kung gusto mo nang umuwi, lumayas ka rito.” Madiin niyang sabi. “Hindi ko pinupulot ang mga perang pinapasweldo ko sa inyo. Nagtatrabaho ako ng maayos at sinasakripisyo ko ang pagod ko kahit wala na akong tulog. How dare you complain? Ganyan ba talaga ang gusto mo, ang makaramdam na masarap na buhay na walang ginagawang mabibigat na trabaho sa mismong workplace mo?”

," nakataas kilay niyang sabi. Sapat na para din marinig ng buong opisina ang sinabi niya. Inirapan ko siya ng matalim at humalakhak lang siya. Allam kong naiilang ang mga kasama ko magtrabaho dahil nandito ba naman ang may- ari ng kompanya. Parang may dumaang mga alitaptap sa lahat ng mesa dito. “You’ll get bored here," sabi ko pagkatapops ng katahimikan. “Nope, you’re here. I won’t get bored easily," sabi niya habang nakatunghay at bahagyang lumapit pa sa akin. Tahimik lang at nakatutok sa trabaho ang mga kasama ko. Habang si Ava at Gabe minsan sumisilip at naghahagikhikan pa. Sarap pag untugin ang mga ulo nito eh.

Si Ricky, kahit na natataranta sa intensity ng boss, ay patuloy na naglalakad at nagbiro sa kanyang sarili sa isip: “Kung kaya kong mabuhay sa mga araw na ito, aba’y makakaya ko rin kahit isang maliit na joke sa harap niya!” “KUMILOS NA KAYO NG MAAYOS KUNG AYAW NIYONG MASISANTING LAHAT!” singhal ni Madam A. , at halos pumutok ang boses niya sa intensity. Ang buong opisina ay nanahimik, bawat empleyado ay frozen sa kanilang mga pwesto. Halos maipit ang hangin sa bigat ng presensya niya—tila bawat mata ay nakatutok sa kanya, bawat galaw ay sinusukat at sinusuri.

Nang tuluyan akong makalayo ay narinig ko pa ang mahinang bulungan ng mga naiwang empleyado. "Jusko! Ang bango at ang yummy niya! Parang gusto ko na lang magpalahi sa kanya!" bulong ng isa na tila nanghihina pa ang mga tuhod. "Gaga! Maghunus-dili ka nga, boss natin 'yan at kilalang walang puso, baka ipatapon ka niyan sa labas!" masungit na saway ng kasama nito. Hindi ko na sila pinansin at tuluyan na akong nakapasok sa aking malawak at marangyang opisina sa pinakatuktok ng gusali.

Hindi siya nangahas tumingin dito. Kaswal lamang na sinabi ng isang outsider ang pangungusap na iyon. Tsismis lamang iyon sa trabaho, isang iresponsableng hula habang nagme-makeup sa umaga. Ngunit sa makitid na cubicle na ito, habang si Lucas ay nakatayo nang napakalapit sa katotohanan, ang mga salitang iyon ay tila batong bumagsak sa payapang tubig, nagpapadala ng alon sa kanilang dalawa.

"Ni hindi ko nga ‘yan nakakausap kung hindi tungkol sa trabaho. Tapos makipag landian pa kaya sa taong ‘yon? That’s weird." "Hindi mo talaga maiiwasan ang mga taong ganyan sa isang trabaho. Lalo na kapag ikinabubuhay ay inggit sa katawan." "Kahit anong sabihin nila ay wala akong makialam." We both laugh. Nag usap pa kaming ng matagal hanggang sa nagpaalam na ito dahil tapos na ang kanyang lunch break. Nang maibaba ko ang tawag ay tumingin ako sa kabilang building dahil kanina ay may napansin akong tao doon pero bigla na lang nawala.