Worthless In Tagalog Novels & Stories

Nathan Bakas na bakas sa mukha ni Ysla ang pinaghalong sakit at galit, isang ekspresyong tila sumisigaw ng pagkadismaya at pagkabigo. Hindi ko siya masisi. Sino ba naman ang hindi magwawala kung mismong taong itinuring mong pamilya, ang tiyuhin mong pinagkatiwalaan mo, ay siya palang mismong dahilan ng pagkaguho ng tiwala mo sa buong mundo?

Kaya hindi na nakakapagtakang lasing na lasing ito ngayon. "Penso di essere maledetto ad amarti..." (I think I'm cursed to love you...) anas nito pero hindi naman niya maintindihan. Malungkot ang boses nito at damang-dama niya ang sakit kaya kahit hindi niya maintindihan ang mga pinagsasabi nito napaluha siya. "Non sono degno d'amore?" (Am I not worthy of love?) Tiningala siya nito. "Tell me, Camila, hindi ba ako kamahal-mahal?"

sigaw ko at inirapan siya "Hoy! Anong "eww" ka riyan! Malaki ang bahay ko, ako lang ang nakatira… sa ngayon." humina ang boses niya sa huling sinabi. Sinilip ko siya, totoong lungkot na ang nasa mukha niya. "B-Bakit?" alanganin kong tanong

SHALAVI’S POV Nakahiga ako sa kama, nakatingin sa kisame habang ang bawat bahagi ng aking katawan ay nananakit. Ang mga salita niya—ang pagbanggit sa "bagong alahas" bilang bayad—ay parang matutulis na karayom na tumutusok sa aking puso. Alahas lang ba talaga ako? Isang bagay na mabibili at mapapalitan kapag pagod na ang may-ari?

Biglang may humila sa braso ko. @deathwisH

Umiling siya at niyakap ito saka humagulgol ng iyak sa balikat nito. "I-Im n-not o-okay," iyak niya. "I'm n-not!" Parang batang umiyak siya ng umiyak sa balikat ng nagtatakang matanda. Naawa naman ito sa kanya kaya hinayaan na siya at hinimas-himas ang likod niya. She feel worthless ng mga oras na yon. Para siyang isang basura na basta na lang iniwanan sa isang tabi.

Ayaw sana niyang maghimig sarkastiko ngunit marahil ay dahil na rin sa galit kaya hindi na nakontrol pa ni Kiah ang sarili. "What the hell did you say?!" sigaw nito saka walang anu-ano'y malakas siyang sinampal. Halos mabingi si Kiah sa sobrang lakas niyon. "Ano, huh? Anong sabi mo?! Ang kapal rin ng apog mo! Tingnan mo nga ang sarili mo?! You're cheap! You're trash! Ang dapat sa'yo itapon na parang basura!"

Totoo naman 'yon, isa siyang womanizing piglet. Sasagot pa sana siya pero nakaisip na ako ng mas malupit na pang-inis sa kanya. "You’re nothing but an idiot Spoiled brat. Kaya ka lang naman nandito eh dahil sa pera ng magulang mo. Who cares kung sila ang main benefactor ng school? I don’t even know kung pasok pa ang IQ mo sa borderline, You’re nothing but a brainless asshole.” Okay, I’m playing dirty now. Pero bagay lang sa kanya 'yon! Kasalanan niya 'to lahat!

Samantalang si Vince ay nagsalin ng alak sa wine glass nito at ininom iyon. "Dude, dapat magpasalamat ka dahil hindi pa kayo kasal. Mas malala kapag kasal kayo at nakipaghiwalay siya. Mas mahirap yun. Be thankful, it means she's not for you. You deserve someone na pahahalagaan ang pagmamahal mo at hindi ibabasura. Mahahanap mo din siya sa tamang panahon, maghintay ka lang at darating siya." wika ko habang naka-akbay pa rin sa kaniya.

Hindi ko matanggap. "Pati ang mga tao sa restau, sinuhulan mo para 'wag ikalat ang totoong nangyari? What the fuck are you thinking, Dad?" "I don't want to stain our name, Cartier. You know that we have a big project in Cebu and that costs billions. Ano na lang ang sasabihin nila kapag nadawit ang pangalan natin sa ganitong trahedya," si Tito Carlos.