Worthless In Tagalog Mga Nobela at Kwento

sigaw ko at inirapan siya "Hoy! Anong "eww" ka riyan! Malaki ang bahay ko, ako lang ang nakatira… sa ngayon." humina ang boses niya sa huling sinabi. Sinilip ko siya, totoong lungkot na ang nasa mukha niya. "B-Bakit?" alanganin kong tanong

SHALAVI’S POV Nakahiga ako sa kama, nakatingin sa kisame habang ang bawat bahagi ng aking katawan ay nananakit. Ang mga salita niya—ang pagbanggit sa "bagong alahas" bilang bayad—ay parang matutulis na karayom na tumutusok sa aking puso. Alahas lang ba talaga ako? Isang bagay na mabibili at mapapalitan kapag pagod na ang may-ari?

"Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" Tumigil ka, utak! Ayaw ko nang maalala pa! Ang t*nga ko kasi, immature, at feeling prankster! Nakakahiya ka, Gara! Sobrang nakakahiya ka!

Umiling siya at niyakap ito saka humagulgol ng iyak sa balikat nito. "I-Im n-not o-okay," iyak niya. "I'm n-not!" Parang batang umiyak siya ng umiyak sa balikat ng nagtatakang matanda. Naawa naman ito sa kanya kaya hinayaan na siya at hinimas-himas ang likod niya. She feel worthless ng mga oras na yon. Para siyang isang basura na basta na lang iniwanan sa isang tabi.

Ayaw sana niyang maghimig sarkastiko ngunit marahil ay dahil na rin sa galit kaya hindi na nakontrol pa ni Kiah ang sarili. "What the hell did you say?!" sigaw nito saka walang anu-ano'y malakas siyang sinampal. Halos mabingi si Kiah sa sobrang lakas niyon. "Ano, huh? Anong sabi mo?! Ang kapal rin ng apog mo! Tingnan mo nga ang sarili mo?! You're cheap! You're trash! Ang dapat sa'yo itapon na parang basura!"

Samantalang si Vince ay nagsalin ng alak sa wine glass nito at ininom iyon. "Dude, dapat magpasalamat ka dahil hindi pa kayo kasal. Mas malala kapag kasal kayo at nakipaghiwalay siya. Mas mahirap yun. Be thankful, it means she's not for you. You deserve someone na pahahalagaan ang pagmamahal mo at hindi ibabasura. Mahahanap mo din siya sa tamang panahon, maghintay ka lang at darating siya." wika ko habang naka-akbay pa rin sa kaniya.

Hindi ko matanggap. "Pati ang mga tao sa restau, sinuhulan mo para 'wag ikalat ang totoong nangyari? What the fuck are you thinking, Dad?" "I don't want to stain our name, Cartier. You know that we have a big project in Cebu and that costs billions. Ano na lang ang sasabihin nila kapag nadawit ang pangalan natin sa ganitong trahedya," si Tito Carlos.

"You keep on defending this abhorrence! Wala siyang ginawang tama, Diego. Ni isa, wala! I shouldn't have agreed for her to take tourism. It's a disgrace to the family tradition! Everything she does is a disgrace. She, herself is a disgrace. An abomination. Bastarda!" “Ano? Masaya ka na? Nag-away na naman si Mommy at Daddy dahil sayo.” Umiling-iling ito. “Alam mo, ever since na dinala ka rito ng bugaw mong nanay, wala ng magandang nangyari dito sa bahay. Walang kang ibang dala kundi kamalasan. Kahihiyan.” "How about you find a job? That's much better, right? Instead of flirting with your boyfriend who clearly doesn't have time for you."

Mukha siyang galit pero mas gwapo siya kapag seryoso. "So, tell me? Sino ang may kasalanan sa ating dalawa?" I gritted my teeth. "Hindi ako nakikinig sa mga taong hindi worth it pakinggan." He laughed without humor. "So... Am I not worth it?" I gulped. "J-just fucking open my phone! Alisin mo ang password!" Napaatras ako nang humakbang siya ulit. "What if I don't? What if...gusto ko akin na lang itong cellphone mo?"

“It's a nice place you got here,” “Dito ako nagpupunta kapag gusto kong sumigaw.” “Gusto mong sumigaw ngayon?” “Oo pero pakiramdam ko mawawalan ako ng boses, hindi ako makasigaw dahil sa sobrang bigat ng problema namin ngayon. This shouldn't be happening,” saad ko na napansing umiiyak na pala ako kung kaya't pinahid ko ng marahas ang mga luha ko.