Wrath Tagalog Novels & Stories

Bakit namaos yata siya? "I'm so sorry again," sabi ko ulit at kinuha ang pera pati na ang payong na nabitiwan ko. Nakayuko ako sa kan'ya at handa na sanang umalis sa harapan niya nang hinawakan niya ang braso ko. Ang init ng kamay niya at kakaiba rin ang hatid nitong pagkakahawak niya. May kakaiba. Nang tiningnan ko siya ay parang tumigil ang mundo at bahagyang gumalaw ang mga mapupungay niyang mata. Bakit ko 'to nararamdaman?

I twirled and he hugged my waist as we swayed our bodies. I don't wanna fight no more I don't wanna hide no more I don't wanna to cry no more come back, I need you to hold me Naghiwalay ulit ang aming mga katawan. Sa orihinal na steps ay maglalakad lang kaming dalawa nang dahan dahan at maghahawak ng kamay. Pero dahil iba ang partner ko ay nag-iba rin ang steps nito.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Hindi ko naman kayang tumakbo at gamitin ang kapangyarihan ko dala ng sobrang panghihina. "Joaquin! Qunioa! Quinoa! Joaquin!" With so many people shouting names, it's impossible for none of them to hear! Why are these wolves so deaf? Is this what I'm saying because they don't like to clean their ears! It's really like a dog! Ilang ulit kong sinigaw ang pangalan ng mga nilalang na iniwan ako sa pamamahay na ito. Kahit mawalan na ako ng boses kakasigaw, basta mailigtas ko lang ang batang nasa sinapupunan ko.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

"Eternal Father, at the end of this day I thank you most heartily for all the graces I have received from you. I am sorry that I have not made a better use of them. I am sorry for all the sins I have committed against you. Forgive me, O my God, and graciously protect me and most especially my children this night. Blessed Virgin Mary, my dear heavenly mother, take me under your protection. St. Joseph, my dear guardian angel, and all you Saints of God, pray for us. Sweet Jesus, have pity on all poor sinners, and save them from hell. Have mercy on the suffering souls in purgatory. Amen." Nang imulat ni April ang mga mata ay tumambad ang makasalanang hubad na katawan ni Wolf with only a piece of

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.