Wrath Tagalog Novels & Stories

"ughhh.... Nikko.... ang sarap.... sige pa! romasahin mo pa ako." ang ungol nyang iyon ay parang musika sa aking tenga na nagpapabaliw sa akin. i worship her. lumuhod ako sa harapan nya at kinain ang nagkababae. tumitirik ang mata nya sa sarap. ewan ko kung bakit ang arte nyang umungol. ang lakas at ang libog ng dating sa akin. kaya naman mas lalo ko pang sinisid ang kanyang kaibuturan hanggang sa magkandaihi sya sa sarap. "You're squirting! means You're enjoying, Huh?"

marahan, may suyo at determinado niyang wika sa dalaga. Tila naman bata na pinamilugan ito ng mata. Nagsunod-sunod ang pagtango ni Rada na muli siyang ginawaran ng mabilis na halik sa mga labi. Maya-maya ay kumawala na rin ito sa pagkakayakap sa kanya. Inabot ang morning towel niya na nakasampay at pinunasan ang mukha't leeg niyang pawisan. Akmang kukunin niya rito ang pamunas para sana sya na ang magtuloy subalit mapaggiit itong sya na ang gagawa kaya't hinayaan na lamang niya ito dahil hindi rin naman sya mananalo. At para makaganti ay pinisil na lamang niya ito sa ilong.

wika ni Carlo na pilit pinapagaan ang aking loob. "Huwag ka mag-alala. Sanay na ako sa mga kagaya nila. Oo, masakit pero hindi na talaga gaya ng dati. Atleast ngayon medyo nakakaya ko na. Hindi ko rin naman sila pwedeng patulan. Dapat una sa lahat iisipin ko talaga and reputasyon ni Lance."

Nanlaki ang mga mata ni Dante nang maabutang hinuhubaran ng lalaki si Troy. Nagmamadali nilapitan niya ito at hinila kasunod ng pagsuntok sa mukha nito. "You bastard, what are you doing?" "Fuck, who are you?" Angil ng lalaki kay Dante habang hawak ang nasaktang panga. "Shut up and get lost!" Nangangalit ang mga panga ni Dante dahil sa galit habang nakakuyom ang kanang kamay.

"Nahihirapan na ako sa totoo lang. Malapit na akong sumuko. Hindi ko na alam ang gagawin ko. I feel so powerless. I'm starting to doubt myself. Ang sarap nang sumuko, Rowald. Parang wala na akong kakampi. Ang hirap. Lagma Rey is not someone I should go against with. Not with my current status now. Mahirap na ako. Wala na akong pamilyang maasahan. We had long been in the gutter. So I think this mission is impossible." Umayos ako ng upo sa silyang kahoy at uminom ng tubig. "Stick to the plan. Nahulog na sa iyo si Maverick kaya madali mo nang maisasakatuparan ang lahat. It's the only way that can work. Remember, time is our worst enemy here. Kapag nakatunog na si Lagma, game over na ang paghaha

Hindi niya maiwasan ang maluha. Wari’y siya ang nakaramdam ng pagbaon ng matulis na labatiba sa kanyang laman. Wari’y siya ang pinagtutulungang hawakan. [ labatiba - syringe ] Mula sa pagiging bayolente at pagiging marahas ay unti-unting nanglata ang mga bisig nito. Nagiging marahan na lamang ang bawat hampas na ipinagkakaloob nito sa mga ayudante.

Kung puwedeng namang mas masama ang gawin ko? Sinundan ko si Sayuri na ang bilis-bilis nang lakad dahil sa sobrang inis. Napalingon siya sa akin at hindi ako nagkamali malapit na siyang sumabog sa sobrang galit. “Hey Miss Sayuri De Chavez, slow down. Paano tayo magkakasundo niyan kung ngayon pa lang gusto mo na akong patayin? Hindi ka ba natutuwa? The most sought-after dude in this school bought you,” mayabang kong sabi sabay kindat sa kanya. "Dream on, Blythe" she roared, giving me a death glare. I swear mukha nang pinitpit na lata ang mukha niya.

Third Person’s POV WAYNE can't stop himself from cursing countless times! Damn! Fuck! He could sense it! He felt that his thing down there erected. But, c'mon, what the fuck! Kung gaano kabilis nabuhay ang p*********i niya ay ganon din kabilis nawala sa harapan niya ang babaeng nagpapadanas sa kaniya ng ganong pakiramdam.

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.

Halos mawalan ako ng panimbang sa lakas ng puwersa ng matitigas niyang braso. “Don’t you dare touch me, bitch.” At nagpatuloy siya sa pag-akyat sa hagdanan. I could not help but cry as I watched him. If calling me names would lessen his anger towards me, then let it be. I deserved this, after all. I fucking deserved all this. Agad na pinahid ko ang mga luha. Kaya nga ba nakakatakot na maging sobrang saya, kasi siguradong walang kapantay na lungkot o sakit ang kasunod niyon.