Xiao Weapons Novels & Stories

nakangiting sabi ni Zaira kaya tinigna siya ng masama ni Alyza. "Sa mga may dalang weapon lalong-lalo na sa mga Vampire, wizard at werewolf. Pwede niyong gamitin yan sa survival game. Mga human at witch lang ang pahihiramin namin ng weapons. May mga lalapit sa inyo, para ibigay yung mga gamit na dadalhin niyo. Para sa mga witch at human pumili lang kayo dito ng isang weapon na gagamitin niyo," sabi ni Ms. Naomi. "Tara Zai, pili na tayo ng weapon," sabi ni Kim sabay hawak kay Zaira.

paliwanag ko " May ninakaw ba sya?" tanong ni Kuya " That person mentioned the Armory. The question is, how did that person know there's an armory? " sagot ko " Ang mga Integral Weapons!" sigaw ng isa sa mga Kasamahan. Dali dali kaming tumakbo papuntang armory para makita at malaman kung ano ano ang mga nawawala. " Ang Lightning Dagger at Phoenix Knife ang nawawala." sabi ni Kuya nang mabuksan nya ang vault. " Several heavy duty guns are gone as well. Ammunitions are all gone too."

Para bang may nagmamasid sa amin. Pinisil ko ang hawak kong matalim na sibat, gawa sa pinagsamang bakal at pinatibay na kahoy mula pa sa training namin nila Tito Zuko at Tito Sorin. Magaan naman siya, pero deadly talaga kapag ginamit na sa kahit na sino. Idagdag pa ang kutsilyo sa aking bewang at ang crossbow na nakasabit sa aking likod, talaga namang handang-handa ako. “Baboy ramo,” bulong ko sa sarili nang makakita ako nito. “Kahit gaano ka kabilis, hindi ka makakatakas sa akin.”

Dahan-dahang bumukas ang pinto kahit nakakandado ito. Sa liwanag ng ilaw sa pasilyo, nakita ko si Xavier na nakatayo doon, hawak ang isang maliit na susi habang nakangisi nang mas malala pa sa kanina. “Gusto mo bang malaman kung paano sila namatay?”

“Buksan mo.” Agad sumunod si Nicholas at pagkabukas niya, hindi niya magawang itago ang mangha at tuwa sa kaniyang mukha. Getting inside the smaller room, a smirk curved on the edge of his lips. Who wouldn’t? The room was filled with weapons, from daggers to swords, which he thinks would not be that much of use to him. There were secret devices from listening ones to recording cameras, and what he found awesome the most was the complete set of guns displayed on the right wall of the room.

Doon ako sumalampak sa malamig na sahig. Nang buksan niya ang ilaw ay unti unti akong nangilabot, ang paligid ay puno ng mga nakakatakot na mga kagamitan. Tapos na ako sa mga bagay na ito, at hinding hindi na babalakin pang humawak muli. Iba't ibang klase ng baril, bomba, latigo, kumikinang na mga kutsilyo, espada, bow and arrow at marami pang iba. Mga gamit na kayang kumitil ng buhay.

Binuksan niya ang isa sa mga pinto sa hallway at ang tumambad sa kanyang mga mata ay nagdulot ng labis na pagtataka sa kanya. Sa loob ng silid ay isang malaki at malawak na mesa na puno ng iba't ibang uri ng armas. Mula sa mga baril, taser gun, martial arts weapons, kutsilyo, iron fist brass na may matutulis na dulo, espada, bows at palaso, dagger at lahat ng iba pang uri ng armas na hindi niya alam ang mga pangalan.

CHAPTER 35 (Third Person's Pov) Xio was eyeing on the huge warehouse. It looks old yet the fancy theme of each corners screams wealth. Tila ba bawat himay may ng naturang building ay matibay na pagkakagawa at hindi basta basta masisira. "So you're going to hide your weapons here?" Xio ask out of the blue. Kasama at katabi niya ang pinakapinuno ng mga Rivaz na mahilig gumawa at mag imbento ng mga armas. Rodrigo Rivaz.

Ito ay laban ng dugo, taktika, at tapang. At alam niya: wala nang oras para maghintay. --- Mabagal siyang bumangon at dumiretso sa maliit na kwarto kung saan nakatago ang mga gamit niya. Isa-isa niyang binuksan ang mga maliliit na kahon at compartment. Una, ang combat daggers—manipis, matalim, at kayang pumatay nang walang ingay.

Guerrero sa kanyang assistant para harangin siya. Tok.. Tok.. Tok.. Sa sandaling iyon, sunod-sunod na mabilis na katok ang narinig sa pinto. Nawala ang atensyon ni Mr. Guerrero at tumingin kay Xia nang may pagtataka, habang si Xia ay sadyang nagpakita ng kaunting kalituhan. Ang katok ay lalong naging mabilis at marahas, mula sa katok hanggang sa tila pinalo na ang pinto.