روايات وقصص ضمن Yakuza Boss

Kaya doon unti-unting nabuhay ang galit ko sa kan'ya. My father was also the leader of a terror group in Japan called Yakuza. Hawak ng organisasyong ito ang pagpapalakad ng mga negosyo niya sa iba't-ibang lugar sa Japan gaya ng Okinawa, Osaka, Tokyo, Nagasaki, at Kyoto. Mayaman at kilala ang angkan ng mga Kawashima sa Japan. Iba't-ibang negosyo ang hawak ng aming pamilya, katulad ng luxury hotels, resorts, restaurants, at pati na rin ang pagbebenta ng mga luxury cars at accessories.

Malayo sa naiisip niyang matandang lalaking uugo-ugod na may malaking tiyan at pandak. “Is that how you deliver your parcel?” Baritono ang boses nito. Buong-buo, walang bahid ng banayad. Iba rin ang bukas ng mukha. Para lang talaga siyang gamit na ipagbibili para sa pera at kasunduan na hindi niya alam.

Castiel told her that the group was a Yakuza before—a mafia version of the said country. Dahil unti-unti raw iyong nabuwag sa mga nagdaang taon ay naging maliit na lang ang sakop ng kapangyarihan at impluwensya ng mga ito. Donato Gelsomina.

Kita sa mga mata niya ang matinding pag-aalala na alam ko naman kung bakit. Si Rufius Gutierrez o mas kilala sa tawag na boss ay isa sa mga taong hindi mo nanaisin na makabangga o traydurin. Isa siya sa mga kilala at kinatatakutan na mafia leader na ginagalang dahil sa kapangyarihan at yaman niya, isama pa ay ang mga connections niya sa halos lahat ng mga mafias sa iba’t-ibang panig ng mundo, which made him even greater. Hindi basta-basta ang isang Rufius Gutierrez. Sa isang kumpas ng kamay niya ay pwede kang mawala sa mundong ibabaw lalo pa kung may atraso ka sa kanya.

Susugod sana ang mga kasamahan nila sa akin pero mabilis na hinawakan ko ang ulo ng lalaking ito at itinutok sa kanyang leeg ang butterfly knife. "Come or else... he will die," pagbabanta ko sa kanila. "Who are you?" "No need to know," malamig kong saad. "What do you want?" "We want your life, Miss." "What do you mean?" "You killed our boss!" Napakurap ako sinabi niya. Don't tell me ang boss na tinutukoy niya ay ang yakuzang pinatay ko. Shit!

Sa loob-loob naman ng dalaga ay hinihiling niyang muli sa kahit na sino mang puwedeng tumupad sa hinahangad niya na sana ay may magandang paliwanag na maidadahilan sa kaniya ang kuya niya dahil sa oras na magkamali ito ng mga bibitawang salita ay alam niyang maglalaho na ang tiwala niya rito kahit na gaano pa man kalalim ang kanilang pinagsamahan mula pagkabata. "Bunso, makinig ka nang mabuti sa sasabihin ni kuya, ha?" Tanging tipid na tango lamang ang tugon nito sa kaniya. "Kaya lang ako naririto ay para malaman kung sino ang namumuno sa kanila pati na rin ng ibang grupo ng sindikato. Acting boss lang nila ako dahil pinagkakatiwalaan na ako ng totoong amo nila ngunit hindi ko pa siya nakiki

Mas diniinan pa niya ang pag-apak bago niya ito sinipa sa sikmura. "Stop what you are doing right now. One call to my boss from me and your de@d." Muling sinipa ni Cain ang bihag. "You have no right to tell me what to do. I can k]ill you in an instant." Tumawa ang bihag. "You are nothing but a street r4t. You have no power here. You are in Osaka. You are not in Tokyo. My boss is the don of all Yakuza clan in four corners of Japan. If you release me now, I'll let you live. I'll tell to my boss to have mercy on you."

Lahat ng naisin nila gagawin nila at ibang-iba na ang nagagawa ng pera ngayon pati anak na tinuring sila na tunay na magulang nagagawang ipagbenta sa hindi kilalang tao. Yakuza. Sa pagkakaalam ko ito ay Japanese gangster. Kapag hindi nila nagagawa gusto nila ,pumapatay sila ng tao tulad ng napapanuod ko sa mga japanese movie o hindi kaya kung hindi sinusunod ang gusto nila, pinapatay nila yung taong ayaw sumunod sa kanila. Pero dito sa pilipinas. I can't believe may nage-exist na yakuza dito. Hindi ko muna ito sasabihin kay mesaiyah, alam ko hindi pa niya ito matatanggap.

Nagpatuloy na sa paglakad ang boss at tulad ng dati ay nasa likuran ako nito. "Good morning, Mr. Montano!" Malakas na bati ng isang lalaki. At dahil nasa likod ako ay hindi ko agad tanaw kung sino iyon. "Good morning." Pormal na sagot lang ng boss dito. "Hi, Jenna!" Nagulat ako kaya napadungaw ako galing sa likod ng boss. Ah, si Mr. Fuentez pala. Kumaway pa ito sa akin.

Ng makalaya ay agad ko siyang tinignan ng masama tyaka tinuhuran na siyang dahilan upang mamilipit ito sa sakit. “Ano bang trip mo ha at basta basta ka nalang magtetext sakin e di nga kita kilala tapos di ko alam kung saan mo nakuha ang number ko!” Wika ko. nandoon ang takot ngunit hindi ko ito pinahalata sakaniya. “I'm the president of the Racing club! Fuck” daing nito habang sapo-sapo ang kaniyang gitnang bahagi. “Presiden- WHAT!? AR YOU THE PRESIDENT OF THE RACING CLUB!? Your Xanthe Fin?”