You Gave Me A Reason Novels & Stories

sabi niya habang tinatapik ang likod ko. "P-paanong ganoon lang kadali . . . na bumalik siya? Parang aso lang 'yung iniwan niya tapos binalikan niya kasi gusto niya na bumalik," sabi ko at binaon ulit ang mukha ko sa dibdib niya dahil naramdaman ko na naman ang pagdaloy ng luha ko. "He has his reasons love. And you have your own reasons why you still can't talk to him and that's fine," sagot niya at niyakap na ako.

ingat na ingat ako sa pagtanong ng bagay na 'yon. "Of course at first nagalit ako.Pero anong magagawa ko? Tapos na,nagawa mo na.Then I also put myself in your situation.If I were you,baka hindi ko rin alam ang gagawin ko.You're just doing all of that because of your Father.Hindi ka naman nangutang for just nonsense reasons that's why I kinda understand your situation.It's just that,sana sinabi mo na lang nu'ng simula pa lang.Ibibigay ko naman ang kailangan mo,hindi 'yung humantong pa sa nakasakit ka ng damdamin ng iba because of your wrong decisions,"tusok na tusok ang puso ko sa huli niyang sinabi dahil natamaan ang ng malala.

Mukha naman siyang nagsisisi. "You don't deserve her." sagot ko. "Everything has reasons why we make a certain decision, but to give your daughter away? I don't think it's reasonable for you to do so. Do you love her? Do you adore her? If yes, why did you do that? Haven't you missed her? Did you ever ask yourself, how is she right now? How is she doing? Is she healthy? Did she go to study? What you did is a complete irresponsibility. Sorry to be mean, but that's my perception." naging honest lang naman ako. Tiyaka, hindi naman talaga tama ang ginawa niya.

“How could the both of you hurt me?” Hindi siya sumagot gaya sa script. Kaya pinagpatuloy ko na ang mga linyang dapat bitawan. “Hindi ko naman kayo kailangan e’, hindi naman kita kailangan pero pumasok ka sa buhay ko para ano? Para sirain lang din ako. Wanna know the reason why I can't fucked with you? Why I didn't even tried to satisfy your needs? Because I fucking can't!” Nagsimula na akong mangigigil sa mga linyang binibitawan ko.

"I-I just can't stop myself, because I know... Kailangan ko talagang humingi ng sorry sa 'yo. I really own you an explanation na hindi ko ginawa at pinaliwanag ng malinaw sa 'yo noon na bago pa lang ako umalis ng bansa... Why I did that and why I have to do that, Zayn..." He gritted his teeth, ngunit maya-maya ay bumuntong hininga ito ng malalim. "Everything happen for a reason. Like that, nagtagumpay ka sa karera mo. So now, stop it. Because I don't want to hear about that shit, Ms. Libres!" Umiling-iling ako rito ng marahan.

Hindi ko alam kung bakit naitanong ko 'yon pero bahala na. "Oo naman." Ngumiti siya. "May reason lahat ng mga nangyayari o kung bakit 'yon nangyari." Simpleng sagot niya pero okay na ako do'n. Hindi ko maiwasang isipin kung anong reason at pinagtagpo kami ng mundo. Hindi ko rin maiwasang isipin at mag-assume na pinagtagpo kami dahil iyon ang nakatadhana. I know, ang corny pero who cares? Ang sarap sa pakiramdam.